Mavi Medya Haber https://mavimedyahaber.com Yerelden Ulusal Kayseri Halkın Sesi tr https://mavimedyahaber.com https://mavimedyahaber.com https://mavimedyahaber.com/images/genel/MAVyZMEDYAZHABER_1.jpg https://mavimedyahaber.com 315 90 CHP'DE NE DEĞİŞTİ? Yazının başında açık açık vurgulamak istiyorum;
Cumhuriyet Halk Partisi Demokrasinin, Cumhuriyetin, Atatürk ilke ve devrimlerinin emniyet subabıdır.
Temelinde Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün harcı vardır.
Ve Cumhuriyet Halk Partisi neredeyse yarım asırdan uzun bir zaman diliminden sonra ilk kez 2024 Mart’ında Türkiye’nin birinci partisi olmuş, üzerindeki hesapları, entrikaları parçalamış, parçalamaya devam eden bir siyasi harekettir.
Zira Kayseri dışındaki kentlerde, ilçe ve beldelerde ‘Kurtuluş ve kuruluş ilkelerine yeniden dönmek’ için ant içmiş milyonlar omuzlamıştır bu hareketi.
Ama neredeyse son 10 yıldır Kayseri’de bir avuç hergelenin sidik yarıştırdığı kulvar olmanın ötesine geçememiştir, CHP Teşkilatları..
Zira bu zaman diliminde yetki alan, yetki verilenler hep bir sonraki kongre için yatırım yapmanın ötesine geçmemiş, üye kayıt defterlerini veresiye defteri gibi kullanmışlardır.
İnanmıyorsanız üye kayıt defterini önünüze çekin, listeden rastgele 10 tane emmi ve bibinin irtibat telefonunu çevirin, yarısı bilindik insanların telefonu çıkacaktır.
Zira onları üye kaydeden anlayış, onlara başka parti yönetenlerinin erişimini de kısıtlamıştır.
Gelelim asıl mevzuya;
Cumhuriyet Halk Partisi’nde Ümit Özer istifa etti ya da ettirildi.
Ardından bazı ilçe başkanlarına, aynı klavyeden çıkan bir metin imzalattırılarak istifaları sağlandı.
Uzun süre yeni bir il başkanı atanacağı belirtilerek heyetler geldi gitti Kayseri’ye.
Ama Özer’in arkadaşları aslanlar gibi! direndiler bu heyetlere ve tüzük hükmü gereği toplanarak yerine Özer’in ekibinden birini il başkanı yaptılar.
Yeni İl Başkanı, yöneticileri istifa ettirilen ilçeleri 45 gün içinde kongreye götürecek, genel merkez mümkünse kongrelerin tek liste ve tek aday şeklinde yapılmasını talep etmiş.
Böylece mesele halledildi!
Yani Ümit Özer olmayacak ama ekibi, muhtemelen yapılacak seçimlerde Kayseri’yi seçime götürecek.
Ne kadar basit değil mi?
Sormazlar mı birader adama.
Karpuz gibi ikiye bölünen ilçe teşkilatlarında başkanlar istifa ettirilince, yerlerine seçilecek isimleri aynı delegeler seçmeyecek mi?
Partili 4 Belediye Başkanı ile ilişkilerini donduran, Pınarbaşı Belediye Başkanına sudan sebeplerle saldıran, onu itibarsızlaştırmaya çalışarak, Zeydan Karalar’ın gönderdiği asfalt plenti için düzenlenen törene bile katılmayan bu il başkanı ve yönetimi değil miydi?
Belediye meclisinde görev yapan meclis üyeleri ile selamı sabahı keserek, iktidar partisinin teknesine yelken olan meclis üyelerine gıkını çıkarmayan bu il yönetimi değil mi?
Partilileri sudan sebeplerle disipline gönderen, önceki il başkanının parti binasına yaptırdığı işlerin bedelini ödemekte imtina ederek partiyi Kayseri'de tartışmalı hale getiren, bu il yönetimi değil miydi?
Peki o zaman ilçeleri kongreye götürmenin mantığı nedir Allah Aşkına?
Ya da madem ekibi görevde kalacaktı, Ümit Özer’i niye istifa ettirdiniz diye sormazlar mı adama?
Bakın efendiler, hastalık, virüs tabandan başlıyor.
Biri ya da birileri, hatır atarak yıllarca partisine bakılmaksızın birilerini partiye üye yaptılar.
Bir çoğunun üye kayıt formunda, hatırı için üye olduklarının telefon numaraları var.
Bu hatır için üye olanlar sadece delege seçimlerinde göreve çağrılır ve gelip hatırına üye oldukları adama ya da adamın adamına oylarını kullanırlar.
Dolayısıyla bindirilmiş kıtaların seçtikleri delegeler de, hatırına üye olanların oylarıyla delege seçildiklerinin bilinciyle o hatırlı adamın adamını ilçe başkanı seçerler.
İl delegelerini de belirlerler.
Dolayısıyla CHP’nin organlarına seçilebilmek için partili olması, parti ilkelerini özümsemesine gerek yoktur.
Biat ve itaattir esas olan.
Yani sorun il başkanlığı görevine getirilen Ufuk Ozan Gözbaşı değildir.
Ufuk Ozan Gözbaşı’nın, kronik hale gelen üye ve delege meselesini çözebilme kabiliyetidir.
Bu sıkıntı iki ilçe başkanının adının değişmesi, il başkanlığına bir atama ile çözülecek bir sıkıntı değildir.
Madem her şey eskisi gibi olacaktı, ne diye istifa ettirdiniz Sayın Ümit Özer’i?
Ya da ilçe başkanlarını.
Ben söyleyeyim bundan sonra olacakları.
Kongrelerde ilçe başkanlarının isimleri değişecek belki.
Ama ortaya çıkan ikili yapı devam edecektir.
Yeni il başkanın yanıbaşında Sayın Ümit Özer, diğer tarafında Arık’lardan biri mutlaka yerini alacak ve bu tablo seçimlere kadar devam edecektir.
Birinci Hedef ise, Parti Meclisine sokamadıkları Sayın Çetin Arık’ın yeniden CHP Kayseri Milletvekili olmasını sağlamak olacaktır.
Yerel seçimlerde de yine bir-iki belediye başkan adayı çıkaracaklardır aralarından.
İşte benim ve partililerin itirazı da bunadır.
Zira yılların emeğinden vazgeçecek bir yapı değildir, CHP Kayseri Teşkilatlarının yarısını elinde tutan kadro.
Sonuç;
CHP Kayseri Teşkilatlarında hiçbir şey değişmedi, değişmeyecektir.
Yine taraflar birbirinin izine kurşun sıkmaya devam edecektir.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//chp-de-ne-degisti/854/ Wed, 06 May 2026 10:04:00 +0300 TİLKİ KİM.. Önce merika Birleşik Devletleri’nde bir Askeri Okul’da geçen olayı aktaralım, sonra da kendimize birkaç tane soru soralım;
“Dershanede hoca beklenirken ışıklar kapanmış ve bir çizgi film gösterilmeye başlanmış.
Filmin adı: ” Küçük Tavuk “.
Bir kümes var. Kümeste bir çok tavuk ile genç ve küçük horozlar, bir de kümesin yaşlı ve büyük horozu bulunuyor.
Kümesin etrafında da bir tilki dolaşıyor. Yaşlı ve büyük horoz, tilki içeri girmesin diye kümesin kapısını sıkı sıkıya kapatmış, tavukları dışarı bırakmıyor.
Tabii dışarı çıkamadıkları için doğru dürüst yemlenemeyen tavuklar da zayıf ve küçük tavuklar. Yaşlı ve büyük horoz ise dışarı bırakmadığı tavuklara ölmeyecek kadar mısır tanesi dağıtarak yaşamalarını sağlıyor.
Kümese giremeyen tilki bunun üzerine kümesin tellerinde küçük bir delik açarak küçük ve genç bir horoza sesleniyor ve ona biraz mısır veriyor. Mısırın tadına varan küçük ve genç horoz her gün gelip tilkiden mısır alıyor.
Bir süre sonra tilki küçük ve genç horoza tek başına yiyebileceğinden fazla mısır verince genç horoz hem kendisi yiyor hem de diğer tavuklara mısır dağıtıyor.
Böylece yavaş yavaş yaşlı ve büyük horozun kümesteki gücü kırılıyor.
Horozun etrafındaki tavuklar azalmaya başlıyorlar.
Artık popüler olan genç ve artık irileşen horozun etrafında ise tavuklar toplanıyor.
Bu aşamada tilki kümesin kapısının önüne mısır bırakıyor.
Kümeste bir tartışma çıkıyor. Kapıyı açalım mı açmayalım mı diye. Sonunda korkarak kapıyı açıyorlar ve kafalarını dışarı uzatıp yemlenip hemen geri çekiyorlar. Bir süre böyle devam ediyor.
Hiçbir şey olmuyor.
Kümesteki tavuklar rahatlıyor. Korkuları azalıyor. Nihayet bir gece tilki kümesin önündeki avluya mısır döküyor.
Artık korkusuz olan tavuklar genç ve artık güçlü horozun öncülüğünde dışarı çıkıyor ve rahat rahat yemleniyorlar.
Kümesteki her tavuk semiriyor.
Tilki bir süre sonra gece kümesin kapısından kendi mağarasına kadar mısır tanelerini döküyor. Sabah kümesten çıkan ve korkusuzca yemlenen tavuklar yemlene yemlene mağaraya kadar gidiyorlar.
Sonra mağaraya giriyorlar. Onları içeride bekleyen tilki bütün kümes mağaraya girince mağaranın kapısını kapatıyor.”
Çizgi film burada bitmiş. Işıklar yanmış.
Ve dersin hocası kürsüye çıkarak, “İşte Üçüncü Dünya ülkeleri böyle yönetilir” diyerek derse başlamış.
Sorular:
1-Kümes Neresi?,
2-Yaşlı horozlar Kimler?
3-Genç horoz Kim, şu anda neler yapıyor?
4-En önemlisi tilki Kim?
Buna, göre içinde bulunduğumuz durumu sorgular isek binlerce yorum ortaya çıkar. Unutmayalım Ulusların dostları yoktur, sadece çıkarları vardır.
Tilkiler de ülkeleri tavuklar gibi 3-5 günde değil, 20-25 yılda ancak ağlarına düşürürler,
Farkında mısınız, uzun zamandırr başka ulusların çıkarları adına, tilkiler bizim kümesimizi yemliyorlar.
İhtiyar horozların, yani monşer diye damgalananların uyarılarının da hükmü kalmadı.
Düne kadar savunduğumuz iç ve dış politika kuralları, türedi genç horozlar sayesinde alt-üst edildi.
Neredeyse, bu ülkeyi bölmek için yıllardır bize kurşun sıkanları, tilki istedi diye baş tacı eder duruma geldik.
Kümesimizin yanı başına İsrail’in Al-i Menfaatleri için radar sistemleri kuruldu. Parasını biz ödedik.
Sonra da Patriotlar getirilddi.
Onların da yönü Suriye’ye, İran'a dönüktü.
Sonra İran Tilki ile kavgaya tutuştu.
Serilen Mısır’ın bir ucu Suriye’ye, ardından İran’a şimdi ise bize kadar uzadı.
Galiba yaşananlara karşı bu günlerde biraz daha dikkatli olmak gerekiyor.
Gerçi, biz üçüncü dünya ülkesi değiliz, ama birileri bizi 3. dünya ülkesi yapmak, birileri de öyle görmek istiyor.
O yüzden de önümüze avuç avuç mısır atılıyor..
Genç horozun çevresinde toplanan menfaatçi tavukların da gözü mısır tanelerinden başka hiç bir şey görmüyor.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//tilki-kim/853/ Mon, 04 May 2026 14:56:00 +0300 NE KONUŞULUR BU YAPI İLE. Sayın Cumhurbaşkanının, 23 Nisan Resepsiyonunda, Özgür Özel konusunda kendisine yöneltilen bir soruya, Êlbette görüşeceğim, kendisi Ana Muhalefet Partisinin lideri" demesi, siyaset kurumları arasında önümüzdeki süreçte yeni bir flört döneminin başlayacağını gösteriyor.
31 Mart 2024'te ayakları suya erenler ile başı göğe erenler arasında yeni bir sıcak temas döneminin işaret fişeği gibi geldi, bu sözler bana.
Yani çizdiği proje üzerinde 24 yılda inşa edilen bina, depremsiz, tufansız yerle bir olan mimar ile arsanın yeni büyük hissedarı oturup yerle bir olan binanın yerine dikilecek yeni binanın projesini konuşacak, yani yeni bir Anayasa değiştirme sürece başlatılacak gibi iktidar eliyle.
Daha önce de vurguladım, bu tür görüşmelerin tek değeri siyaset kurumları arasındaki katı kutuplaşmayı yumuşatması noktasında önemsenebilir.
Daha ötesi yoktur.
Zira siyasette ve normal hayatta kuraldır, kural olmalıdır;
Tutacağın el kirli olmamalı.
Hele hele kanlı hiç olmamalı..
Hele tutacağın elin sahibi art niyetli hiç mi hiç olmamalı.
Elini tuttuğun insanın mazisi temiz olmalı.
Aksi halde çıktığın yolda, seni yol ortasında bırakacağını bilmek zorundasın.
Analar ağlamasın sürecinde 2013'te, ya da 2015’te olduğu gibi istikşafi olmayacak, olmamalı görüşmeler.
Tek tek, tık tık koyacaksın önüne hatalarını, kusurlarını, günahlarını, suçlarını muhatabının.
Diyeceksin ki ona;
Bak arkadaş sana güvenmiyorum. Sen uyacağına namusun ve şerefin üzerine yemin ettiğin kuralları yerle bir eden adamsın. Sen sana emanet edilen koskoca bir ülkeyi enkaza çeviren adamsın. Sen, milletin sana emanet ettiği Demokrasiyi, Cumhuriyeti, Cumhuriyetin kazanımlarını, Atatürk Devrimlerinin bu millete kalan mirasını hoyratça yok eden, koskoca Türkiye Cumhuriyetini tanınmaz hale getiren birisin. Sen, Atatürk’ün daha Cumhuriyeti kurmadan oluşturduğu Türkiye Büyük Millet Meclisi’ni, Fikri Hür İrfanı Hür, Vicdanı Hür nesiller yetiştiren okulları, Atatürk’ün toprağa gömüğü tekke, zaviye, tarikat gibi ihanet oluşumlarına yeniden açtın. Sen bu Aziz Vatanın tüm değerlerini yok ettin. Adalet Sistemini, Ordusunu, istihbaratını, yargısını, üniversitelerini, devlet kurumlarını Fetullah Gülen denen emperyalist maşasına peşkeş çektin. Sen onurlu devletlerin iktidarlarının yaptığı gibi, devletlerle değil, örgütlerle ittifak kurarak sadece Türkiye’yi değil, Suriye’nin, Irak’ın, Tunus’un, Mısır’ın, Libya’nın tanınmaz hale, harap duruma gelmesine katkı verdin, destek oldun. Sen fabrikalarımızı, limanlarımızı, ormanlarımızı, madenlerimizi, kıyılarımızı kapitalist düzene ve yerli işbirlikçilerine dağıttın. Sen din maskesi takmış vatan ve millet düşmanlarına eğitim sistemimizi, sağlık sistemimizi peşkeş çektin. Sen, dediğini tutup anayasal olmayan kararlar verdi diye, bazı adalet temsilcisi olduğu iddia edilenleri son hızla adalet mekanizmasının kilit noktalarına yükselttin, yerleştirdin. Sen, her fırsatta askerimizi, polisimizi, öğretmenimizi katleden katiller sürüsünü, kurduğun çakma mahkemelerde beraat ettirip Doğudaki Kentlerde Hendek Savaşlarına zemin hazırladın. Sen Cumhuriyetin tüm birikimlerini, kaynaklarını, merkez bankasındaki birikimleri yandaşınıza, yanaşmanıza peşkeş çektin. Sen ülkenin demografik yapısı ile bile oynadın. Köyleri Mahalle yaptın, belde belediyelerini kapatıp mal varlıklarını, Büyükşehirlere yerleştirdiğin Melihlere, Memduhlara aktardın. Sen bu Aziz Milletin efendilerinin yaşadığı köyleri boşalttın. O yüzden tarlalar ekilemiyor artık. Meralarında hayvan yetişmiyor bu cennet vatanın. Sen ve koltuk değneğin olan o zatın eseri olan ‘Partili Cumhurbaşkanlığı Sistemi’ ile ‘Tarafsızlık ilkesi'ni bile kirlettin. Şimdi 24 yıl sonra aklınız başınıza geldi ve ‘Yeni Anayasa yapalım’ öyle mi? Sizinle yol yürüyeceksem, benim partime neden ihtiyaç duysun ki bu Aziz Millet. Bu görüşmeyi, sadece sizin yüzünüze sıraladıklarımı haykırmak için kabul ettim. Bir tek şartla sizinle işbirliğine gidebilirim. Yarından tezi yok, Milli Birlik Hükümetini kurar, başına tarafsızlığından emin olunan bir Başbakan atar, Meclis çatısı altında 24 yılda yaşananların hesabını soracak, üye sayısı iktidar ve muhalefetin eşitliğini öngören bir “Soruşturma Komisyonu” kurar ve hırsızın, hainin hesabını sormaya başlamaya söz verirseniz, buyrun. Kaldı ki, bizden seçilen belediye başkanlarına daha doğrusu sizden olmayan belediye başkanlarına ve o başkanları seçen kentlerin halkına, o halkın iradesine yönelik düşman hukuku uygulamaların, senin samimi olmadığını da ortaya koyuyor. Önce mevcut Anayasanın hiçe saydığınız hükümlerini harfiyyen uygulayın, denge-denetim mekanizmasını yeniden oluşturun. Sonra oturup konuşalım. Aksi takdirde sizinle bunun dışında görüşecek bir şeyim yoktur ve olamaz..”
Bakın o zaman neler oluyor güzel ülkemde.
Yok sen de bu diyaloğu, ‘Sultanın kayığının kıyısında bir oturumluk yer’ için yapacaksan ki ihtimal vermiyorum, o zaman sonun kayığın müşterileri gibi olur, Perinçek'in durumuna sokar bu millet seni.
O nedenle tekrar ediyorum;
Tuttuğunuz ele dikkat edeceksiniz.
Dedik ya, o el kirli olmayacak.
Dedik ya, o el kanlı olmayacak.
O elin sahibinin gizli ajandası olmayacak.
Daha da önemlisi nedir biliyor musun?
Ülkenin can yakıcı gündemi günlerdir bu tür söylemlerin gölgesinde kalır, kalacaktır.
Yani iktidarın gündem değiştirme oyununa alet olursun.
2019 ve 2024'te bu Aziz Millet sorunları gündemde tutun, iktidarı çözüm için zorlayın diye size destek verdi.
Allah var son bir yıldır da bunu çok başarılı şekilde yapıyorsun, yapıyorsunuz.
Dilerim önünüze konulacak yeni bir gündem değiştirme oyununa alet olmaz edilmezsiniz.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//ne-konusulur-bu-yapi-ile/852/ Wed, 29 Apr 2026 11:07:00 +0300 CHP'DEN SİZE EKMEK ÇIKMAZ. Ne yalan söyleyeyim, geldiğinizde umutlanmıştık.
23 yıl, dile kolay, tam 23 yıl..
Söylediğiniz her sözün, verdiğiniz her vaadin tam tersini yaptınız, yapmaya devam ediyorsunuz.
Ülkenin ve Milletin genetiği ile oynadınız.
Türk Siyasetini ehil insanlardan arındırdınız, nerede ne kadar zübük, nerede ne kadar cahil, nerede ne kadar paragöz varsa onlarla yol yürüdünüz.
“Harun gibi geldiler, karun gibi oldular” sözünün mimarı Numan Kurtulmuş, her fırsatta kürsülerden size parmak sallayan Süleyman Soylu, Merhum Muhsin Yazıcıoğlu’nun mirasına konan Yalçın Toplu, Mustafa Destici, Bülent Ecevit’ten miras kalan DSP’yi sizin için kurbanlık koyun gibi ayaklarınızın altına seren Önder Aksakal, Türkiye’nin en büyük Maocusu olarak ünlenen Doğu Perinçek, “Hizbullah Terör Örgütü değildir” diyen ve partisini PKK’ya alternatif çizgiye oturtan Zekerriya Yapıcıoğlu ve tabii ki, ülke yararına olmayan, Demokratik Sistemi Rafa Kaldıran uygulamalarınızda her zaman size koltuk değneği olmaktan öte bir varlığını görmediğimiz Devlet Bahçeli’ye taşıtıyorsunuz, ülkenin enkazını.
31 Mart 2019'da uyanıverdiniz aldığınız sonuçlarla.
Ama hala nedamet getirmek, doğru hata yaptık diye özeleştiri vermek yerine bu sefer de gözünüzü CHP’ye diktiniz, Kılıçdaroğlu, Özgür Özel, Ekrem İmamoğlu ve Mansur Yavaş’ı birbirine düşürme hesaplarına giriştiniz ama tutmadı.
2024'ün 31 Mart'ında seçmen ikinci kez yenilginin acısını tattınız.
Ancak görüyorum ki, yine nedamet getirmek yerine hala kapatmayla, Silivri ile seçim kanacağınızı sanıyor ve umuyorsunuz.
Siz bir şey söyleyeyim mi, CHP'den size ekmek çıkmaz.
Zira bölmeyi umduğunuz siyasal hareketin adı CHP, Kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’tür.
Neredeyse 75 yıldır tek başına iktidar olmamasına rağmen, onca muhtıra, onca darbeden sağ salim ve dimdik ayağa kalkmış olarak çıkan bir siyasal hareketten bahsediyorum.
Son çeyrek asırda o kadar büyük suçlar var ki eski defterlerinizin içerisinde.
O kadar ağır günahlar işlediniz, o kadar ocakların sönmesine vesile oldunuz ki.
Biz etmeyin dedikçe yok ettiniz Cumhuriyetin kurumlarını, Demokrasinin temel taşlarını ortadan kaldırdınız.
Su parasını, açılışında hazır bulunduğunuz Bank Asya’daki kurumunuzun hesabına yatırana bedel ödettiniz.
Ama çaldığı balya bayla dolarları Fetullah Gülen’in önüne serenler hala içinizde, en makbul görevlerde tutuluyorlar.
Bedelli askerliği keşfetmeden önce ‘Kanser Hastası’ raporu alarak askerlikten yırtmasına vesile olduğunuz yeğenleriniz, bacanaklarınız, partililerinizin dizleri titriyor, “O dosyalar açılır da bizi yeniden askere çağırırlarsa” diye, biliyor musunuz?
Sırf başına Türbanlı Bir Doktor atamak hevesine sıradanlaştırdığınız GATA, kapattığınız tüm askeri hastaneler, bir gece kararı ile ortadan kaldırdığınız Askeri Mahkemeler, askeri okullar.
Yerli ve yabancı işbirlikçilerinize kurban ettiğiniz, Devlet Üretme Çiftlikleri, fabrikalar, limanlar.
İçini boşalttığınız Merkez Bankası ve tüm kamu bankaları.
Para kazanan kurumları bir araya toplayıp hepsine zarar ettirdiğiniz Varlık Fonu.
Muammer Gülerler, Zafer Çağlayanlar, Zehra Taşkesenlioğlu ya da.
Sizi ABD Yargısına satıp kıçını kurtaran Reza Zarab’ı nasıl unutabiliriz.
Ya da ayakkabı kutularına dolar ve avro istifleyen banka müdürlerini.
Hele bir 15 Temmuz Araştırma Komisyonu kurmuştunuz ya hani.
Başkanlığına, Fetullah’ın en büyük sempatizanını getirmiştiniz.
Hazırlanan rapor bile kaybedilmişti.
Hani MİT Başkanınız, Genelkurmay Başkanınız tenezzül buyurup bilgi vermeye gitmemişti.
Peki şu 128 milyar Dolar ne olacak?
Damat beyin çerez parası niyetine yok ettiği.
Merkez Bankası Kasasından yok edilen İhtiyat Akçemiz ya da.
İcat ettiği ‘Kur Korumalı mevduat hesabı’ ile Merkez Bankasına 813 milyar lira zarar ettiren gözleri güler bakanı da mı affedecek sanıyorsunuz bu millet.
Hele koltuk değnekliğinizi yapan ve ara sıra Ferdi Tayfur şarkıları ile size mesaj gönderen ortağınız yok mu.
Her uygulaması, her söylemi ile Merhum Alpaslan Türkeş’e mezarında takla attıran kayıtsız şartsız destekçiniz.
Sadece Sinan Ateş Cinayetinin hesabı bile yeter kendisine.
Daha yerelinize gelmedim.
Fabrikalara kurumlara çöken, hakkındaki davalardan, atamasına katkı koyduğu hakim ve savcılar sayesinde yırttığını sanan, halkın kendisine verdiği vekalet görevini kendi geleceğini inşa etmeye ayıranları, çantayla altın kaçakçılığı yapanları nereye koyacağız.
Yani diyeceğim, çok az bir bölümünü dile getirmeye çalıştığım o kadar çok suç ve günah var ki sicilinizde.
Bunların üzerine kalem çekecek, sizi yargı sorgusundan kurtaracak bir siyasi lider daha dünyaya gelmedi.
O nedenle, Özgür Özel’e ve CHP'nin keşfettiği dürüst namuslu siyasetçilere bu anlamda umut bağlamayın.
Zira CHP’den Numan Kurtulmuş, Mustafa Destici veya Devlet Bahçeli gibi biri çıkmaz, çıkarsa da 1 gün bile partide kalmasına izin verilmez.
İnanmıyorsanız, rotayı sizden yana kırıp 5 bin polis ile CHP'ye ele geçirmeye kalkışan Gürsel Tekin'in düştüğü duruma bir bakın.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//chp-den-size-ekmek-cikmaz/851/ Mon, 27 Apr 2026 17:46:00 +0300 SIRA ARSALARA GELDİ. Üç gündür sosyal medya çalkalanıyor.
Konu, Kayseri Şeker Fabrikası'nın elinde bulunan, Kayseri'nin en değerli bölgesindeki arsaların satışa çıkarılması ilanı.
Fabrika, yıllar içinde elde ettiği değerleri tek tek elden çıkardı, yine de borç gırtlağa dayandı, şimdi fabrika sahasının Osman Kavuncu Caddesi'ne bakan yüzündeki arsalar satışa çıkarıldı.
Rakamlar göz alıcı.
Bu rakamlara satılsa bile, Kayseri Şeker'in, gırtlağa kadar gelen borcunun ancak bir bölümünü kapatabiliyor.
Ya da borç borç faizinin yıllık bölümünün bir bölümünü.
Ama haber olması gereken yazılı ve görsel medyada, sıradan iki haberle geçiştirildi.
Siz de diyeceksiniz ki, neleri sindirmedi ki Kayseri Şeker'in ortakları, bunu mu sindirmeyecek.
Şöyle bir hatırlayın, tam 5 yıl önce;
Kayseri Şeker’in başındaki zat, Fetö Paralel Devlet Yapılanması’na yardım ve yataklıktan 6 yılın üzerinde hapis cezası almıştı.
Onu oraya getiren zatın şahadeti bile kurtaramamış diyeceğim ama, davanın akıbeti hakkında 5 yıldır bilgi yok, muhtemelen Yargıtay'da bekliyor, bekletiliyor.
Yıllardır dilimizde tüy bitti;
“Mustafa Elitaş ve Yaşar Karayel’in kafa kafaya verip, Kayseri Şeker’e yapılan operasyon sonrası göreve getirdikleri Hüseyin Akay’ın geçmişinde Fetö Bulaşığı var” diye..
Defalarca bu yüzden şikayet edildim.
Mahkemelerde yargılandım.
Çünkü bu zat, hukukta olmayan bir ayrıcalık taşıyor ve yaşıyordu.
Açtığı davalarda, ilk duruşmada hazır bulunması gerekirken bu duruşmalara bile gelmedi.
Avukatlık giderleri de nasılsa şekerin kesesinden ödeniyordu.
Şükür ki bağımsız yargıdan döndü hep, beni susturmak için yargıyı sopa olarak kullanma çabaları.
Açtığı her davadan takipsizlik aldım, beraat ettim.
O kadar ilginçtir, yazılarımda, dava süreçlerinde hep yalnız bırakıldım, hep yalnız kaldım.
Kayseri Ekonomisinin en önemli kurumlarından olan Kayseri Şeker batağa gidiyor dedikçe, bu adamın trolleri koro halinde saldırdı.
5 yıl önce, bir yerel TV Kanalında izliyorum bu şahsı.
Diyordu ki;
“Kayseri Şeker’in borcu çiftçiyi endişelendirmiyor, yönetimi endişelendirmiyor, ama birileri çıkıp felaket tellallığı yapıyor..”
Aradan 5 yıl geçti. bu zat şimdi borç batağına girince de diyor ki. "Şekerin kilo maliyeti 47 lira, şeker 30 lira. Bu fiyat politikası ile sürdürülebilirlik mümkün değil.."
Hayırdır beyim, Türkiye'de bir tek sen mi şeker üretiyorsun.
Çok sayıda şeker fabrikasında işler tıkırında.
Hiç bir şikayet yok.
Sana gelince mi, üretim ve satış fiyatları arasında bu kadar büyük uçurum ortaya çıkıyor.
Sen de haklısın beyefendi.
Şeker’in getirildiği bu acınası hali ve Fetö’nün zehirli sarmaşık misali bu kurumu sarmasını gündemde tuttuğum için bedel ödememe rağmen, hiç bir bölge çiftçisinden tepki gelmemişti. Ben de konuyu yazmaktan vazgeçmiştim.
Zira, bu kuruma sahip çıkması gerekenler batağa sahip çıkıp batakçının yanında saf tutup, sizi omuzlara alıyorlarsa, müstehaklar diye.
Bir de baktım ki, 5 yıl önce, o kurumun başına o adamı bela eden Mustaefendi zıplıyor, “Fetö’den yargılanan adamı benim makamıma getirdiler” diye.
Günaydın beyefendi.
Seni tebrike gelen o zat, boynunda taşıdığın şeref madalyasıdır, unuttun mu?
Sen ve adamların sanıyor ki, her şeyi unutturduk.
Yargı 5 yıl önce ilk adımı attı.
Yeni adımların atılmakta olduğuna ilişkin bilgiler gelmeye devam ediyor.
Önümüzdeki dönemde kim kime kefil oldu, kim ön kapıdan kovduklarını, kovmak zorunda kaldıklarını arka kapıdan yeniden işe başlattı, tek tek gündeme gelecek, getirilecek.
O zaman geldiğinde o zat yanında yöresinde kendisini oraya getirip kullananları arayacak, ama hiç birini bulamayacak.
Fetö’den hüküm giyen, adı lazım değilin sırtını sıvazlayan ve ‘Rahat ol, İstinafta halledemezsek de Yargıtay’da hallederiz’ diyenler.
Bu davanın ve açılacak her yeni davanın her aşamasını yakından izleyeceğim.
Sizin ricalarınızı kırmayan hakim ve savcıların bir bölümü cezaevinde, bir bölümü bavulunu toplayıp yurtdışına kaçtı.
Onur kırıcı bir şekilde kaldığı otelden gözaltına alıp kodese tıktığınız Vedat Ali Özışık ve ekibi tüm suçlamalardan beraat etti, etmekle kalmadı beraatini Yargıtay da onaylattı.
Yani, bu alanlarda da güvendiğiniz dağlara kar yağdı, yağmaya devam ediyor,
Artık hesap günü yaklaştı.
16 Temmuz Sabahı kurumlarının kapısına pankartlar asıp, ‘Biz Fetöcü değiliz’ diyerek suret-i haktan gözükmeye çalışanlar, Cumhuriyet Meydanında toplanan kalabalığa sıcak çorba dağıtıp, yıllardır hizmet ettikleri Fetö’ye göstermelik lanet okuyanlar, 15 Temmuz Gecesi bir pancar tarlasının motor evinde portatif tv’den gelişmeleri izleyip, kalkışma bastırıldıktan sonra kent meydanlarına koşanlar, göstermelik de olsa, Fetö ile ilişkileri ortaya çıktığı için ön kapıdan kovduklarını unutturduktan sonra arka kapıdan geri işe alıp onlara görünmez bir yerde ek hizmet binası açanlar, ‘Gülen Yüzler Projesi’ ile kamunun imkanlarını bu yapının asalaklarına peşkeş çekenler, hepiniz isim isim, hepiniz yediğiniz herzelerle kayıt altındasınız.
Günü ve yeri geldiğinde önce Adalete sonra Türk Milletine, Fetö yapılanmasına sağladığınız katkılar için tek tek hesap vereceksiniz.
Son sözüm ise bölge çiftçisine;
Konya Şeker de Kayseri Şeker gibi pancar ürettiriyor, şeker yapıyordu. Şimdi Konya gıda adına ne varsa üretmeye başladı. Holdingleşti. Kayseri Şeker ise bünyesindeki kurumları bile sattı, kapattı. Sıra fabrikanın arsalarına geldi. Konya Şeker devleştikçe Kayseri Şeker küçüldü, artık fabrikanın arsalarını satmaya başladı.
Bu tabloya bakınca, hiç vicdanınız sızlamıyor mu?
Sonuç;
Bu ülkede yargı bazen ağır işler. Bazen yargının önüne inanılmaz engeller çıkarılır. Ama yargı hep doğru karar verir, geçte olsa. Diyeceğim, yanınıza kalmayacak, hesap vereceksiniz.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//sira-arsalara-geldi/850/ Fri, 24 Apr 2026 16:04:00 +0300 KURUCU DEĞERLERE DÖNMEK ZORUNDAYIZ.. Bu gün 23 Nisan..
Milli İradenin Tecelligahı, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin açıldığı günün tam 106. Yıldönümü.
Yani Milli İradenin Padişah'tan alınıp Aziz Millete verilişinin 106, Aziz Milletten geri alınıp yine tek kişinin eline verilişinin de 9. yılını kutluyoruz.
Dağılan, çöken, Emperyalistlerçe paramparça edilen Osmanlının Küllerinden yepyeni bir devlet kuran Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün, kendisini Halife, Padişah hatta Kral ilan edebilme imkanı varken, hiç birini yapmayıp söz ve yetkiyi Türk Milleti’ne teslim ettiği günün yıldönümü.
106 yıldır, tam 106 yıldır Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün temellerini attığı Laik, Bağımsız Türkiye Cumhuriyeti üzerinde oyunlar oynandı, oynanmaya devam ediyor.
Biliyor musunuz başardılar da.
Bu Aziz Vatan Duyun-u Umumiye dönemi kadar hasta, çaresiz, umarsız.
Dönemin işgalcileri ve onların yerli işbirlikçileri, ‘Keşke Yunan galip gelseydi’ciler el ele vererek Demokratik değerlerimizin ayarları ile oynayarak, oynatarak, rejimin içini boşaltmak için gece gündüz çalıştılar, başarılı da oldular.
Bu gün artık, içi insan dolu ama bir tek yerden talimat alan bir meclis, yapısı ile karşı karşıyayız.
Meclisin iradesini tek adam dilediği gibi kullanıyor.
Çanakkale Savaşlarını incelediğinizde, ordunun başında yabancı generallerin bulunduğunu görürsünüz.
Bu gün ise Hazine ve Maliyemizin başında, Türk Milleti'ne 'Yerel Halk' diyen İngiliz Mehmet, Ordumuzun Komuta Kademesi'nde ise üniforması ile Tarikat Merkezi ziyaret eden komutan, genç subaylarının arasında ise Atatürk'ü anma etkinliğinde yakasına takması gereken Atatürk Fotoğrafını yırtan genç subaylar var.
Sadece o kadar olsa iyi.
"Mustafa Kemal'in Askerleriyiz" dedikleri için sırtlarından üniformaları çıkarılan genç teğmenlere dünyayı dar eden bir Türk Silahlı Kuvvetleri Komuta Kademesi idare ediyor orduyu.
Futbol maçlarımızda kendi hakemlerimizle birlikte yabancı hakemler görev yapıyor.
Sivil Uçaklarımızın koltuklarını dünyanın çeşitli ülkelerinden getirttiğimiz pilotlara tahsis ettik. Oysa Türk Hava Kuvvetleri Dünyanın gıptayla baktığı pilotlar yetiştirirdi eskiden.
100 yıllık Cumhuriyetimizin kazanımları tek tek yabancılara satıldı.
Türkiye Cumhuriyeti'ni ayağa kaldıran, onu Dünyanın gıdada kendi kendine yeten 7 ülkesinden biri yapan Tarım ve Hayvancılık sizlere ömür.
Türk Köylüsü'nün can damarı tütün, pamuk, fındık ve pancar sırayla kaldırıldı ülke topraklarından, yabancı tekellerin hizmetine sunuldu.
Ekonominin can damarı fabrikalarımız kapatıldı ya da haraç, mezat satıldı.
Aziz Meclisi oluşturan isimlerin belirlenmesinde artık karar vericiler partilerin genel başkanları.
Onlar birer liste hazırlıyor, Türk Milleti’nin onayına sunuyor, biz de çaresiz listelerden birinin altına basıyoruz mührümüzü.
Yani seçmiyor, onaylıyoruz biz dayatılanları.
Dolayısıyla o çatı altına gönderdiğimiz insanlar da, Türk Milletine değil, onları oraya getiren güce biat ediyor, o gücün işareti ile hareket ediyorlar.
Efendiler, beyler, ağalar.
Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve onun cefakar silah arkadaşları, siyaset arkadaşlarının bize bıraktığı Demokratik Değerler bir bir elimizden gitti, gidiyor, farkında değil misiniz?
Geriye baktığımızda, 106 yıldır ulusal değerlerimizin içinin boşaltıldığını, Cumhuriyetin Kurumlarının tek tek yok edildiğini göreceksiniz.
Yalancılarla Talancıların el ele verip, gerçek yurtseverleri terörist diye yaftalamaya başladığı bir sürece geldik.
Milli İradenin görev verdiği bir çok kentin seçilmişi bu gün Silivri'de, 3-5 soysuzun kıçını kurtarmak için ortaya attığı iftiralarla işlemedikleri suçlardan ceza çekiyor.
O nedenle;
Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin 106. Kuruluş Yıldönümünde, mecliste sandalyesi olup olmadığına bakılmaksızın, tüm siyasi partilerin ortak amaç çerçevesinde birleşmeleri elzemdir, kaçınılmazdır..
Yani çözüm Türkiye İttifakıdır.
Bu ortak amacın ilk adımı, ‘Laik, Bağımsız, Demokratik Cumhuriyet’in yeniden inşası, hasar gören bölümlerinin onarımından oluşturulmalıdır.
İkinci adım, Parlamenter Demokratik Yapının yeniden hakim kılınması, tek karar vericinin değil, meclisin ve güçlü hükümetlerin görev alması olmalıdır.
Üçüncü adım, Siyasi Partiler ve Seçim Kanununun yeniden yapılandırılması sağlanmalıdır. Ama bu gün yapıldığı gibi, kendini tek adam gören zat-ı bir kez daha seçebilme değişiklikleri değil tabii ki.
Artık Parlamentoda bizi temsil edecek milletvekillerini genel başkanlar değil, o siyasi partinin üyelerinin seçmesi esası getirilmelidir. Hem de Seçim Kurulları nezaretinde yapılacak ön seçim ile.
İşte o zaman milletvekili parmak kaldırırken, ‘Genel başkan ne der’ yerine ‘Türk Milleti ne der’ diye düşünecek ve Milleti için faydalı olana kalkacaktır o eller.
Dördüncü adım, hesap verebilirliğin yeniden sağlanması olmalıdır.
Türkiye Cumhuriyeti’nin değerleri, malları, parası Türk Milletine aittir.
Hiç kimse ama hiç kimse bu değerleri babasının malı gibi kullanamaz.
Görüyoruz 31 Mart Seçimlerinde el değiştiren belediyelerde, eskilerin bıraktığı rezaletleri, lüksü, görkemi, şatafatı.
Hesap verebilirlik, Cumhurbaşkanından Mahalle muhtarına kadar herkesin önceliği haline gelmeli, getirilmelidir.
Beşinci adımda ise, Adalet Sisteminin aldığı yaralar vakit geçirilmeden tedavi edilmeli, yargı kararlarını yeniden Türk milleti Adına vermelidir.
İşe de, ‘Geçmişte bir siyasi partinin herhangi bir kademesinde görev almış, açılan göstermelik sınavlarla hakim-savcı yapılmış isimlerin, getirildikleri görevlerde parti yöneteninden talimat alarak karar veren Hakim ve Savcıların cübbelerinin çıkarılması ile başlanmalıdır.
Hepsinden önemlisi, en küçük birimden yüksek yargıya kadar her birimin, birbirini denetleyen yapısı yeniden oluşturulmalıdır.
HSK’da, Yargıtay’da, AYM’de görev alma şartları yeniden düzenlenmeli, siyaset kurumlarının bu alanlara atama yetkileri ortadan kaldırılmalıdır.
Güzelim ülkemde bu 5 maddenin derhal hayata geçirilmesini talep etmeyecek, karşı çıkacak hiç kimse yoktur.
Karşı çıkacakların ise mutlaka gizli bir ajandaları vardır.
Tüm Siyasi Partilerin bu 5 maddelik manifesto çerçevesinde bir araya gelmesi ve Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin kuruluşunun 107. Yılını gönül rahatlığı ile kutlamak ümidiyle;
ULUSAL EGEMENLİK VE ÇOCUK BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN..
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//kurucu-degerlere-donmek-zorundayiz/849/ Thu, 23 Apr 2026 10:53:00 +0300 HAKİKATEN, SİZ KİMSİNİZ? Ne istiyorsunuz bu mazlum Milletten?
Amacınız nedir?
Bilerek mi yapıyorsunuz, yoksa “Nasılsa bu millet her şeyi sindirir” anlayışında mısınız?
Türkiye’yi Avrupa Birliği’nin en saygın üyesi yapacağız dediniz, kendimizi ilkel Afrika Topluluklarının arasında bulduk.
“Türkiye’yi Şirket gibi yöneteceğiz, kamu mallarını babalar gibi satarız” dediniz.
Şirket olarak gördüğünüz ülkeyi iflasa sürüklediniz. Ama hala sorumluluk almıyor, başkalarını, sizden olmayanları suçlamaya, karalamaya, cezalandırmaya çalışıyorsunuz.
“IMF bizden borç istedi, verin dedim” diye hava attınız, Merkez Bankası, işportacı arabası ile Tahtakale’den dolar topluyor.
“Faiz neden, enflasyon sonuçtur” diye saçmaladınız. Şimdi İngiltere’deki tefecilerden yüzde 9 faizle dolar dileniyorsunuz.
Dış politikada, devletleri bir kenara bırakıp, o devletlerdeki İhvancı, kafa kesen örgütlerle ilişki kurdunuz, şimdi o devletler ile barışmak için kırk takla atıyorsunuz.
“Parası olan var olmayan var, kime sordu isem bu işe karşı. Ben bedelli askerlik gibi bir vebalin altına girmem” dedi, memleket büyüğü!.
Tam 3 kez bedelli askerlik düzenlemesi çıkardınız, şimdi artık kurumsal hale geldi. Parası olan askerlik yapmıyor, güzel ülkemde.
"Eğer 8 yıl öncesi asgari ücretle aldığın yumurtadan, aldığın sütten, aldığın peynirden, aldığın ekmekten bugün daha az alıyorsan bize oy verme" demişti Sayın Cumhurbaşkanı, başbakanken.
Şimdi, bu sözleri sarfettiği yıldaki dana fiyatına 1 kilo kıyma alamıyoruz.
Kemal Kılıçdaroğlu çıktı ve dedi ki, “Emekliye 2 dini bayramda birer maaş ikramiye ödeyelim..” karşı çıktınız, sonunda vermek zorunda kaldınız. Ama maaş düzeyinde değil, 6 yıldır yerinde sayan bir rakam ödediniz. 2026'da ise 3 kuruş zam yapmaya bile gerek görmediniz, gece yarısı geçiriverdiniz meclisten.
“Siyasi geleceğime mal olsa bile EYT diye bir şey kabul etmiyorum” dedi Reis.
Tıpış tıpış emekli ettiniz, ediyorsunuz EYT’lileri. Ama aldıkları emekli maaşları kırpıla kırpıla kuşa döndürüldüğü için emekli olduklarına pişman ettiniz adamları.
Kamuda işe alımlarda, sizden öncekilerin uyguladığı KPSS’nin ardına ‘Mülakat’ diye bir torpil düzenlemesi yaptınız, ne kadar yandaş varsa kamuya doldurdunuz, şimdi “Yeniden seçilirsek Mülakatı kaldıracağız” diye söz verdiğiniz halde, daha acımasızca uyguluyorsunuz.
Büyük bir askeri başarı diye yutturarak Süleyman Şah Türbesini getirip sınıra koydunuz, tek kurşun atılmadığı halde taşınma sırasında bir şehit verdik. Elinizdeki tek askeri başarı! bu.
Tabii başarı sayarsanız.
Yunanistan, Lozan’a göre silahlandırılamayacak Egedeki adaları, adacıkları, kayaları, kayacıkları tek tek işgal etti, bir çoğuna askeri üs kurdu, sesiniz bile çıkmadı.
Ülkemizin Gururu Türk Silahlı Kuvvetlerine ait ne varsa ortadan kaldırdınız. Okullarını kapattınız, hastanelerini kapattınız, askeri sahalara millet bahçeleri inşa ettiniz, Üretim tesislerini işlevsiz hale getirdiniz.
Atatürk’ün adını ve izini askeri alanlardan, kamudan kazıdınız. Şimdi de "Mustafa Kemal'in Askerleriyiz" demeyi suç sayıp, genç teğmenlere eziyet çektiriyorsunuz.
Deniz Kuvvetleri Marşı’ndan, bir soytarının talimatı ile Atatürk’ün adının geçtiği bölüm çıkarıldı, ses etmediniz.
Çıkarma gemisini, Uçak Gemisi gibi pazarlamaya kalktınız.
Kuruluşundan itibaren içinde bulunduğumuz F35 Projesinden attılar Türkiye’yi. Sesiniz çıkmadı, şimdi bizi atan ülkeye F16’ların onarımı ve dizaynı için yalvarıyor, bunu bile yaptıramıyorsunuz.
Rus Uçağı düşürüldüğünde, “Talimatı ben verdim” yarışına girdiniz, Putin sizi kapıda bekleterek, bunu da tüm Dünyaya canlı yayında izleterek, verdi cevabını.
“Artık her vatandaş her hastanede tedavi olacak, ilacını istediği eczaneden 5 kuruş ödemeden alacak” dediniz.
Özel Sağlık alanındaki fiyatları 5 yıldızlı otel fiyatına endekslediniz, şimdi millet diş için 2 sene, göz için 1,5 yıl, ameliyat için en az 1 yıl, MR için de 6 ay sıra bekliyor.
2018 yılında il il gezerek İmar Affını övdünüz, depremden sonra da çıkıp utanmadan, sıkılmadan, haya etmeden, "bu işin affı maffı olmaz, affedilemez suçlar arasına alacağız" dediniz, ama yapmadınız.
Sıkıştığınızda ilk yaptığınız, ınternete erişimi kısıtlamak oluyordu.
Sonra da, gençlere 10 GB Internet vadediyorsunuz.
Reisinizden Dünya Lideri diye övünüyordunuz ya.
Bunda biraz haklısınız.
Dünyanın sayılı zengin liderleri arasına girdiler, kendileri.
Ülkeyi, enflasyonu en yüksek ülkeler arasına soktunuz.
Kara Parada, Dünyanın Gri Listesindeyiz artık.
Uyuşturucu kaçakçılarının mesken tuttuğu bir ülkeyiz.
Gelir dağılımında nüfusun yüzde 45’nin toplam gelirinden fazlasını 5 kişilik bir aileye bölüştürdünüz.
Kurulan semt pazarlarında tezgahtaki maldan, çürüyüp çöpe atılan mal daha fazla ilgi görür hale geldi.
İnsanlar, kışın çat ayazında, yazın kavurucu sıcağında, ekmek, ucuz et, sıvı yağ kuyruklarında geçiriyorlar ömürlerini.
Hepimizi kuru ekmek gerçeğinde birleştirdiniz.
Hiç değilse yerelden size uyarı vermek isteyen milletin, seçmenin seçtiklerini içeri tıkıp oy veren milleti cezalandırmakta sakınca görmüyorsunuz.
İnançlarımızı, itikadımızı bile lekelediniz.
Albert Camus der ki;
“İnsan aç kalmaya görsün, inançlarını bile yer.”
Sayenizde inançlarımızı da yedik, bitirdik, tükettik.
Sahi siz kimsiniz?
Sahi, ne istiyorsunuz bu güzel ülkeden, bu mazlum milletten?
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//hakikaten-siz-kimsiniz/848/ Mon, 20 Apr 2026 15:04:00 +0300 GRAM DERS ALMADINIZ. Üç yıl önce yapılan genel, 2 yıl önce yapılan yerel seçimler sonrası, Adalet ve Kalkınma Partisi cephesinde, Ankara, İstanbul, Antalya gibi illerde seçimlerin neden kaybedildiğinin, Kayseri, Konya gibi illerde oyların neden bu kadar azaldığının matematiksel hesapları yapılmıştı hatırlarsanız.
Bazı illerde fatura il başkanına kesildi ve görevden alındılar o kadar.
Hazırlanan raporlarda, daha başka hangi gerçeklere parmak basıldı bilmiyorum ama, yanlışlar silsilesinin hem merkezi yönetimde, hem de elde kalan belediyelerde pervasızca sürdüğü gerçeğini ifade etmekte fayda var.
2019 seçimleri sonrası da söyledim, 2023 ve 2024 seçimlerinden sonra söyledim, yeniden söyleyeyim, neden kaybettiğinizi, ama sakın bir tek kelime ile istemeyin, kaybedişin nedenini.
Zira o kadar çok ki..
Başlıyorum, ama küsmece, darılmaca yok tamam mı?
1. Bizim gibi yaşamayı unuttunuz, millete tepelerden bakmaya başladınız. Yani, geldiğiniz yeri unutup halktan koptunuz.
2. İşçi pazarlarında, semt pazarlarında, halkın içinde çalışmak yerine bir avuç sonradan görme salon sosyetesi bile denilmeyecek zavallıların sizi zaferlere götüreceğini sandınız.
3. Milletin gündemi et, süt, yumurta, patates-soğan fiyatları iken siz ‘Millet Kıraathaneleri’ ile gönül alacağınızı sandınız.
4. Bizi azarlayarak ya da ‘He de geç’ küçümsemesi ile hizaya getirmeye çalıştınız.
5. Sizden olmayanları, İllet diyerek, Zillet diyerek aşağıladınız, küçümsediniz, yok saydınız.
6. Hayat Pahalılığından, açlıktan, sefaletten yakınan halkın gözünün içine soka soka ‘Efuli’, ‘Beyaz Çay’, manda yoğurdu, medine hurması gibi hayal bile edemeyeceği lüks yiyecek ve içecekleri, ‘Dünyayı gezin’, ‘Aromalı Kahve ile moraliniz düzelir’ gibi ütopik şeyler dayattınız.
7. Uçak Filolarınıza yeni ve lüks uçaklar, araç filolarınıza, zırhlı araçlar takviye edip, çevrenizde koruma kalkanları oluşturdunuz.
8. Milletin onurunu, gururunu düşünmeden kafasına kafasına çay paketi fırlattınız.
9. Seçim kazandığınız Belediyeleri Partinin Şubesi haline getirip, liyakat yerine itaati ön planda tuttunuz, ne kadar edersiz, cahil, hayatında eline kitap almamış adam varsa, emmisinden getirdiği Hamili Kart’la en iyi bölümlerde işe yerleştirdiniz.
10. Devletin polisini, askerini, öğretmenini, zabıtasını ‘Fetöcü’ diye kararnamelerle işinden atarken, kendi içinizdeki tescilli fetöcülere yeni makamlar, mevkiler, görevler ihdas ettiniz.
11. Göreve getirdiğiniz polise güvenmeyip reisin mitinglerinde, beline taktığınız silahın şarjörünü aldınız.
12. Yeni fabrikalar inşa etmek yerine, eldekileri sattınız. Oradan gelen paralarla bol miktarda cezaevi inşa ettiniz.
13. Demokrasilerde 4. Kuvvet olarak kabul edilen Basın’ın bile sütünü sulandırıp paramparça ettiniz. Namuslu insanların yazdıklarına, söylediklerine katlanamayıp onları işlerinden ettirdiniz.
14. Uyaranı, ikaz edeni, ama diyeni, fakat diyeni ihanetle yaftaladınız, işinden attınız, bir daha işe giremeyecek hale getirdiniz.
15. Yolsulluğu yeneceğiz dediniz, hepimizi yoksullaştırdınız. Kentlerde arsa baronları yarattınız. Yanınızda, yörenizdeki insanlara, yasaların ardından dolanarak villa arsaları tahsis ettiniz.
16. Yolsuzluğun Kökünü kazıyacağız dediniz, yolsuzluk mekanizmasını kurumsallaştırdınız.
17. Yasakları ortadan kaldıracağınız dediniz, hava almanın ötesindeki her şeyi yasakladınız.
Bilmiyorum devam edeyim mi, nedenleri sıralamaya.
18. 2019’da, koltuğu kaybettiğiniz belediyelerde, bu makamlara oturanlar, yeni doğan bebeğe süt oldular, annesi çalışan çocuğa kreş oldular, üniversite okumaya gelen gençlere partisine bakılmaksızın burs oldular, yurt oldular, kent lokantası oldular, emekliye ayda bir kilo et oldular, onları aç ve açıkta bırakmadılar.
19. kaybettiğiniz belediyelere başvuran her yurttaşa, yurttaş olduğunuz hatırlattı sizde olmayan belediyelerin yöneticileri.
20. Elinizde kalan belediyelerde, kaybettiğiniz belediyelerde yönetime gelenlerle yarışmak yerine, onların yolunu kesmeye, elini, ayağını bağlamaya çalıştığınız, hem de elini ayağını bağladığınızın belediye başkanları değil, kent halkı olduğunu bile bile.
21. Adaleti lekelediniz adaleti, var mı ötesi.
Baktınız eli, kolu bağlı bile sizden iyi çalışıyorlar yerinize gelenler, uyduruk gizli tanık dönemini hortlatarak onları kirlettiğiniz adaletin sopası ile terbiye etmeye kalkıştınız.
Ve biliyor musunuz?
Bu millet, size söz verdiği avansın son taksidini ödedi 31 Mart 2024'te.
Gelinen noktada;
1. Bizim gibi yaşamayı yeniden öğrenmezseniz.
2. Üretim, istihdam, hayat pahalılığı gibi kavramları doğru teşhis etmemekte direnir ve milletin sırtına yeni yükler yüklemeyi sürdürürseniz.
3. Cumhuriyetin okullarında, eksik insanlarla bilim ve bilgi yerine Cehalet empoze etmeye devam ederseniz.
4. Bu ülkenin kurucu değerlerini aşağılamayı sürdürürseniz.
5. Satıp savma alışkanlığından vazgeçmezseniz ki, zaten satacak bir şey bırakmadınız.
6. Tasarrufa en tepeden başlamamakta direnir, yeni saraylar, yeni uçak filoları oluşturmayı sürdürürseniz.
Hepsinden önemlisi, Sosyal Belediyecilik gerçeğini kabullenip uygulamaya geçmezseniz
2028’i bile göremez, milletin önüne o sandığı bu sefer de istemeyerek de olsa siz koymak zorunda kalırsınız.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//gram-ders-almadiniz/847/ Sat, 18 Apr 2026 15:41:00 +0300 BİR YOL HİKAYESİ ..
Mustafa Kaşıkçıoğlu’nu tanırsınız.
İş insanı. Daha çok müteahhitlik hizmetleri ve inşaat firması MAK YAPI ile tanınan bir isim.
Sessiz ve sakin kişiliği ile tanıdığımız Kaşıkçıoğlu’nun yeni bir kimliği var.
Hayırsever İş İnsanı..
Kayseri İş Dünyası ve Hayırseverler isim listesine eklenen yeni bir portre, son isim…
Umarım, bu örnek hikaye sizleri de etkileyecek ve duygulandıracaktır.
Mustafa Kaşıkçıoğlu, 1954 yılında Kayseri’nin Felahiye ilçesine bağlı Karaşeyh Köyü’nde dünyaya geldi. Babası Mehmet Kargı, celeptir. Anadolu’nun üretken, çalışkan ve dayanışmacı kültürü içinde büyüyen Kaşıkçıoğlu, ilkokul eğitimini doğup büyüdüğü köyde tamamladı. Henüz çocuk yaşlarda emeğin, alın terinin ve meslek sahibi olmanın değerini öğrenerek hayata atıldı.
1968 yılında ailesiyle birlikte Kayseri merkeze göç etmesi, onun hayatındaki ilk büyük kırılma noktalarından biri oldu. Şehir hayatı, Mustafa Kaşıkçıoğlu’na yeni ufuklar açtı. Genç yaşta çalışma hayatına atılan Kaşıkçıoğlu, meslek yolculuğuna bir terzi çırağı olarak başladı. O dönemin Kayseri’deki en tanınmış ve saygın terzilerinden biri olan Mustafa Kayhan’ın yanında yetişti. Disiplinli çalışma anlayışı, el becerisi ve detaylara gösterdiği özen sayesinde kısa sürede mesleğin inceliklerini öğrendi.
Ustalık seviyesine ulaşmasına rağmen, Kaşıkçıoğlu’nun içinde hep daha fazlasını yapma arzusu vardı. Sabit bir işyerine bağlı kalmak, onun hareketli ve arayış içindeki ruhuna yetmiyordu. Bu nedenle amele pazarındaki işyerini terk ederek, “daha önemli bir işte çalışmalıyım” düşüncesiyle Kayseri Sanayisi’nde iş arayışına girdi. Burada bir otomobil makas tamircisinin yanında çalışmaya başladı. Ancak bu meslek de onun mizacına hitap etmedi ve yalnızca iki gün sonra buradan da ayrıldı.
Enerji dolu, atak, girişken ve insanlarla kolay iletişim kurabilen bir yapıya sahip olan Mustafa Kaşıkçıoğlu, sosyal yönü güçlü bir kişilikti. Yeni Mahalle Futbol Takımı’nda futbol oynadığı dönemde, Muhsin Korkut isimli bir terziyle tanışması, onun hayatında yeni bir sayfa açtı. Ortak meslek bilgileri ve girişimci ruhları onları bir araya getirdi. Birlikte Havuzlu Han’da kadın ve erkek elbiseleri diken küçük ama iddialı bir terzihane açtılar. Bu işyeri, Kaşıkçıoğlu’nun hem mesleki hem de ticari anlamda kendini geliştirdiği önemli bir deneyim oldu.
Ancak askerlik görevinin yaklaşmasıyla bu ortaklık da son buldu. Vatani görevini yerine getirmek üzere askere alınan Kaşıkçıoğlu, Antalya 70. Piyade Alayı’nda acemi birliğini tamamladıktan sonra Adana Orduevi’ne dağıtıldı. Askerlik süreci, onun hayatında beklenmedik bir şekilde yeni bir fırsata dönüştü.
Adana Orduevi’nde bulunduğu sırada, orduevinin aşçısının “Aranızda Kayserili olan var mı?” sorusu üzerine, hiç çekinmeden “Ben varım” diyerek öne çıktı. Bu samimi çıkış, onun kaderini adeta yeniden şekillendirdi. Aşçı tarafından orduevine alınan Kaşıkçıoğlu, kısa sürede terzilik yeteneğini burada da ortaya koydu. Subay, astsubay eşleri ve çocukları için diktiği elbiseler büyük beğeni topladı. Titiz işçiligi, estetik anlayışı ve hızlı üretimi sayesinde kısa sürede tüm komutanların dikkatini çekti.
Zamanla sadece sivil elbiseler değil, subay ve astsubaylar için üniformalar da dikmeye başladı. Bu başarı, Mustafa Kaşıkçıoğlu’nu Adana Orduevi’nin gözde isimlerinden biri haline getirdi ve mesleki özgüvenini daha da pekiştirdi.
Askerlik görevini tamamladıktan sonra memleketi Kayseri’ye dönen Mustafa Kaşıkçıoğlu, yeniden kendi ayakları üzerinde durma kararlılığıyla Fevzi Çakmak Mahallesi’nde bir terzi dükkânı açtı. Mesleğinde artık usta sayılabilecek bir birikime sahipti. Ancak aradan geçen bir yılın ardından yaptığı hesap, onun için sarsıcı bir tabloyu ortaya koydu. Tüm emeğine, uzun çalışma saatlerine ve harcadığı enerjiye rağmen, elinde kalan kazanç yalnızca 18 liraydı.
Bu sonuç, Kaşıkçıoğlu’nun içinde uzun zamandır var olan arayış duygusunu yeniden gün yüzüne çıkardı. O, hiçbir zaman bulunduğu yerle yetinen, kaderine razı olan biri olmamıştı. Aksine, her başarısızlığı bir sorgulama, her duraklamayı yeni bir başlangıç fırsatı olarak görüyordu. Terzilik mesleğini sevmesine rağmen, yalnızca geçinmeye yeten bir hayat onu tatmin etmiyordu. İçindeki azim, heyecan ve daha fazlasını başarma isteği bir kez daha onu harekete geçirdi.
Bu noktada Mustafa Kaşıkçıoğlu, alışılmışın dışına çıkmayı göze alarak yeni bir iş arayışına yöneldi. Risk almaktan korkmayan yapısı, onu yeniden düşünmeye, araştırmaya ve farklı alanlara yönelmeye sevk etti. Hayatındaki bu dönem, onun girişimci kimliğinin daha da belirginleştiği; denemekten vazgeçmeyen, düştüğünde yeniden ayağa kalkmayı bilen karakterinin net biçimde ortaya çıktığı bir süreç oldu.
Bu arayış döneminde Mustafa Kaşıkçıoğlu’nun hayatını değiştirecek gelişme, Almanya’da çalışan amcaoğlundan gelen bir talep oldu. Amcaoğlu, Kayseri’den bir ev satın almak istiyor ve bu konuda ondan yardım rica ediyordu. Kaşıkçıoğlu, şehirde uygun bir ev bulmak için araştırmalara başladı; satıcılarla görüştü, fiyatları inceledi. Ancak karşılaştığı tablo cesaret kırıcıydı. Konut fiyatları yüksekti ve dar gelirli insanların ev sahibi olması neredeyse imkânsız görünüyordu.
İşte bu noktada Mustafa Kaşıkçıoğlu’nun zihninde, o güne kadar hiç düşünmediği bambaşka bir fikir filizlendi:
“Ben neden bir ev yapmayayım ki? Eş, dost ev sahibi olsun.”
Bu düşüncesini ilk olarak abisi Fikri Kaşıkçıoğlu ile paylaştı. Kısa ama kararlı görüşmelerin ardından, bu fikrin yalnızca bir hayal olarak kalmaması gerektiğine inandılar. Böylece Mustafa Kaşıkçıoğlu’nun müteahhitlik serüveninin ilk adımı atılmış oldu.
Kayseri’de 20 konutluk bir arsa bulan Kaşıkçıoğlu, abisinden aldığı sınırlı bir sermaye ile inşaat sektörüne girdi. Ne büyük bir sermayesi ne de arkasında güçlü bir yapı vardı; ancak çalışkanlığı, titizliği ve iş ahlakı vardı. İlk 20 konutluk projeyi başarıyla tamamladı. Bu proje, onun için sadece bir inşaat değil, aynı zamanda güvenin ve emeğin somut bir karşılığıydı.
İlk işin ardından, kulaktan kulağa yayılan güven duygusu ve yaptığı işin kalitesi sayesinde arka arkaya yeni projeler bulmaya başladı. İnşaatlarında gösterdiği özen, kullandığı malzemeden işçiliğe kadar her ayrıntıya verdiği önem, onu kısa sürede Kayseri’de farklı bir noktaya taşıdı. Mustafa Kaşıkçıoğlu, yalnızca bina yapan bir müteahhit değil; sağlam, estetik ve uzun ömürlü yapılar inşa etmeyi ilke edinen bir isim haline geldi.
Zamanla Kayseri’nin en prestijli bölgelerinde, şehrin siluetine değer katan nitelikli binalara imza atmaya başladı. Attığı her yeni adım, onu mesleki anlamda daha da güçlendirirken, güvenilirliği ve dürüstlüğüyle de geniş bir çevrenin takdirini kazandırdı.
Mustafa Kaşıkçıoğlu’nun tesadüfen adım attığı müteahhitlik sektörü, kısa sürede onun hayatının merkezine yerleşti. İlk projelerinde sergilediği dürüstlük, zamanında teslim anlayışı ve kaliteli işçilik, Kayseri’de hızla yankı buldu. Yaptığı her bina, bir sonraki işin referansı oldu. Güven esaslı bu yükseliş, onun ismini şehir genelinde tanınır kıldı.
Zamanla Mustafa Kaşıkçıoğlu’nun markası, Kayseri’de yalnızca bir müteahhit ismi olmaktan çıktı; sağlamlık, estetik ve güven duygusunu çağrıştıran bir değer haline geldi. Konut alıcıları, esnaf ve yatırımcılar için onun imzasını taşıyan projeler, tercih sebebi oldu. Bu süreçte Kaşıkçıoğlu, Kayseri’nin en tanınmış ve saygın iş insanları arasında yerini aldı.
Başarıyı hiçbir zaman tesadüfe bağlamayan Kaşıkçıoğlu için bu yükseliş; emeğin, alın terinin ve iş ahlakının doğal bir sonucuydu. Mütevazı kişiliğini koruyarak büyüyen iş hayatı, onu hem ekonomik hem de toplumsal anlamda şehirle bütünleşmiş bir isim haline getirdi.
Mustafa Kaşıkçıoğlu, bugünlerde ise bambaşka bir alanda dikkat çekici bir çalışmanın içinde yer alıyor. Alışılmış kalıpların dışında, herkesin ilgisini çekebilecek; ancak pek az kişinin cesaret edebileceği nitelikte bir girişim üzerinde yoğunlaşıyor. Yıllar boyunca edindiği tecrübe, cesaret ve girişimci ruh, onu bu yeni alana yönlendiren en önemli etkenler arasında bulunuyor.
Bu yeni çalışma, Kaşıkçıoğlu’nun yalnızca bir iş insanı değil; aynı zamanda yenilik arayışından vazgeçmeyen, risk almaktan çekinmeyen ve üretmeyi hayat felsefesi haline getirmiş bir karaktere sahip olduğunu bir kez daha ortaya koyuyor. Henüz ayrıntılarıyla kamuoyuna yansımamış olsa da, bu sürecin onun yaşam öyküsünde yeni ve önemli bir dönemin habercisi olduğu ifade ediliyor.
Hayatının her evresinde değişime açık olan Mustafa Kaşıkçıoğlu için bu dönem, geçmiş birikimin geleceğe taşındığı; deneyimin, vizyonla buluştuğu bir süreç olarak değerlendiriliyor.
Mustafa Kaşıkçıoğlu, elde ettiği kazancın önemli bir bölümünü yalnızca ticari yatırımlara değil, topluma fayda sağlayacak hayır işlerine ayırmayı ilke edinmiş bir isim olarak öne çıkıyor. Başarıyı paylaşmadan anlamlı bulmayan Kaşıkçıoğlu, özellikle eğitim alanında kalıcı eserler bırakmayı hedefliyor.
Bu anlayışın somut bir göstergesi olarak, Kayseri Valiliği ile bir protokol imzalayan Mustafa Kaşıkçıoğlu, şehre önemli bir eğitim yatırımı kazandırmaya hazırlanıyor. Kayseri’nin tarihi dokusunun hemen yanı başında, Çifte Kümbetler bölgesine komşu Uğurevler mevkiinde inşa edilecek olan okul binası, kentin en modern ve çağdaş eğitim yapılarından biri olacak.
Toplam 26 derslik olarak planlanan okul; sosyal donatı alanları, çağdaş eğitim ihtiyaçlarına uygun mimarisi ve kampüs anlayışıyla inşa edilecek. Yalnızca bir okul binası değil, öğrencilerin sosyal, kültürel ve akademik gelişimlerini destekleyecek bütüncül bir eğitim alanı olarak tasarlanan proje, tamamlandığında Milli Eğitim Bakanlığı’na armağan edilecek.
Eğitim kampüsünün, önümüzdeki yıl tamamlanarak hizmete girmesi planlanıyor. Böylece Mustafa Kaşıkçıoğlu, adını yalnızca ticari başarılarıyla değil; Kayseri’nin geleceğine yapılan kalıcı bir eğitim yatırımıyla da yaşatmış olacak.
Hayatının her döneminde üretmeyi, paylaşmayı ve topluma değer katmayı ön planda tutan Kaşıkçıoğlu, bugün geldiği noktada; alın teriyle başlayan yolculuğunu, kalıcı eserlerle taçlandıran bir iş insanı olarak anılıyor.
Mustafa Kaşıkçıoğlu, hayır yapmanın ve topluma hizmet etmenin taşıdığı manevi değeri derinden kavramış bir isimdir. Ona göre gerçek başarı, yalnızca kazanç elde etmekle değil; o kazancı insanlarla paylaşmakla anlam kazanır. Bu anlayış, onun iş hayatındaki duruşunun yanı sıra sosyal sorumluluk yaklaşımının da temelini oluşturur.
Eğitim alanındaki önemli yatırımının ardından Kaşıkçıoğlu, şimdi de sağlık alanında kalıcı bir eser bırakmaya hazırlanıyor. Kocasinan Bölgesi’nde inşa edilmesi planlanan bir sağlık ocağı ile halkın temel sağlık hizmetlerine daha kolay erişimini sağlamayı hedefliyor. Projelendirme aşamasında olan bu yatırımın, bölge sakinleri için önemli bir ihtiyacı karşılaması öngörülüyor.
Bu girişim, Mustafa Kaşıkçıoğlu’nun yalnızca bugünü değil, geleceği de düşünen bir hayır anlayışına sahip olduğunu ortaya koyuyor. Eğitimden sağlığa uzanan bu hizmet zinciri, onun adını Kayseri’de yalnızca bir iş insanı olarak değil; şehrine gönülden bağlı, sosyal sorumluluk bilinci yüksek bir hayırsever olarak da kalıcı kılıyor.
Hayatını emeğe, üretime ve paylaşmaya adamış Mustafa Kaşıkçıoğlu, geride bıraktığı eserlerle Kayseri’nin sosyal ve kültürel dokusuna değer katmaya devam ediyor.
Bugün Mustafa Kaşıkçıoğlu, hayatının bu döneminde kazanmaktan çok kazandırmayı, biriktirmekten çok paylaşmayı önemsediğini açıkça ifade ediyor. Halkına okul, sağlık ocağı gibi kalıcı hizmetler sunmanın, yaptığı en değerli yatırımlar olduğuna inanıyor. Hayır yapmayı bir görev değil, gönülden gelen bir mutluluk olarak gören Kaşıkçıoğlu, bu düşüncesini her fırsatta çevresiyle de paylaşıyor.
Kaşıkçıoğlu’nun hedefinde, eğitimden sonra Kayseri’ye birde sağlık ocağı armağan etmek. Bunun içinde Kocasinan belediyesi ile görüşmelerini sürdürüyor. Olmadı, yaptıracağı okulun hemen yanı başındaki arsaya modern ve tam teçhizatlı bir sağlık ocağı binası inşa etmek.
Özellikle imkân sahibi iş insanlarına seslenerek, servetin asıl anlamını topluma dokunan eserlerle bulduğunu vurguluyor; varlıklı kesimleri eğitim, sağlık ve sosyal alanlarda hayır işlerine yönelmeye davet ediyor. Ona göre gerçek zenginlik, geride bırakılan binalarda değil; insanların hayatına dokunan izlerde saklı.
Mustafa Kaşıkçıoğlu’nun köyde başlayan yaşam yolculuğu; alın teriyle yoğrulmuş bir emeğin, cesaretle alınan kararların ve paylaşma bilinciyle taçlanan bir başarı hikâyesine dönüşmüş durumda. Bugün adı, Kayseri’de yalnızca iş dünyasıyla değil; eğitime, sağlığa ve insana yapılan hizmetlerle anılan Kaşıkçıoğlu, yaşadığı şehre değer katan örnek bir hayatın temsilcisi olarak gösteriliyor.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//bir-yol-hikayesi/846/ Sat, 18 Apr 2026 12:02:00 +0300 SAHİPSİZ GÜZEL ÜLKEM.. Çağdaş yönetim anlayışlarında, bir sorunu çözmek için önce sorun neyse bu belirlenir, çözümü için bir planlama yapılır, sonra da o sorunun üzerine gidilerek çözüme kavuşturulur.
Bu durum bir aile için de, bir kent için de, bir ülke için de aynı yöntem uygulanarak gerçekleşir.
Ekonomiden başlayalım;
Fiyatlar kontrolden çıktı. Halk artık en temel ihtiyaçlarını kısarak ayakta durmaya çalışıyor. Her hanenin olmazsa olmazlarına bile her ay yüzde 10, yüzde 20 zam geliyor ama haneye giren gelir aynı.
Her aile reisi başını kaldırıp, seçimlerde oy verdiği, iktidar ettiğinden bu soruna çözüm bekler, çözüm umar değil mi?
Peki oyuyla iktidar ettikleri ne yapıyor?
“Efendim fiyatlar arttı tamam da sıkıntı sadece bizde değil, Avrupa’da daha kötü tablo. Sabredin fiyatlardaki köpük inecek yakında her şey normale dönecek..” lakırdısı.
Bakıyorsun örnek gösterdikleri ve ‘bizden daha kötü dedikleri Avrupadaki yıllın enflasyon kadar aylık enflasyon altında eziliyoruz.
Günlük ekonomik tedbirlerle memleket idare edilmeye çalışılıyor. Bize örnek gösterdikleri Avrupa ülkeleri uluslar arası piyasalardan yüzde 1 ile borçlanıyor, aynı piyasalar bize geldiklerinde dolara yüzde 9-10 faiz uyguluyor. Her ay bir memleket büyüğü bir arap ülkesinin kapısını çalıp swap anlaşması yapıyor, ay öyle geçiriliyor. Üretim yok, planlama yok, gelecekle ilgili hiçbir hesap yok ve daha kötüsü ülkede ‘güven’ tamamen yok edildi.
Peki sorarım dostlar size, kendi milletinin ekonomik anlayışından umudu kestiği bir iktidar anlayışı ekonomik sıkıntıları çözebilir mi?
Mesela işsizlik sorunu.
Bir ülkenin, bir iktidarın mücadele etmekle yükümlü olması gereken en temel sıkıntı.
TÜİK her ay işsizlik rakamlarını açıklıyor, güzel ülkemde işsiz sayısı çalışan sayısı ile yarışırken, kurumların açtıkları temizlik elemanı sınavına mühendisi, mimarı, işsiz öğretmeni başvurup işe girmek için mücadele ederken, bu kurum her ay işsizlik oranını az biraz düşürüyor, biliyor musunuz?
Peki, iktidarın istihdam reçetesinde ne var dersiniz?
Bekçilik Teşkilatı, yeni icra müdürlüklerinin ihdası, yeni cezaevlerine eleman, adliyelere zabıt katibi, işsiz partililere yılın bir bölümü Kamu Yararına Çalışma Düzenlemesi ile maaş vermek.
Ötesi var mı?
Çözüm bulur mu bu anlayış ile işsizlik meselesi?
Konut, emlak ve kira sorununu ele alalım mesela.
Türkiye’de temel gıdada fiyatlar en iyimser hesaplarla yüzde 120 arttı, ama konut fiyatları yüzde 600’ün üzerinde artış gösterdi.
Hiç düşündünüz mü, neden acaba diye?
Çünkü güzel ülkem iyi bir apartman dairesi ve yanında Türkiye Cumhuriyeti Vatandaşlığının 500 bir Dolara pazarlandığı bir süreç yaşıyor.
Özellikle az gelişmiş ülkelerde ne kadar kara paracı, rantiyeci, tefeci kirli adam varsa geleceklerini 500 bin Dolara güzel ülkemde güvence altına alıyor.
Yetmezmiş gibi kayıtlı kayıtsız 9 milyon yabancı gelip ülkede yaşıyor ve bunlar da en iyimser hesaplarla 2 milyon evde kiracı olarak oturuyor.
Sorarım size, böylesi başıbozuk bir süreçte Emekli Hasan emmi emekli ikramiyesi ile ev sahibi olabilir mi, ya da işsiz Ayşe Teyze, kiralık ev bulabilir mi?
Sadece bu kadar mı?
Eğitimin ayarlarını bozdular, parası olanın çağdaş eğitim alabildiği, olmayanın çocuğunun tarikat ve cemaatlerin insafına terk edildiği bir eğitim anlayışı.
Bir ülkenin Mili Eğitim Bakanını düşünün, yönettiği bakanlığın okullarına güvenmiyor, kendi çocuğunu özel okulda okutuyor. Çağdaş bir ülkede olabilir mi böyle bir şey?
Sağlığın ayarlarını bozdular, ‘Eskiden sabahın beşinde muayene kuyruğuna giriliyorduk’ diyenler, şimdi bazı hastalıklar konusunda 3-5 ay sonrasına muayene günü verilmeye başlandı.
Eskiden güzel ülkemde büyük şirketler, orta sınıf işletmeler, çalışanlar, emekliler gibi sınıflar vardı.
Bu iktidar bu sınıfları ikiye indirdi.
Çok zenginler ve çok fakirler diye yeniden sınıflandırdı.
Artık, 83 milyon yurttaş 1 milyon insanın gözünü doyurmaya çalışıyor, uygulanan ekonomik sistem sayesinde.
Daha da acı olanı nedir, biliyor musunuz?
Yaşanan sıkıntıların bizden çok daha iyi farkında olan ama 8-10 ay daha fazla koltukta kalmak uğruna yaşananlara sessiz kalanların ölüm sessizliği.
Bu kadarla kalsa iyi, yaşanan sıkıntıları dillendirmeye çalışanlara karşı da akla hayale gelmedik yollara başvurarak sarayın gözdesi olma çabaları.
Parlamentodan başlayın, demokratik sivil kurumların seçilmiş ve atanmışlarından devam edin, üst düzey bürokrasiye kadar, bu ölüm sessizliğini yaşayanlardan bahsediyorum,
Asıl sorunu işte onlar teşkil ediyor ve bu güzel ülkenin herkesten önce bu ‘Tamam Efendimcilerden, Emredersin Efendimciler, Çok güzel düşündünüz Efendimcilerden’ kurtulması gerekiyor.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//sahipsiz-guzel-ulkem/845/ Fri, 17 Apr 2026 10:13:00 +0300 NESİL.. Kurtlar Vadisi diye bir dizi vardı hatırladınız mı?
Dizi saatinde kentlerde hayat durur, herkes ekrana odaklanırdı.
Ardından sökün etti, Osmanlı Dönemini işleyen, veya toplumu ve gençliği yozlaşmaya sevk eden TV dizileri.
Mafya artıkları cezaevinden çıkınca ziyaret etmeye başladılar, siyasi parti liderlerini ve o liderin ya da liderlerin yanında pozlar vermeye.
Emrindeki askerlere, yürüyüş yaptırırken, “Devler gelir, devler gider/ Tek dev kalır Sedat Peker” diye uydurulmuş marş söyleten, ya da AKP il başkanını askeri törenle karşılatan komutanlar gördük bu memlekette.
Orta öğretimde, üniversitelerde yükselen değer haline getirildi, efelik, çetecilik.
Öğretmenini döven, dersinde ona adeta işkence eden çocuklar ve velileri vardı geride kalan dönemde.
Yasada ortaöğretim kurumlarında okuyan çocukların özel yurt, öğrenci evi gibi uydurma yapılarda barındırılamayacağı açık açık yazıldığı halde Karaman’da patladı, yobazlığın çocuklarımızı nasıl bir takım yobazların cinsel zevklerine meze edildiği gerçeği.
Okullarda bilim, teknolojik eğitim rafa kaldırıldı, değerler eğitimi denilerek Işid, Hamas, Hizbullahçı beyinler, hiçbir akademik formasyona uymadıkları halde çocuklarımıza ders vermeye başladılar.
Dinci yapılar ve çakma milliyetçi oluşumlar okullara adeta kamp kurdu.
Sonuç, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin, işgale karşı sergiledikleri direniş nedeniyle, Cumhuriyetin ilk yıllarında emperyalizme karşı mücadelesini ödüllendirerek ‘Şanlı’ ve ‘Kahraman’ Ünvanı verdiği iki kentimizde birer gün arayla, tüylerimizi diken diken eden iki olay yaşadık dün ve önceki gün..
Çok değil, daha bir ay önce Sayın Devlet Bahçeli bir dizi oyuncusunu kabul etmiş ve kendisini kutlamıştı, hatırladınız mı?
Diziyi, merak ettiğim için bir bölümünü izledim.
Kan, kin, mafya özentili yapılanmalar.
Ve geçen hafta düştü mesaj kutuma, Akkışla İlçemizde, Ülkü Ocakları Şube Başkanının, ilkokullu miniklere bozkurt işareti yaptırması.
Sorar mısınız o arkadaşa, o okulda her sabah çocuklar ‘Türküm, doğruyum’ diye haykırarak girerlerdi okullarına, kim kaldırdı, öğrenci andını, diye?
Ya da sorar mısınız bu kenti yönetenlere, o minik beyinlere bozkurt işareti yaptıran adamın o okulda ne işi vardı diye?
Daha dün, Ege Üniversitesinde dövmeli ve palalı birinin insanlara saldıran görüntülerini izlemediniz mi?
Beyler, asayiş toplantıları ve alınacak önlemler sorunu çözmez.
Kayseri Cumhuriyet Meydanında, eğitimciler sendikasının bulunduğu binada, bina büyüklüğünde asılan ve aylarca orada tutulan “İzettin El Kassam Onurumuzdur” yazılı afişi defalarca gündeme getirerek indirtemedik, hatırladınız mı?
Yani, kamu yöneticilerini kontrolüne alan yoz dinci ve mafyatik yapılar, gençliğe ve geleceğimize yön verir hale geldi.
Eğitim kurumlarında bilim kapının dışına, eğitim bahçenin dışına çıkarıldı ve çocuklarımız bir takım kirli zihinlere meze ediliyor.
Ondan diyoruz, ‘Her alanda, ülkenin kuruluş ayarlarına geri döndürülmesi gerekir’ diye..
Milli Eğitimiz, Ekonomimiz, Sosyal Hayatımız, Dinimiz ve İnançlarımız bir takım kirli ve kirlenmiş yapıların ayakları altında paspas edildi.
Neymiş efendim, sorumlu sosyal medya?
Hayır kardeşim, sorumlu devletin altını üstüne getiren kirli zihniyet.
Sorumlu, bir takım çevrelerin emrine verilmiş yargı.
Sorumlu, kirli havuzlara doldurduğunuz medya.
Sorumlu, bir takım ucu dışarda dinci yapıların kapısında, görevden yükselmek için el etek öpen bürokrasi.
Sorumlu, açlığını bastırabilmek için okul kantininden yarım tost alıp deftere yazdırtacak kadar geleceğimizi sahipsiz bırakan iktidar erki.
Yeter artık, çekin elinizi okullarımızdan, çekin elinizi geleceğimiz olan çocuklarımızdan.
Görmüyor musunuz, Şefkatli ve sıcak bir el Türkiye Haritasını okşasa..
85 Milyon hüngür hüngür ağlayacağız.
O kadar doluyuz.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//nesil/844/ Thu, 16 Apr 2026 09:20:00 +0300 İNANÇLARIMIZI BİLE YEDİK, SAYENİZDE. Ekrem İmamoğlu’nun diploması iptal edildiği günden bu yana Merkez Bankası tam 60 milyar dolar para yaktı, sırf dövizi sabit tutabilmek adına.
Bu para, 86 milyonun her birinin cebinden 25 bin lira çekilmesi anlamına geliyor.
Onlarca Şirkete Kayyum atandı, hepsi İstanbul Büyükşehir Belediyesi ve CHP'li belediyeler ile ilintili kurumlar.
Bir çok şirket Konkordato başvurusu yaptı, hakkında verilecek kararı bekliyor.
Yüzlerce genç sırf ‘ama’ dedikleri için, sokağa çıktıkları için Silivri Zindanına dolduruldu.
Gelen yoğun tepkiler yüzünden serbest kalsalar da, haklarında somut bir delil bulunmayan İmamoğlu ve arkadaşları, haklarında onlarca sabıka dosyası olan Meşe, Çınar ve Ladin adındaki 3-5 iftiracının, ‘Duydum, tahmin ediyorum’ ifadeleri ile cezaevinde.
Yani geldiğimiz noktada, her an yolda yürürken gözaltına alınabilirsiniz.
Üniversite Rektörü çıkıyor, "İptal ekmek zorundaydık İmamoğlu'nun diplomasını, anlayın" diyor.
Yani sevgili dostlar;
Diplomanızı kontrol edin, iptal edilmiş olabilir.
Şirketinizi kontrol edin, başına kayyum atanmış olabilir.
Tapunuzu kontrol edin, elinizden alınmış olabilir, noktasındayız.
Avrupa Parlamentosu Ekrem İmamoğlu’nun içeri atılması ve sokak gösterilerine katılanlara yönelik tutum için bir kınama kararı aldı.
90 tanesi iktidarın kınanmasına, 2 tanesi çekimser, 8 tanesi de karar aleyhine oy kullandı.
O 8 milletvekili kim biliyor musunuz?
Cumhur İttifakının Türkiye’yi temsil eden milletvekilleri.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, iktidara bu davalarla ilgili sorular gönderdi.
Velhasıl, Sevgili Dostlar, güzel ülkem 2017 Nisan'ından bu yana devam eden ve bir türlü sonu gelmeyen büyük bir ekonomik kaosun kucağında oturuyor.
Ekonomik krizler (V), (U) ve (L) tipi şeklinde özetlenir.
V Tipi Krizler dibi görünce tekrar yükseliş, U tipi krizler dibi görünce 1,2 yılda yeniden yükselişe geçiş olarak tanımlanır.
Bizdeki kriz L Tipi krizi bile geçti, dibin dibini bulan ekonomimiz, kriz ile resmi nikah akdetti adeta.
Güzel Ülkem, nereden bakarsanız bakın tam bir enkaz görünümünde.
İsrailin bakanını bırakın, Yamyam Uganda'nın Genelkurmay Başkanı bile bize kafa tutmaya, haraç istemeye başladı.
Güzel ülkem, tam bir ekonomik kaos yaşıyor.
Güzel ülkem, açlığı, ekonomik sıkıntıyı, çaresizliği iliklerine kadar yaşayan mazlum insanlar ülkesi oldu.
Şairin dediği gibi;
“Nasıl öfkelenmem ki, düşündükçe Memleketimi.
Çırpınıyor ayakları altında, bir avuç hergelenin..”
Bizim yarına dair umutlarımız kalmadığı gibi, bizi yönetenlerin de yarına dair söyleyecekleri sözü kalmadı.
Ellerinde kalan sopayı, kırbacı bir celep acımasızlığıyla sırtımıza indiriyor, bizi salhanelere doldurmaya çalışıyorlar.
Sofralarımızı önce et, ardından yumurta, zeytin, peynir terk etti.
Ekmek bile ha gitti, ha gidecek gibi duruyor.
Tencerelerimizde aş yerine dert, aş yerine taş kaynamaya başladı.
10 kilometrelik mesafeye gitmek için bile aracımızın kontağını çeviremez durumdayız.
Polis ve mahkeme zoruyla değil, ekonomi zoruyla bir sürgün süreci başladı güzel ülkemde.
Bu iktidarın uyguladığı politikalarla köyünden koparılan aileler önce kentlere yerleştirildi, şimdi konut kiralarının ulaşılmazlığı, konut sahibi olma hayalinin son bulması yüzünden kentlerin varoşlarına sürülüyoruz, hep birlikte.
Köyden gelen geri dönemiyor, zira gelirken varını yoğunu satıp geldi.
Milletin çok büyük bölümü, yetersiz beslenme ve sağlıksız ürünler tüketmek zorunda kaldığı için hastanelerde derdine çare arar hale durumda.
Okul çağındaki çocukların büyük bölümü, yetersiz beslenmenin ilk sonucu olan ‘Öğrenme Güçlüğü’ yaşamaya başladı.
Konutlar el değiştirdi, artık yabancıdan ev kiralamak zorunda kalıyoruz.
Güzel ülkemin vatandaşlığı, dolar aşkına işporta tezgahında.
En acısı da nedir biliyor musunuz?
Milletçe boğazımızdan kısıyoruz, milletçe gece gündüz demeden cebimizdekileri aktarıyoruz, ama bir avuç kendini bilmez soysuzu doyuramıyoruz.
Düşünebiliyor musunuz?
Adam, bu iktidar sayesinde “Dünyada en çok kamu ihalesi alan adamlar’ listesinde.
Nüfus Cüzdanı var, Türkiye Cumhuriyeti ibaresi taşıyor.
Ama, kendisini besleyip büyüten iktidara diyor ki, “Tamam bu yolu, bu köprüyü, bu hastaneyi yaparım yapmasına da, bulacağım krediye devleti kefil kılarım, geri ödeme ve ihtilaf durumunda da senin adaletin yerine İngiliz Adaletinin güvencesini isterim..”
Buna isyan eden muhalefete de cevap iktidardan geliyor, “Tabii ki, söke söke alırlar..”
Bir başkası, “Tamam biliyoruz fiyatlar çok yüksek ama bizden kaynaklanmıyor, bir avuç gıda tekeli yapıyor bunu. Yaz gelince göreceksiniz fiyatlar kendiliğinden düşecek..” diyor.
Bir başkası, “Tamam açlık ve fakirlik var, ama çok şükür mülteci değiliz” saçmalığını kürsüden dillendiriyor.
Hayırdır efendi.
Sırada mülteci olmamız mı var?
Bu milleti ve bu ülkeyi refaha erdirme sözü ile iktidar olan ve devletin kasasının anahtarı boynunda asılı bulunan zat, Yüksek Enflasyonda Dünya İkincisi olan güzel ülkemde, enflasyonun düşmesi için önce iki ay, sonra 6 ay tarih vermişti, son olarak revize edip “Yıl sonundan itibaren enflasyon düşmeye başlayacak” diyordu, aradan 3 yıl geçti ve geçen yıl bu gün Antalya Ekonomi Forumunda hazine ve maliye bakanı yine tekrarladı nakaratı;
“Enflasyon ha düştü, ha düşecek..”
Bu sefer, tezi doğru olabilir.
Zira dünyanın hiçbir ülkesinde mezarlıklarda enflasyon olmaz.
Sayenizde alış-verişi unuttuk, üretenin malı satılamazsa, enflasyon da düşer belki.
İktidar edenlerin ellerinde iki argüman kaldı, biri baskı, diğeri din.
‘Ama’ diyen, ‘Fakat’ diyen, ‘Bu kadarı da olmaz’ diyenlere ilk davet semt karakolundan geliyor, “Filan vekil, falan belediye başkanı sizden şikayetçi, yayın yoluyla hakaret etmişsiniz..”
Yazdığınız yazıya, yaptığınız eleştiriye bakıyorsunuz, hakaretin H’si yok.
Amaç baskıyla, sindirmeyle, ele geçirilen adalet sopasıyla susturabilir miyiz, sindirebilir miyiz çabası.
Düzenledikleri Bölge Toplantısında bile salonun yarısı dolmayınca, salonu devasa perde ile bölüyorlar, ama ne kadar yalnızlaştıklarını görmüyor, görmek istemiyor iktidar edenler.
Şimdi yeni bir gerekçe buldular, Domates pahalı mı; İran Savaşı.
Elektriğe zam mı yapıldı; İran Savaşı,
Ulan Savaşın göbeğindeki İran ve Ukrayna'da bu kadar pahalılık ve enflasyon yok.
Uğrayıverin bir manava, size İran'dan getirilen karpuzu satıyor manavlar.
Tıpkı Suriye'de iç savaş sürerken oradan patates soğan aldığımız gibi.
Adalet sopası ile terbiye edileceğimizi sanıyorlar.
Ama bilmiyorlar ki, o sopanın artık Adalet’in elinde olmadığını, herkesin bildiğini.
Diğeri de din demiştim.
İktidarın Şehr-i Emin’i teravih ve Cuma namazına, o gün hangi camiye gideceğini ilan ediyor.
Namaz çıkışı kapıda tatlı dağıtıldığı bilindiği için insanlar o camiye gidiyor Teravih Namazına.
Hele sabah namazına denk getirirseniz, sabah sıcak çorba bile içiriyorlar adama.
Kalenin her surunda devasa posterler.
“Hoş geldin ya Şehr-i Ramazan’ yazısı ile.
Ülkenin bir numarası beslenme reçetesi veriyor, Manda Yoğurdu, Medine Hurması, Yulaf ezmesi ve Kestane balı içeren.
Gençlere, dünyayı gezin tavsiyeleri, aromalı kahve önerileri.
Yahu biz mahalle arası çay evinin önüne oturup bir bardak çay ısmarlayamayacak kadar perişanız, görmüyor musunuz?
Yani Sevgili dostlar, milletin açlığını bile istismar edecek kadar kibir budalası bir Şüreka tarafından yönetiliyoruz.
Albert Camus der ki;
“İnsan aç kalmaya görsün, inançlarını bile yer.”
Sayenizde umutlarımızı, hayallerimizi ve inançlarımızı da yedik, bitirdik, tükettik.
Anladınız mı?
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//inanclarimizi-bile-yedik-sayenizde/843/ Tue, 14 Apr 2026 16:41:00 +0300 Sessiz Yük: Obezitenin Kalp, Kemik ve Cinsel Sağlık Üzerindeki Görünmeyen Etkileri Fazla kilo yalnızca estetik bir mesele değil, sistemik bir sağlık sorunu.

            Son yıllarda dünya genelinde hızla artan sağlık sorunlarından biri de obezitedir. Dünya Sağlık Örgütü verilerine göre obezite, artık yalnızca bireysel bir yaşam tarzı sorunu değil; toplum sağlığını tehdit eden küresel bir hastalıktır.

            Obezitenin etkileri genellikle diyabet veya hipertansiyon ile ilişkilendirilir. Oysa bilimsel çalışmalar, fazla kilonun kalp sağlığından cinsel fonksiyonlara ve kemik yapısına kadar geniş bir yelpazede önemli sonuçlar doğurduğunu ortaya koymaktadır.

________________________________________________________________________

            Kalp ve damar sistemi, obezitenin en belirgin etkilerinin görüldüğü alanlardan biridir. Fazla yağ dokusu, vücudun metabolik dengesini bozarak kan basıncının yükselmesine ve damar yapısının zarar görmesine neden olabilir. Özellikle karın çevresinde biriken yağ dokusu, kalp hastalıkları açısından önemli bir risk faktörü olarak kabul edilmektedir.

            Son yıllarda yayımlanan kardiyoloji araştırmaları, obez bireylerde koroner arter hastalığı, kalp yetmezliği ve ritim bozukluklarının daha sık görüldüğünü ortaya koymaktadır. Bunun temel nedeni yalnızca kilo artışı değildir. Yağ dokusu aynı zamanda metabolik olarak aktif yani çalışan bir bir dokudur ve vücutta kronik inflamasyon dediğimiz düşük düzeyli iltihabi süreci tetikleyebilir. Bu durum zamanla damar sertliğini hızlandırabilir ve kalp damar hastalıklarının ortaya çıkma riskini artırabilir.

________________________________________________________________________

Obezitenin çoğu zaman göz ardı edilen etkilerinden biri de cinsel sağlık üzerindeki olumsuz sonuçlarıdır. Özellikle erkeklerde fazla kilo, hormonal dengeleri ve damar sağlığını etkileyerek cinsel fonksiyonları bozabilir.

            Bilimsel çalışmalar, obezitenin testosteron düzeylerinde düşüşe yol açabileceğini göstermektedir. Testosteron hormonunun azalması ise enerji seviyesinde düşüş, isteksizlik ve ereksiyon problemleri gibi sorunlara zemin hazırlayabilir.

            Bunun yanında obezite, damar sağlığını olumsuz etkilediği için penise giden kan akımını da azaltabilir. Bu durum erektil disfonksiyon olarak bilinen sertleşme problemlerinin daha sık görülmesine neden olabilir. Üroloji ve endokrinoloji alanındaki araştırmalar, kilo kaybının bu tür sorunların iyileşmesinde önemli bir rol oynayabileceğini göstermektedir.

________________________________________________________________________    

            Obezite, diğer taraftan kemik metabolizmasını etkileyen birtakım değişikliklere de yol açabilir. Özellikle aşırı yağ dokusu, kemik yapısını etkileyen bazı biyolojik sinyalleri değiştirerek kemik kalitesini olumsuz yönde etkileyebilir.

            Ayrıca obez bireylerde hareket kabiliyetinin azalması ve kas gücünün azalması da düşme riskini artırabilir. Bu durum özellikle ileri yaşlarda kalça ve omurga kırıkları açısından ciddi bir risk oluşturabilir.

            Dolayısıyla obezite, kemik yoğunluğunu artırıyor gibi görünse bile kemik sağlığı açısından her zaman koruyucu değil, olumsuz yönde etkikleyebilecek zararlara yol açabilir.

Obezitenin yol açtığı bu çok yönlü sağlık sorunları göz önüne alındığında, sağlıklı yaşam alışkanlıklarının önemi daha iyi anlaşılmaktadır. Dengeli beslenme, düzenli fiziksel aktivite ve kilo kontrolü; yalnızca estetik bir hedef değil, kalp sağlığını korumak, hormonal dengeyi sürdürmek ve kemik yapısını güçlendirmek için de kritik öneme sahiptir.

            Araştırmalar, vücut ağırlığının yüzde 5–10 oranında azaltılmasının bile kalp hastalığı riskini azaltabildiğini, metabolik sağlığı iyileştirdiğini ve yaşam kalitesini belirgin şekilde artırabildiğini göstermektedir.

            Sağlıklı beslenme, aktif bir yaşam tarzı ve düzenli sağlık kontrolleri; obezitenin oluşturabileceği bu sessiz yükü azaltmanın en etkili yolları arasında yer almaktadır.

 

Sağlıklı günler dilerim.

]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//sessiz-yuk-obezitenin-kalp-kemik-ve-cinsel-saglik-uzerindeki-gorunmeyen-etkileri/842/ Tue, 14 Apr 2026 16:36:00 +0300 1 NİSAN'I İYİ OKUMAK. Hatırladınız değil mi, 2 yıl önce Aziz Milletin size sandıktan gönderdiği mesajı?
'Okuduk ve anladık' demeyin sakın.
O günden bu yana milletten yana parmağınızı bile kıpırdatmadınız.
Bu gün bu Aziz Vatan daha çaresiz, bu Aziz Millet daha büyük çıkmazda.
Hatırlayın 2017 sonrasını, 2024 öncesini.
Milleti o kadar sıktınız ki, üzerimize o kadar geldiniz ki, çaresizliğimizi o kadar alaya aldınız ki, muhtar seçimini, belediye başkanı seçimini bile gönül rahatlığıyla yapmamıza engeller çıkarmaya çalıştınız.
“Ya bize oy verirsiniz, ya da nah hizmet alırsınız” dediniz.
Kibir abidesi, kravatlı cahillerle, pudra şekercilerle bize efendilik taslamaya kalkıştınız.
Biz yanlışlarınızı dillendirdikçe, küçümsediniz, aşağıladınız.
Satın aldığınız satılmış kalemleri üzerimize salmaya, namuslu dürüst insanları düşman görmeye başladınız.
Çevrenizde oluşan yalaka tayfasından ibaret sandınız bu aziz milleti.
Bu ülkenin kurucu, kurtarıcı değerlerini ayakta tutmaya çalışan kişi ve kurumların sesinin çıkmaması için elinizden geleni ardınıza koymadınız.
Kurduğunuz kirli düzeni ilelebet sürdüreceğinize inanıyordunuz.
Ama duvara tosladınız biliyor musunuz?
Cumhur İttifakınızın hali, acınası bir noktada.
Çünkü siz 7 yıllık dönemde ve seçimden bu yana beslemeniz tarikat ve cemaatlerin icat ettikleri sahte din ile toplumu baskılamaya kalkıştınız.
Emekliye vermeniz gereken anasının ak sütü kadar helal ücret hakkına bile “Dipsiz Kuyuya atılan para” dediniz ve öyle sandınız.
Bu zaman diliminde beslemelerinize bağladığınız musluklardan akan su miktarını her geçen gün biraz daha artırdınız.
“Mikrofonu atar giderim” dediğinizde, “Aman gitme, ne diyorsan o” diyeceğini umdunuz karşınızdaki yurttaştan.
Bir İstanbul adayına karşı, bir Cumhurbaşkanını, 17 bakanınızı, bürokratik mekanizmanızı, tarikatlarınızı, cemaatlerinizi, liboş takımınızı, sarıklınızı, cübbelinizi cepheye sürdünüz.
Seçim sürecinde, o annelerin, o pırıl pırıl çocukların, o gözü yaşlı emeklilerin, o işsiz gençlerin sessizliğinin verdiği mesajları okumaya gerek görmediniz.
Zillet dediğiniz kitle, 2 yıl önce bir Pazar günü size bu ülkenin asıl sahibinin kendileri olduğunu gösterdi.
Ama bir tanesi bile çıkıp “Koyduk mu” basitliğine soyunmadı.
Bir tek siyasetçi bile çıkıp size saygısızca bir cümle kullanmadı.
Her biri çıkıp kürsüden, “Sorumluluğumuz, yükümüz biraz daha arttı, elimiz kolumuz bağlı da olsa, elimizden geleni yapmaya bundan sonra da devam edeceğiz” dediler.
2024 yılı 1 Nisan sabahı yaşadıklarınız size bir uyarıydı,
Yurttaş size, 2 yıl önce 31 Mart’ta “Aklınızı başınıza alın.. Bu ülke, bu millet sahipsiz değildir” mesajını sandıkta verdi.
Sadece o kadar mı?
“Kanal İstanbul” gibi saçma bir projeyle İstanbul’da bir Arabistan yaratamayacağınızı gösterdi.
Demokrasi olmadan kalkınma olmayacağını, eğitim kurumları bilgi ve kültür üretmeden ülkenin ileri değil geri geri gideceğini gösterdi.
Kendi yurttaşınız kira ödeyemezken ülkenin mülteci cennetine çevrilmesinin, onların hizmette öncelikli yurttaş muamelesi görmesinin aziz milleti rencide ettiğini oylarıyla gösterdi.
Anayasa Mahkemesinin, Türkiye Barolar Birliğinin, Türk Tabipler Birliğinin ve tüm demokratik yapıların bu ülkenin temel taşları olduğunu, onlara dokundurtmayacağını oylarıyla tescil etti.
Kışlayı, okulu ve mabedi siyasetçinin kirli ayakları ile kirletemeyeceğinizi oylarıyla anlattı.
Ama siz geçen 2 yılda mesajı okuduk demenize rağmen, yargı sopasıyla, operasyonlarla Aziz Milletin iradesini sindirmeye kalkıştınız.
Gelelim milliyetçiliği fabrikaya, arsaya çökmek sanan zavallı güruha;
Türkiye Cumhuriyeti, istisnasız bütün Türk vatandaşlarının ortak eseridir.
Bu devlet inşa olurken, hiç kimse diğerinden bir taş fazla koymadı.
Sarıkamış’ta, Bingazi’de, Musul’da, Sina’da, Mudanya’da, İnönü’de, Polatlı’da, Trakya’da, İstanbul’da ve bilahare Çanakkale’de, İzmir’de…
Geçen zaman içinde bayağı, aşağılık söylemlerle, toplumun yarısını tehdit eder konuma geldiniz, farkında mısınız?
Hani şu eline geçirdiği mikrofondan, “Ölünüzü, dirinizi, her gün birinizi” diye söze başlayan Soylusever tipler, bu sözlerim size.
Kendisine oy verecek kitleyi oluşturmak için Nüfus Müdürlüklerinde sabah mesaisine başlayan modeller.
Askerlikten yırtmak için ya çürük raporu ayarlamış ya da teskereyi parayla satın almış çakma vatanseverler.
Hani şu köpeksiz köyde değneksiz gezmeye alışmış insan müsveddeleri.
Hani Dinci Teröristi baş tacı eden, Demokratı, Çağdaş İnsanları ise terörist diye yaftalayan, uluslararası uyuşturucu baronlarının elinin altında tuttuğu tipler, sizden bahsediyorum.
Hala mı anladınız kimlerden bahsettiğimi?
Eh o halde biraz daha açayım.
“Şahitler ölmez vatan bölünmez” diye efelenen ama mesele askerlik olunca kaçacak delik arayanlar.
Tunceli’nin adını yeniden Dersim, bilmem nerenin adını yeniden Norşin diye telaffuz eden, teröristlerin ayağına Adaletin nöbetçilerini götürüp sınırdan girerken beraat ettiren anlayışı alkışlayanlar, Şiwan Perwer gibi adamlarla “Megri megri” diye anıranlara nedense ses etmeyen, Işid’in, Hizbullah’ın yaptığı terör eylemlerini eylemden saymayan ve onlardan kat be kat milliyetçi Kürt Kardeşlerimizin tamamını, onlardan kat be kat Demokrat ve vatansever Alevi Kardeşlerimizi terörist sayanlardan bahsediyorum.
Bak Sevgili kardeşim;
Sadece güzel ülkemde değil, dünyanın neresinde olursa olsun, fikrini silahla kabul ettirmeye çalışan, konuşanı susturan yapıların tamamı benim gözümde insanlık düşmanıdır.
Ama müsaade et, ülkesi ve milleti için nefes tüketen insanları hainlikle, teröristlikle yaftalamana da kimsenin seyirci kalmasını bekleme.
İzliyorsun değil mi, hayranı olduğun Süleyman Soylu gittikten sonra yerine gelen Bakanın kazımaya çalıştığı ama sonuç alamadığı kirli yapıların yarattığı tahribatı.
Türkiye Cumhuriyeti Kirli Pasaklı bir hale geldi, senin omuzunda yükseltilenler sayesinde.
Uyuşturucu ticaretinin kavşak noktası, fabrikalarına çökülen, yağmalanan, değerli neyi varsa Arap Kılıklı Emperyalist uşaklarına satılan bir ülke yaratıldı senin sayende.
Daha dün köpek dediği adama gidip, ‘Öpek’ diyene ses çıkarmayacak, onun karanlık hedefleri için inançlarını, ilkelerini paspas edeceksin, sonra da ölünüzü, dirinizi öyle mi?
Milliyetçilik, ülkesi için vatan hizmetini tam ve eksiksiz yerine getirmekten geçer.
Milliyetçilik, dönemsel ve hayali düşmanlar yaratarak içerde malı götürürken, millete ‘Cambaza bak” demek değildir.
Milliyetçilik, ulusal onurumuzun, adaletimizin, Sisi’ye, Trump’a, Merkel’e, Suudi Prensine, Somali Cumhurbaşkanına malzeme edilmesine sessiz kalmak ise hiç mi hiç değildir.
Milliyetçilik, Türkiye Binasının çatısı olan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Atatürk Fotoğrafını yırtanla buna karşı çıkan genç subayları aynı fileye koyup çöpe atanlar önünde düğme iliklemek ise,
Milliyetçilik, Aziz Türk Milletinin kuru ekmeğe muhtaç edilmesine sessiz kalmak ise,
Milliyetçilik, aydını, bilim adamını, namuslu siyasetçiyi evinin önünde yıktırıp dövdürmek ise,
Milliyetçilik, 50 bin insanımızın katili bir caniyi ülkenin geleceğinde söz sahibi yapmak, tıkıldığı delikten çıkarmaya çalışmak ise,
Batsın sizin milliyetçiliğiniz.
Artık Türk Milleti 2 yılda uyandı gerçeği gördü.
Bu gün, "Biz daha Milliyetçiyiz" diyen siyasal oluşumlar ardı ardına kuruldu ise ülkede, bu oluşumlar sizinle boy ölçüşmeye başladı ise, stepnesi olduğunuz siyasi yapının sizi yok ettiğini, küçülttüğünü görmüyorsanız, merak etmeyin millet sizi, önüne gelecek ilk sandıkta uyandıracaktır.
Size 2 yıl öncesi Bir Nisan Sabahını ve son iki yılı hatırlatmak istedim.
Bu Aziz Milletin İradesi o kadar büyük, o kadar kalabalık ki, inşa ettiğiniz hiç bir cezaevi, inşa ettiğiniz hiç bir duruşma salonuna sığdıramayacaksınız.
Bundan böyle hiç bir zaman 1 Nisan Sabahı sizin için geride kalan 1 Nisan'lar kadar rahat olmayacaktır.
Zira bu Millet, zira bir Millet uyanıyor, yeniden ayağa kalkıyor.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//1-nisan-i-iyi-okumak/841/ Wed, 01 Apr 2026 11:29:00 +0300 TARIM BAKANLIĞINDAN “CİNSEL İLİŞKİYE KISITLAMA” GELECEK Mİ? TARIM ve Orman Bakanlığı, değişen iklim koşulları ve azalan yağışlar nedeniyle su kullanımında tasarruf çağrısı yaptı.
Bakanlık, diş fırçalamaktan el yıkamaya kadar tasarruf tedbirlerini açıklamış çamaşır makinesinde ön yıkama konusuna da değinmiş.
Peki su kaynaklarının Türkiye tüketiminde bu saydıklarının kıymeti ne kadar?
Su kaynaklarının %77 si tarımsal sulamada kullanılıyor!
Yanlış anlamadınız, yaklaşık %80 su tarımsal sulamada kullanılıyor.
Aslında kaçak sondajları hesaplarsak bu oran %90 civarında.
Bir bakanlık düşünün adında tarım geçecek, suyun neredeyse hepsine yakın bir bölümü tarımda kullanılacak ve yaptığı açıklama;
“Duş süresini 7 dakikaya indirin “olacak.
Abdest almasın, tuvaletten çıkınca poposunu taşla silsin demek hiç aklına gelmemiş bakanlığın.
Sevişme süresini kısa tutun az terleyin ya da soğuk günlerde ilişkiye girin dese daha mantıklı olmaz mıydı?
Bizim Memlekette atama yolu ile liyakatsiz insanlar göreve getirildiği için aklına gelen bir açıklama yapıp ortaya koyuyor. Tarımda %10 tasarruf sağlansa içme suyu ücretsiz dağıtılsa iyi olmaz mı?
Hangi bölgede hangi ürünün dikilmesi gerektiği üstüne ne çalışma yapılmış, yağışın bol olduğu bölgelerde su isteyen tarım ürünleri teşvik edilse, kurak bölgelere dayanıklı tohumlar geliştirilse bakanlığa saygı duyarım.
Bunları düşünüp yapamayınca, diş fırçalarken musluğu kapatın diye açıklama geliyor idarecilerden.
İşte MHP’nin destek vererek, AKP genel başkanına ülke yönettirmesinin acı sonucu budur. Vazifesini yapan yok memlekette çünkü işi bilmeyen sorumlular idareci oluyor.
Sonra mı?
Tarım bakanı duş süresine tavsiyede bulunuyor, başka konuda bilgisi olmadığı için.
Emeklinin sürünüp, genç işsizliğin tabana yayıldığı şu günlerde geçim derdi insanları açlıktan süründürürken aklına duş gelmiş.
Çevre ülkelerde savaş var, mutfakta tencere dibine tutmuş bakanlık sifona az basın açıklaması yapacak neredeyse.
En az üç çocuk isteyen AKP genel başkanına soruyorum, üç çocuğa duş süresi koyacaktınız da neden teşvik ettiniz.
Muhalefetin her türlü açığı 5 dakikada medyaya düşüyor, fakat hükümet ve yandaşlarının her türlü ayıbı dillendirilmiyor Memlekette. Hukuk tarafsız değil, yargı tarafsız değil ve en önemlisi hükümet ve yandaşı muhalefet “TARAFLI “değil ülkemizde.
Cumhuriyete taraflı değil, laikliğe taraflı değil, insan haklarına taraflı değil.
Camide imamlar bile tarafsız değil?
Şu Memlekette emekli haklarıma “tecavüz “edilmişken, bir siyasetçinin kiminle aşk yaşadığını seyrediyoruz ekranlardan.
20 bin TL ile geçinmek zorunda kalacaksam, kim kiminle yatmış hiç ilgilendirmiyor beni.
Yeter ki bizi …!
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//tarim-bakanligindan-cinsel-iliskiye-kisitlama-gelecek-mi/840/ Mon, 30 Mar 2026 18:23:00 +0300 CEHALETE YENİLDİK. Onlar, huzurla-istikrarla kavga etti, biz hüzünle seyrettik.
Onlar, yaşadıklarımız için olmayan hayali güçleri suçladı, biz ekmeğimizi çalan o 'Dış Güçler'i arayıp durduk, ama bir türlü bulamadık.
Onların bir bölümü, yaşanan sorunların, sıkıntıların üzerini, hiç değilse seçime kadar örtmeye çalıştı, biz ise sıkıntıları, sorunları cebimizde, yüreğimizde hissettik, dillendirdik, dinletemedik.
Onlar Beka dedi, biz ‘Kimin eseri?’ diye sorduk.
Onlar dış güçler dedi, biz ‘Hani bağımsızdık?’ diye sorduk.
Onlar uydurulan dine sarıldılar, biz indirilen dini savunduk.
Onlar, kendilerinden olmayanlara ‘Adi’ dedi, ‘Şerefsiz’ dedi, ‘Namussuz’ dedi, biz ‘Yazıklar olsun’ diye kınadık.
Onlar, kullanacağımız oyu, ‘Ruz-u Mahşer’de berat belgesi’ olarak tanımlamaya çalıştı, biz ‘Günah işliyorsunuz’ diye karşı çıktık.
Onlar, doğum yeri Doğu’nun bir ili veya ilçesi olduğu için Yurtsever insanları PKK’lı diye afişe etti, biz ‘Vebal alıyorsunuz’ uyarısında bulunduk.
Onlar, Fetö çamurunu ilgisiz siyasilere, bürokratlara bulaştırmak istedi, biz ‘Ama onların ağa babaları içinizde’ diye haykırdık.
Onlar karneli ekmek, domates-patates kuyruklarını, ‘Varlık’ kuyruğu olarak sunmaya çalıştı, biz ‘Hayır Darlık Kuyruğu’ dedik.
Onlar, ‘Büyüyoruz’ diye uyutmaya çalıştı, biz ‘Hayır büyümüyor, uyuyoruz’ diye feryat ettik.
Onlar, ‘İtaat’ dedi, biz ‘Liyakat’ dedik.
Onlar, ‘Uçuyoruz’ dedi, biz ise ‘düşüyoruz’ dedik.
Onlar kürsülerden bölmeye çalıştıkça, biz ‘Demokrasi, kardeşlik, Vatan, Millet’ dedik.
Onlar, ‘Yardım edilmiş yoksullar’ı ve besleyip büyüttükleri Cehaleti cepheye sürerken biz her fırsatta ‘Ortadan kaldırılmış yoksulluk’ için yazdık, çizdik, uyardık.
Onlar, eğitim sistemimizi acınası hale getirirken biz ‘Çağdaş ve Bilimsel Eğitim’in olmazsa olmazlığını işledik.
Onlar, ‘Sübyan okulları’ derken biz ‘Fen liseleri’ diye haykırdık.
Onlar, eli silahlı güruhu ‘Mücahit’ olarak tanımlarken biz ‘Hayır bunlar terörist’ diye feryat ettik.
Onlar ‘İthalat’ dedikçe biz ‘Üretim’ dedik.
Onlar, ‘Tek Vatan, tek Millet, tek Bayrak, tek Devlet’ derken biz ‘Hangi vatan, hangi Millet, hangi Devlet, hangi Bayrak’ diye sorduk.
Onlar, ‘Babalar gibi satarım’ diye efelenirken biz, ‘Satmayın, bu değerler Cumhuriyetin bu millete bıraktığı mirastır’ diye uyardık.
Ve geldik bu güne.
Bu gün sabah saatleri.
Dolar 45 liranın üzerinde
Taze fasulye 300 lira.
Domates 75 lira.
Mazot 75 lira.
Ev kirası emekli maaşının 2, asgari ücretin 1,5 katı.
Açlık sınırı 35 bin, yoksulluk sınırı 110 bin lira.
Yani diyeceğim dostlar, biz bundan sonra yapılacak seçimlerde neyi oylayacağız.
Türkiye deprem enkazı, ekonomik ve sosyal enkazın altında can verdi, kalanımız komada can çekişiyor.
Ama hala bu enkazın üzerine çıkıp bu milletten oy isteyen, isteyecek pişkin bir yapı var.
Ne dedilerse tersini yapmalarına rağmen.
"Verin oyu, dövizle, faizle nasıl mücadele edilirmiş görün" diyeli 8 yıl oldu, milletçe, dövize ve faize yenildik.
Cehalete yenildik.
Kabalığa, nobranlığa yenildik.
Kısacası, gözlerin karanlığa alışması gibi;
İnsanımız cehalete, kabalığa, safsataya ve niteliksizliğe alıştı, kanıksadı.
Şimdi bilgelik, nezaket, ahlak ve ehil olmak onlara karanlık ve ürkütücü geliyor.
Buna insanın ve toplumun hazin dönüşümü denir.
Bizi dönüştüremediler belki, ama onlara yetecek kadarını dönüştürmeyi başardılar.
Bizim gibilere, yani Demokrasi diyenlere, Cumhuriyet diyenlere, denge diyenlere, deneteme diyenlere, şeffaflık ve hesap verebilirlik diyenlere, kurucu değerler diyenlere ise Silivri'de Hususi! yapılar oluşturdular, oluşturmayı sürdürüyorlar.
Bizdeki aymazlık devam ederse, ilk seçimde belki de son kez oyumuzu kullanacak ve Demokrasi Tabutuna son çivinin çakılmasını hüzünle izleyeceğiz.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//cehalete-yenildik/839/ Mon, 30 Mar 2026 16:26:00 +0300 RUTİN’İN DIŞINA ÇIKMAK.. Futbolcusunuz.
Çıktığınız maçta, rakiplerinizle mücadele edersiniz.
Ama kurallar bellidir.
Ne rakipleriniz, ne siz, belirlenen kuralları çiğneyemez, rakibine tekme atamaz, topu elinize alıp koşamazsınız.
Hakem derhal müdahale eder, kırmızı kartla oyun dışı kalırsınız.
Ama hakem de, futbolcu da sizseniz, o zaman 9 kusurlu hareketin dokuzunu birden yapsanız bile, rakipleriniz de seyirci de sadece seyreder, belki biraz kahreder, belki biraz tepki gösterir o kadar.
Ama sahadaki rakiplerinize de 9 kusurlu hareketi yapma hakkı verirsiniz.
Dolayısıyla müsabaka, futbol maçı olmaktan çıkar, tekmeler, yumruklar havada uçuşur ve 90 dakika tamamlanamadan maç biter.
Şu anda oynadığımız müsabakada, yani Demokrasi Mücadelesinde tablo aynen böyledir.
Sahadaki 11’lerden bir tane futbolcunun sırtında futbolcu numarası var, ama cebinde de sarı ve kırmızı kart taşıyor.
Kaide ve kurulları hiçe sayıyor.
Diğer takım, yani muhalefet hala topu kurallar çerçevesinde çevirmeye çalışıyor, rutinin dışına çıkmamak için mücadele veriyor.
Orta hakem, yan hakemler, hatta Var Masasında oturan hakemin yerine kendisini koydu;
Dediği dedik, çaldığı düdük..
Şu anda Türkiye’deki Ucube Rejimi ancak bu şekilde tanımlayabiliriz.
Ama, tribündeki seyircinin temsilcisi olması gerekenler hala, Salı’dan Salıya kürsüden ahkam keserek bu olumsuz gidişatı durduracaklarını sanıyorlar, umuyorlar.
Olmaz, durduramazsınız.
Yapabileceklerinizin, size tanınan yükümlülüklerin tek bir tanesi ile oyalanarak bu kötü gidişatı durduramazsınız.
Zira hala bir araya gelebilmiş değilsiniz.
Ve maçın hakemi, sizin kenetlenmemeniz adına, içinize her gün bir nifak tohumu atıveriyor.
Eyyy Muhalefet.
Bu milletin, bu noktada sağduyunun sesine ihtiyacı vardır.
Ama’sız ve Fakat’sız olarak.
Hemen bu gün bir araya gelip;
-Güçlü Demokrasi.
-Sarsılmaz İnsan Hakları güvencesi.
-Doğru ve Tarafsız bir adalet mekanizması.
-Parlamentonun ve Milletin iradesinin hakimiyeti.
-Onurlu bir dış politika.
-Yap-boza çevrilen ve yok edilen ekonomi.
-Yorgun, biçare, umutsuz Türk Milletine yeniden umut olma, ortak paydasında bir araya gelmediğiniz sürece, korkarım yarın size de sıra gelecek ve Can Atalay gibi, Silivri'deki Belediye Bşkan ve Bürokratları gibi, nice demokrat siyasetçiler gibi Kırmızı Kartla oyun dışı kalacak, bırakılacaksınız.
Çıkarın yakalarınızdaki at nalı rozetlerinizi.
Demokrasi ortak paydasında hemen bu gün bir araya gelerek, ortak bir ses verin, yok olan umutları yeniden yeşertin.
Dedim ya, bu ortak mesajı verirken, Ama’sız ve Fakat’sız bir ortak tavırla yapın bunu.
Gün kürsülerden cılız sesler çıkarma günü değil.
Bu ziz Milletin ortak ve gür bir sese ihtiyacı vardır.
Baksanıza, demokratik haklarımız, demokratik haklarınız bir bir elimizden, bir bir elinizden alınıyor.
Dinbazlar artık ‘Hilafet’ naraları atıyor, insanlar 'Açız' diye feryat ediyor.
Dedim ya, rutin söylemlerle bu gidişatın durdurulamayacağını görmesi gereken makamlarda oturuyorsunuz.
Sizdeki aymazlık devam ederse, yolunu gözlediğiniz sandık bir daha gelmeyebilir.
Ya da sizin nefesiniz 90 dakika yetmeyebilir.
Ben uyarayım da..
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//rutin-in-disina-cikmak/838/ Mon, 23 Mar 2026 17:04:00 +0300 ÇANAKKALE.. Binlerce kitap yazıldı üzerine, ağıtlar türküler yakıldı.
Müzeler kuruldu, anma törenleri yapıldı, turlar düzenlendi, bu büyük zaferin yaşandığı, şehit kanıyla sulanmış bu Aziz Topraklara.
Kimi dinci yapılar, bunun ilahi bir zafer olduğunu iddia etti.
Kimi, başka nedenler aradı bu büyük Zafer için.
Demeye çekindiler, yıllarca;
“Çanakkale, kendi Vatanında garip, ezilmiş bir toplumun Bağımsızlık Ateşini yaktığı yerdir” diye.
Çanakkale Savaşları, gökten saf saf inen sakallı, sarıklı, yeşil cüppeli ruhanî varlıklar tarafından kazanılmadı.
Çanakkale Savaşları, aniden bastıran sisler, 3'ler 7'ler 40'lar sayesinde de kazanılmadı.
Çanakkale Savaşları Bağımsızlığa inanmış, iman etmiş bir milletin ortak zaferidir.
Çanakkale savaşları "Dinlerin Savaşı"dır diyenler de büyük hata içindedir...
Çanakkale'ye gidenler görmüştür. İngiliz Mezarlıklarındaki Müslüman İngiliz Askerlerinin isimlerini?
Bundan daha vahimdir, Çanakkale'de kıran kırana bir mücadele yaşanıyorken, Güneyde Müslüman Araplar'ın, İngilizler'le ittifak yaparak, yine Müslüman olan Türkler'e saldırması...
Çanakkale dinlerin savaştığı yer değildir.
Devletini kurtarmaya çalışan Türkler'in, Emperyalist Batıyla yüz yüze geldiği yerdir.
"Çanakkale Zaferinden ya da "Şehitleri Anma Günü"nden söz ederken, Mustafa Kemal Adını söylemekten çekinenler, ya da bilinçli olarak söyleyemeyenler hakkında verilecek hükmü size bırakıyorum...
Diyor ki Mustafa Kemal Atatürk; "Millet boşuna ölmez, kan boşuna dökülmez. Eğer zaferler o milletin hayatında derin değişiklikler yapmazsa ve de ona millî güven sağlamazsa, bazı budalaların, onunla böbürlenmesinden başka bir işe yaramaz."
Çanakkale Savaşları ve Zaferleri Türkler'in hayatında derin değişiklikler yaptı.
Öncelikle;
Çanakkale’de, Türk Milleti kendine güvenmenin önemini ve gücünü keşfetti.
Bağımsızlık Sevdasının farkına vardı.
Bir komutan Çanakkale Savaşları'ndaki başarılarından dolayı Nisan 1916'da Tümgeneralliğe yükseltildi.
Tümgenerallik Rütbesini getiren Arıburnu, Anafartalar, Conkbayırı, Kireçtepe isimleri ile gönüllere, yüreklere kazındı adı..
O Komutanın adı Mustafa Kemal’di.
Mustafa Kemal adı bayrak bayrak dalgalandı Anadolu'da.
Bu Zafer, şayak kalpaklı, çakmak gözlü devin millî liderliğini hazırladı.
19 Mayıs 1919'da Samsun'da Kurtuluş Savaşı'nı başlatıyorken, O'nu Çanakkale'deki zaferleri nedeniyle tanıyan Anadolu halkı ile kucaklaştı.
Şayak kalpaklı, mavi gözlü dev, geçen kısa zamanda milletinin hayatında derin değişiklikler yaptı.
Hem de padişah olmadan, halifeliği kabul etmeden, şeyh-şıh-hoca-derviş-evliya sıfatlarının arkasına sığınmadan, insanları, ümmeti olarak değil, milleti olarak arkasına alarak.
Ümmet ve kul iken daha kolay yönetilecek halkını, vatandaşlık bilinciyle ve birey olma özellikleriyle donattı.
Bu dev adam, 300 yıldır ihmal edilmiş, cehalete terk ve teslim edilmiş Anadolu Bozkırından büyük bir vaha yarattı.
Bütün bunları okuyup-üfleyerek, dini siyasete alet ederek, yüzyıllardır ola-geldiği gibi gücünü arttırabilmek için sırtını sözde din adamlarına dayayarak yapmadı.
Hatta o sözde din adamları, İngilizlerle işbirliği yaparak Mustafa Kemal için ölüm fetvaları yayınladı.
Ama ona inanmış bir millet onun arkasında saf tuttu ve dalga dalga yayıldı Anadolu’ya.
Doğu’da İngiliz destekli Ermeni Çetelerini temizledi.
Ardından 1. İnönü ve 2. İnönü Muharebelerine önderlik etti.
Sakarya Savaşı, Türk Milletinin Savunma durumundan çıkıp kaybettiklerini geri almak için başlattığı kutlu bir mücadelenin adıdır.
Sakarya Savaşı'ndan sonra, büyük bir taarruzla düşmanı tamamen yok etme kararı alındı.
Güney'deki birlikler, büyük bir gizlilik içinde Batı cephesine kaydırıldı.
İstanbul'daki cephane depolarından silah ve cephane kaçırıldı.
İtilaf Devletleri tarafından tahrip edilerek kullanılmaz hale getirilen toplar onarıldı.
Başkomutanlık Meydan Muharebesi bir inanmışlığın getirdiği zaferdir.
Nihayet İzmir 9 Eylül’de düşman çizmesinden temizlendi ve Aziz Vatan’ın sınırları böylece çizilmiş oldu.
Ama geldikleri gibi gitmediklerini biz yıllar sonra fark ettik.
Hala bu kutlu mücadeleden bir asır sonra bile “Keşke Yunan galip gelseydi” diyenler çıkıyorsa aramızdan.
Silinmek isteniyorsa Atatürk’ün izleri Anadolu topraklarından.
Neyzen’in dediği gibi;
"Geldikleri gibi gitmediler; Kimi itini bıraktı, kimi bitini. Kimi de piçini bıraktı!..
Yoksa bu kadar şerefsizin bizden olması mümkün değil!"
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//canakkale/837/ Wed, 18 Mar 2026 15:11:00 +0300 KORKU.. 31 Mart yaklaştıkça, bazı kesimlerde bir telaş bir telaş
Oturdular klavyenin başına, maaşsız trollük yapıyorlar.
Zira onların korkuları var.
Onların endişeleri, sandığınız gibi ülkenin, milletin geleceği için değil.
Kurdukları Saadet Düzeninin bozulmasınadır, kaygıları.
Ne güzel gidiyordu oysa..
Oğlan, yeğen, gelin sorgusuz, sualsiz yerleştirilmişti belediyelerin bol akçeli bölümlerine.
Projeler yıldırım hızı ile geçiyor, geçiriliyordu mimardan, imardan.
Ustanın habersizce çıktığı fazladan katlar sembolik cezalarla işlenmişti projelere, planlara.
Gizli ortaklar, dev siteler kurmuştu, para basıyorlardı.
Ayrıcalıklılar için korunaklı, havadar siteler inşa edilmiş, kirli ilişkiler bu sitelerde deterjanlı suyla yıkanmış hale getiriliyordu.
Millete tepeden bakılıyor, senede bir ramazanda dağıtılacak iaşeye, kömüre bile hile katılıyordu.
‘Ama’ diyen, ‘fakat’ diyen kim olursa olsun, beslemelerin önüne atılıyor, linç ediliyordu.
Matbaaları, onlar gibi düşünmeyen, daha doğrusu biat etmeyenlerin alınlarına ‘hain’, ‘bölücü’ damgası basmak için 24 saat mesai harcıyordu.
Ülkenin kaynaklarını, hortumlarla bağlamışlardı kendilerine.
Hortumlarda oluşacak sızıntılara bile tahammül edemiyorlardı.
Hesaplamadıkları ise, ‘daha fazlacı’ların bir gün, paylaşım kavgası başlatacakları idi.
Onlar, ‘daha fazla’ dedikçe ve milletin omuzlarında birbiriyle didiştikçe, onları yıllardır yere indirmeyenler de uyanıverdi.
Zira, onların ektikleri, diktikleri için yaptıkları masraflar, sattıkları ile karşılanamaz hale gelmişti.
Ama, omuzlarında taşıdıklarının da yeni besin kaynaklarına ihtiyaçları vardı.
Eti, süt ürünlerini, patatesi, soğanı bile dışarıdan alıp üzerinden tüfek sıkmak gerekiyordu.
Bunun yolunu açmak için ise, soğan tüccarını ‘stokçu’ ilan ettiler.
Pazarcıyı, kabzımalı da teröristlikle yaftaladılar.
Çünkü Tarıma bakan, yabancı şirketlerin danışmanıydı.
Turizme bakan, kaçak otelleri bile bulunan devasa bir turizm firmasının yönetim kurulu başkanıydı.
Eğitime bakanın özel okullar zinciri vardı.
Maliyeye, hazineye bakan, her şeye bakanın damadıydı.
Sarayın bir hazine odası eksikti, 31 Mart’tan sonra bu da inşa edilecekti.
O zaman, milletin kafasına çay paketi yerine kese bile atılabilirdi.
Ama dedik ya, efsunlanmış yığınların bir bölümü biraz erken uyandı.
Yaşananları, yaşatılanları sorgulamaya başladı.
Tepkisini de 31 Mart’ta kullanacağı oy ile ortaya koymaya karar verdi.
İşte korku bundandır.
İşte kaygı bundandır.
İşte hırçınlık bundandır.
Aylardır yazıyorum.
31 Mart aslında belediye başkanı ve muhtar seçeceğimiz bir seçimin çok ötesine geçmiştir.
31 Mart, kurulan Saltanat Sisteminin sorgulanır hale gelmesi ya da kabullenilmesi için tercih yapacağımız bir gündür.
Yani, köprüden önceki son çıkıştır.
Ve kamuoyu yoklamaları, çıkış yönünde sinyal yakanların çoğunlukta olduğunu göstermektedir.
Bütün hırçınlığın nedeni budur.
Peki ne olur 31 Mart sonrası derseniz, hiç bir şey olmaz.
Sadece, alınacak her karar konusunda yönetenler, “Millet ne der?” diye sormaya başlayacaktır.
Unutulan, unutturulan Demokrasi, Cumhuriyet, üretim, istihdam, geniş halk yığınları yeniden hatırlanacaktır.
Bu kadar basit.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//korku/836/ Wed, 18 Mar 2026 15:03:00 +0300 ŞEKER ÇİFTÇİNİN MALIYMIŞ ÖYLE Mİ? Kayseri Şeker’de tam 16 yıldır yaşananlar ve gelinen noktayı yeni yeni fark eden siyasiler yan çizmeye başladı, yazmanın zamanı geldi beyler.
Söz vermiştim kendime, bu işe bulaşmayacak, bu konuya hiç girmeyecektim.
Zira geride kalan 16 yıllık zaman diliminde defalarca, Hüseyin Akay ve tayfasının açtıkları davalarla tek başıma mücadele ettim.
Suçum ise yaşananları ve yaşanacakları dile getirmekti.
Allaha Şükürler olsun, haklı olduğumu bu sayede defalarca yargıya tescil ettirmiş oldum.
Bir tane, evet bir tane kooperatif üyesi arayıp ta, “Geçmiş olsun” bile demedi.
Zira ben yargıya hesap verdiğim dönemde genel kurul yoktu, gazetecinin yazacaklarına ihtiyaç duymuyorlardı, koltuk seviciler.
Son 4 yıldır Metin Demircan kardeşim üstlendi görevi.
Neredeyse haftada, bazen ayda bir hırsızlığı belgeleri ile ortaya koydu.
Bu gün ortaya çıkan adayların bir tanesi bile “Metin kardeşim biz çiftçi grubu olarak gündeme getirdiğiniz suçlamalarla ilgili Savcılıklara suç duyurusunda bulunacağız, elinizdeki bilgileri, belgeleri bizimle paylaşabilir misiniz?” demedi.
Kendisi götürdü, savcıya saatlerce ifade verdi, suç duyurusunda bulundu.
Sanırım daha yeni iddianame aşamasına geldi Metin’in gündeme getirdikleri ve bazılarının eteklerinin zil çalmaya başlamasından belli.
2 yıldır yazıyorum zaman zaman, “Kayseri Şeker bırakın borcunu, çok geçmeden borcunun faizini bile ödeyemeyecek duruma gelecek” diye.
2025 sonu tablosu elinizde.
Milyarlarca lira zarar, biraz fazlası da borç faizi ödemesi.
Varlıklarının oranında büyük bir azalma.
28 küsur milyar lira borç.
Son 15 yıldır Kayseri Şeker’i önce Mustafa Elitaş ve Yaşar Karayel, ardından Taner Yıldız yönetti, göreve getirdikleri Hüseyin Akay, onların dediğini yapmanın ötesinde kurum lehine tek bir çivi bile çakmadı, tersine çivileri söktü söktü yok etti.
Ondandır Akay, yeni iktidar vekili patron ayarlamak için çiftçileri dolaşmaktansa meclis koridorlarını arşınlamayı tercih ediyor, uzun zamandır.
Tabii Şeker’i bataklığa sürükleyen Akay’ı Merkez Bankası Başkanına götürüp, borç açmazı konusunda para talep etmesini sağlayan yandan iktidar vekili ve vekilleri de unutmamak lazım.
Bu adam ve ekibi gelmeden önce Kayseri Şeker’in Hastanesi vardı hastanesi.
Bu gün bir özel hastane ruhsatına müşteri olun da bakın, istenen yüz milyonlarca doları.
Lira demiyorum, dolar dolar.
Tır Filosu vardı Kayseri Şeker’in.
Nakliye giderlerini büyük ölçüde azaltmıştı, satıldı, yok edildi.
Kalanlarını idare edenler ise uyuşturucu iddiaları ile anılıyor bu gün.
Çiftliği vardı, üretilen domatesler kapış kapış gidiyordu.
Hayvancılık Tesisi vardı, pancar üreticisine damızlık sığır yetiştiriyordu.
Türkiye’nin en büyük 58. Sanayi Tesisiydi Kayseri Şeker.
Konya ile boy ölçüşüyordu.
Şimdi Konya Şeker Holding oldu, Kayseri Şeker borç kapanında.
Pan Pazarlamaya giren hırsızlar ne hikmetse sadece bilgisayarları çalmışlardı, yıllar önce.
Biz yırtındık, “Bu hırsızlık mizansen” diye.
Zira biliyorduk, çalınanın bilgisayarlar değil, onların hafızasındakilerdi.
Dinlemediler.
Hava bulutlu, yağmur yağacak dediğimizde bile mahkemelere koştular, “Bize ördek diyor” diye şikayette bulundular.
Hele Fetö sürecine girersem ve bilinen gerçekleri burada sıralamaya kalkarsam, kitap olur be kitap.
Kentin Ulularının gölgesinde olduğu için, çete liderinin adamları yakalandı, tutuklandı, kimi ortalıktan toz oldu, ama beyefendinin dosyaları iller arasında dolaştırılıp durdu.
Sanırım bir tanesi dışında hepsinden de yırtması sağlandı.
Gelelim 2025’e.
Pancar ekim bölgelerinden isimler çıktılar ve Şeker’de yaşananları çiftçiye anlatmak yerine, birbirinin izine kurşun sıktılar.
Akay ve ekibinin dedektifleri! de, aday olan isimleri adım adım takip edip, elini sıktıkları çiftçinin dosyasını hemen raftan indiriverip kotasıyla oynadılar.
Çalışanlar baskı altında, kooperatifin tüm üyeleri üyelikten atılma, kota kesme tehditleri ile her adımı dikkatli atmak zorunda kaldılar bırakıldılar.
Kabul edelim veya etmeyelim, Kayseri Pancar Ekicileri Kooperatifinin Kayseri’de, Sivas’ta, Yeşilhisar-Develi Bölgesinde, Boğazlıyan’da, yollara düşmüş adayları vardı..
Ama çiftçiye gerçekleri aktarmak, gerçekleri anlatmak yerine birbiriyle uğraşıp, adeta Kayyım ekibinin yolundaki çakıl taşlarını temizlediler.
Bir de bedel ödemiş isimler vardı, dayak yiyen, cezaevinde yatan, kooperatif üyeliğine son verilen, kotası gerekçesiz iptal edilen.
Bunlar hakkında açılan davalar bitti, Yargıtay beraatlerini onadı, ama hala Şeker Fabrikası’nın önünden geçmelerine bile izin verilmiyor.
Bir de çıkan adaylar hakkında olmadık iftiralarla çiftçiden destek talep eden kendini beğenmişler vardı kongre öncesi.
Bir de unutmadan, kendisini çiftçinin sahibi sanan tipler var, icazeti için gidenlere elini uzatıp, memleket büyüğünün yaptığı gibi yaşına başına bakmadan herkese el öptüreceğini sanan.
Sonuç, öyle ya da böyle Akay’ı geçen yıl yeniden oturttular koltuğa.
Ama dedim ya, her bilgiyi gizlersiniz ama ekonomik gelişmeleri gizlemeniz mümkün değildir.
Kayseri’nin ekonomi lokomotifinde işler karmakarışık.
O Yaktığınız belgelerin bir nüshası olması gereken yerlerde, boşuna çabalamayın silmezsiniz kirli geçmişinizi.
Son çare, her zaman olduğu gibi, Akay’ın yaverleri yine Çiftçi Meclisi diye bir tuzu kurular topluluğunu topladılar.
Hatırlarsınız o Çiftçi Meclisi dedikleri ve öncülüğünü Kocasinan Ziraat Odası yönetiminin yaptığı yapı daha önce Akay’ın elinden tutup AKP’ye götürmüş Milletvekili aday adayı da yapmıştı.
Toplantının protokol bölümünde kimler yok ki;
Vali, Belediye Başkanları ve hepsinden önemlisi, Yaşar Karayel ile kafa kafaya verip Hüseyin Akay’ı Kayseri Şeker’e Kayyım olarak getiren, AKP Genel Başkan Vekili Sayın Mustafa Elitaş.
Elitaş bir de konuşma yapıyor ve Kayseri Şekerin çiftçiye ait olduğunu, idarecilerin ise sadece emanetçi ve yönetici konumunda bulunduğunu söylüyor.
Nasıl emanetçilik ise, adam kurumu borç batağına sürükledi, kurumlarını, taşınmazlarını haraç-mezat sattı.
Elitaş devam ediyor, bugüne kadar verdiği desteğin Hurşit Dede’ye olan saygısından kaynaklandığını, ancak bundan rahatsız olanlar varsa bir daha buraya gelmeyeceğini dl getirerek sözlerini tamamladı.
Hayırdır Sayın Elitaş, o zaman niye Hüseyin Akay yerine kafa kafaya verip Hurşit Dede’yi Kayyum yaptırmadınız?
Ya da o Hurşit Dede 16 yıllık zaman diliminde dönen dolaplar, yenilen herzelerle ilgili size hiç mi bilgi vermedi?
Yaşar Karayel ile kafa kafaya verip Ankara’dan getirdiğiniz Hüseyin Akay yerine Hurşit Dede’yi ön plana çıkarmanız, yeni bir Kayyımın işareti mi?
Beyler ülke yönetmek, tarafsızlık ve ciddiyet ister.
Sizin Kayseri Şeker’de verdiğiniz görüntüden sonra, yolsuzluk iddialarıyla, evrakta sahtecilikle, kurumu zarara uğratmakla ve hatta uyuşturucu ile anılan bir kurum hakkında hangi savcı kendini riske ederek soruşturma açar?
Ya da hazırladığı iddianameyi mahkemelere yollar?
Artık bu zararlar, iddialar Kayseri Şeker’in tükenişini ortaya koyuyor.
Baksanıza kurumun malları yancılarca kapışılıyor.
Hemen bu gün tedbir alınmaz, kurum Elitaş'ın deyimi ile emanetçilerin elinden alınıp gerçek sahiplerinin hür oylarıyla seçilecek birine emanet edilmez ise;
1. Kayseri Şeker Fabrikası’nın milyarlar eden arsaları üzerine, betondan beslenenlerce villalar, AVM’ler, Otel, Konut projeleri planlanmaya başlanacak.
2. Kayseri Şeker Fabrikası da başka bir bölgeye taşınacak ki, koku ve çevre kirliliği ortadan kalksın.
3. Şimdiye kadar yemekhane işletmesinden, ihalelerden palazlanan İktidarın Mücahitler kolları sıvayıp müteahhit haline getirilecek.
4. Daha sonra Şeker İnşaat ve Pancar üretimi birbirinden ayrılarak bu günün hakim yönetenleri inşaati tercih edecek, devasa borç ve şeker üretim işi de Kayseri Pancar Ekicileri kooperatifinin yeni yönetimine bırakılacak.
5. Çiftçi de hala birbirinin izine kurşun sıkmaya devam edecek?
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//seker-ciftcinin-maliymis-oyle-mi/835/ Tue, 17 Mar 2026 15:06:00 +0300 LİDERE SADAKAT KÖPEKLİKTEN FARKLIMIDIR? Lidere mi sadık olacaksın, davaya mı?
Diyelim ki liderin yaşlandı ve ne dediğini bilmiyor. Yolda yürüyemiyor çişini tutamıyor. Altına s…çıyor, Memleketin içine etmez mi bu adam.!
Çok yaşa liderim çok yaşa reis laflarına ne gerek var, yaşadıkça batıracak Memleketi.
Dava adamıysan, lider davaya zarar vermeye başladıysa gerekli önlemi alacaksın. Davaya hizmet budur.
Sen dava adamı değilsin, sen kendi çıkarın için yolda yürüyemeyecek duruma gelse de liderine “köpeklik “eden birisin. Yeter ki sana da üç beş kemik düşsün, gerisi hikâye.
Bak ben sana sadakat nedir anlatayım;
Lidere inanıp güveneceksin. Alınan doğru kararların uygulanması için elinden gelenleri yapacaksın. Arkadan iş çevirmeyeceksin, güvenini sarsmayacaksın.
Fakat liderinde vizyon yoksa, kafası çalışmıyorsa, doğru kararlar alamıyorsa, Memlekete ve davaya zarar vermeye başlamışsa işte bu şartlar altında “sadakat” yerini, “köpekliğe” bırakır.
Yanlışa destek veren sadece çete üyesi olabilir.
Ben Memleket sevdalısıyım filan hikayelerine kimse inanmaz, sen liderin adam öldürüp soygun yaparken yardım ve yataklık eden üç kuruşa vatanı ve namus anlayışını satmış bir “köpeksin “artık.
Tabi ki bağıracaksın “Çok yaşa liderim “diye, karnın köpeklikten doyuyorsa itliğinde en iyisini yapacaksın.
Sen ki “ramazan kolisi dağıtacağım “diyerek iş adamlarını tehdit edip para toplayıp yarısını cebine atıp kalanı ile hayır işleri yapacaksan, arkanda bir teşkilat bir örgüt olması lazım. Örgüt dediğimde siyasi parti filan değil bir çete gibi olmalı. İşte bunu buldun mu, “çok yaşa liderim “diyeceksin ve bütün paralı işlerde arabulucu rolüne soyunacaksın. Yasal kimliğin ile, gayrimeşru işlerle uğraşacaksın.
Önemli olan Vatansa, Memleketse, dava adamıysan doğruları her zaman söyleyecek dürüstlükte olmalısın. Lider yanlış yapıyorsa ya da doğruyu yapmaya yaş itibarı ile müsait değilse destek vermeyeceksin.
Ne olursa olsun destek veririm dedin mi bu iki yola çıkar. Ya para kazandığın için susuyorsun ya da biat kültürüne geçmişsin.
Çeteye destek veriyorsan, karnın doyar! Senin dava ile Memleket ile bir bağın kalmamıştır, üç kuruşa hepsini satarsın. Semt pazarında hıyar satarken bağıran esnaf misali sesinde gür çıkacaktır meydanlarda.
Biat kültürü ise ikiye ayrılır:
Birincisi lideri ait olduğu dini inanışta yaratıcının yolundan giden birisi olarak görürsün.
Ya da doğruyu yaşayacak kadar paran yoktur, açlığa teslim olursun bu yolda. Yokluk senin kaderin olmuştur ve tokları düşman bilesin diye hikayeler anlatılır.
Kısacası Vatan Millet edebiyatı yapanların davayı unutup lidere destek verdiğini görürseniz, satılmış olduklarını bileceksiniz.
Allah korkusundan bahsedip liderin pisliklerini örten kişilerin, kul değil “köpek “olduğunu bileceksiniz.
Memleket mi?
“Islandığında eriyip yıkılacak karton kutu misali dimdik ayakta duruyor şimdilik! “
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//lidere-sadakat-kopeklikten-farklimidir/834/ Mon, 16 Mar 2026 09:56:00 +0300 ACI TABLO. Bu gün 14 Mart Tıp Bayramı.
Hani şu başımız ağrıdığında, gözlerimiz yeterince görmemeye, kulaklarımız yternce işitmemeye başladığında, karnımıza saplanan ani ağrı sırasında ya da amansız bir hastalığın pençesine düştüğümüzde aklımıza gelen ve saygıyla ‘Aman doktor derdime bir çare’ diyerek kapısında saf tuttuğumuz, kapısını çalanın dinine, ırkına, rengine, giyimine kuşamına bakmadan ağrıya teşhisini koyan, görmez hale gelen gözleri açan, her an duracağını gördüğü kalbe pil takan, hatta kalbi, ciğeri, böbreği yenisi ile değiştirerek insanların ömrünü uzatan doktorlarımız var ya onların günü.
Ama bu bayramı da onlara zehir ettik, zehir ettiler.
Dört yıl önce, bir Tıp Bayramı öncesi Sayın Cumhurbaşkanı çıktı ve dedi ki;
"Açık konuşuyorum, açık konuşmayı severim. Varsın gidiyorlarsa gitsinler. Bizler de üniversiteleri yeni bitiren doktorlarımızı buralarda istihdam ederiz, buralarda onlarla devam ederiz. Gerekirse yurt dışından ülkemize dönmek isteyenleri süratle davet ederiz. Buralar boş kalmaz merak etmeyin. Doktorluk gibi bir aziz mesleği oraya onu dayamak herhalde pek de insani değildir"
‘Oraya ve onu’ dediği, ücretlerin asgari geçim şartlarının gerisinde kalması.
Oysa bu gün, bir çok alanda olduğu gibi tıp alanında da devasa sorunlar yaşıyor bu millet ve sorunlar kronikleşmeye devam ediyor.
Dünyanın hiçbir çağdaş ülkesinde, bir doktora, “Gelen hastaya 5 dakikada teşhis koyacaksın” dayatmasında bulunulmaz.
Dünyanın hiçbir çağdaş ülkesinde, bir doktorun hayatı bu kadar ucuz değildir. Bir magandanın insafına terk edilemez.
Ama Sayın Cumhurbaşkanı diyor ki, “Ülkemize dönmek isteyenleri süratle davet ederiz..”
Valla ben söyleyeyim, bu ücretlerle, bu yaşam standardı ile ancak ülkemize ilkel Afrika kabilelerinden ‘Üfürükçü’ davet ederseniz gelir.
O günlerde, Sayın Erdoğan’ın uzun süre Özel Kalem Müdürlüğünü de yapan ve kendisine kurulan Fetullahçı Kumpas yüzünden uzun süre hayatını İngiltere’de devam ettiren Turhan Çömez’i dinlemiştim.
Tıp 5 ve 6. Sınıflarda okuyan 5 öğrenciyi giderlerini kendisi karşılamak üzere İngiltere’ye davet edeceğini söylemişti ya hani.
Diyor ki Çömez, “Bu duyuruyu yayınladıktan sonra 1 saat içinde 5 bin genç başvurmuştu. Gönderdikleri başvurularda bu genç doktor adaylarının hiç birinin geleceğini Türkiye’de görmemesi ve şimdiden yurt dışına çıkma hesapları yapması karamsarlığımı bir kat daha artırdı..”
Sayın Cumhurbaşkanının bu sözlerinden sonra, tamirine yönelik çok sayıda açıklama da yapıldı ama, ben burada Memleketin ‘Haseki’si ne demişti, ona bakmıştım.
Diyordu ki Sayın Mehmet Özhaseki;
“Devlet, öğrencisine çok yatırım yapıyor. Çocuklar tabii ki bir yandan kendi istikballerini düşünecekler ama bir yandan da bu ülkeye, topraklara karşı sorumluluklarının olduğu bilmeleri lazım. Maaşlarda sıkıntı olduğunu biliyoruz, haklarını da kimse yemek istemez. Tüm sağlık çalışanlarının maaşları ile ilgili çalışma hakkında bizlere de bilgi verildi. Amaç iyileştirmek. Cumhurbaşkanımızın konuşması ve tavrı kendisine hastır. Halk diliyle konuşur.”
Yani Sayın Özhaseki de meseleye ‘Maaş Meselesi’ olarak bakmış, 3-4 yıl geçti hala onu da düzeltmediler ya. ‘Bizimkinin kusuruna bakmayın, bazen patavatsızlık yapar’ dememiş de, demek istemişti aslında.
O günlerde, Tıp Bayramı nedeniyle Tweet paylaşan Prof. Dr. Bengi Başer Türkiye’deki durumu şu şekilde özetliyordu:
“Hekimler ülkeden kovulur, yabancı doktorla tehdit edilir, şiddete uğrar, 5 dakikada bir hasta bakar, onlara özel şikayet hattı bile vardır, herkes para kazanır ama onlar paragöz olur. İyi okumuş pek sevilmez bu ülkede..”
Ne kadar doğru bir tanım.
Demedi mi AKP'li Hatun, "Doktor bile dövebiliyoruz artık" diye.
Zira cehaletin bu kadar taltif gördüğü bir başka dönem hatırlamıyorum ben Cumhuriyet döneminde.
Sonuç;
Bu gün Türkiye’de eğitimli insanlardan intikam alan bir anlayış hakim iktidarda.
İkinci sonuç;
Yataklı tedavi hizmeti için bir iki ay, MR için 8-9 ay, sıradan bir muayene için bir kaç gün sıra beklenmiyor mu artık?
Şehir Hastaneleri adıyla kurulan yapılara her yıl ödenen kiralar için, onlarca kentte hastane yapabilecek kaynak ayrılmıyor mu, akmıyor mu?
Her fırsatta yazılarımda dile getiriyorum ya, güzel ülkem ilkel Emevi kültürünün yerleştirilmeye çalışıldığı talihsiz bir dönem yaşıyor diye.
İngiliz Büyükelçisi Jane Mariot, İngiliz Avam Kamarası’na “Arap Dünyasında Eğitim” başlıklı bir rapor sunmuştu, birkaç yıl önce.
Rapor aynen şöyle diyor;
“Arap ülkelerinde en zeki öğrenciler tıp ve mühendisliğe gidiyorlar. İkinci derece mezunlar ise iş idaresi ve iktisat gibi bölümlere giderek birinci derecede mezunların yöneticisi oluyorlar. Üçüncü derece mezunlar ise, siyasete yöneliyorlar ve ülkenin siyasetçileri olarak birinci ve ikinci derece mezunlara hükmediyorlar. Eğitimde tamamen başarısız olanlar ise, ordu ve emniyete katılarak siyaset ve iktisata tahakküm ederek, onları mevkilerinden indirip, isterlerse içeri atıyorlar. Gerçekten dehşet verici olansa, asla hiçbir okula gitmeyenler din adamı oluyorlar ve herkesin kendilerine itaat etmesini sağlıyorlar…”
Rapordaki tespitler Türkiye'dekine ne kadar benziyor değil mi?
Eğer bu güzelim ülkede, Kartal İmam Hatip Mezunu olmak, Boğaziçili olmaktan daha fazla değer görüyorsa, onlarca doktorun görev yaptığı hastanelerin müdürleri imamlıktan sağlığa geçmeyse, varın gerisini siz düşünün.
14 Mart’ınız kutlu olsun.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//aci-tablo/833/ Sat, 14 Mar 2026 12:17:00 +0300 FOTOĞRAF.. Bir ülkenin içinde bulunduğu durumu görmek istiyorsanız, o ülkede yaşayanların gözlerine bakın, konuştuklarına kulak kabartın, kentin çarşısını, pazarını dolaşın.
Tam bir haftadır öyle yapıyorum.
AKP İktidarının eseri AVM’lerden başlayalım.
Soğuk havalarda, parasız insanların ısınmak için kullandıkları alanlara dönüştü AVM’ler.
Devasa mağazalarda görevlilerin gözü kapıda.
Bazı büyük mağazalar erkenden ışıklarını söndürüyor, tasarruf etmek için.
O kalabalığın içerisinde bir avuç mutlu azınlık, alıştırıldığı gibi yaşamaya devam ediyor.
Bir yıl öncesine kadar oturacak yer bulunmayan yabancı markalı cafelerde müşteri sayısı yüzde 30'a düştü, bazıları kepenk kapatıyor bile..
Eskiden gençlerin mekanı olan AVM’ler şimdi ekonomik nedenlerle, oğlunun evinde, kızının evinde sığıntı haline getirilen ve sabahın erken saatlerinde kendini sokağa atmak zorunda kalan emeklilerin ısınmak için koştuğu mekanlar oldu kısacası..
Sonra varsa bir sarraf dostunuzu ziyaret edin, kahvesini içerken de gelen müşterilerin taleplerine kulak kabartın.
Ben yaptım, gelen 5 kişiden 4 tanesinin elinde ya bir çeyrek altın ya da alyansı var ve bozdurmak için fiyat istiyor.
Sarraf dostumun anlattıkları yüreğimi parçaladı, zira sözleri ülkedeki ekonomik durumun fotoğrafı gibiydi.
Artık düğünlere gidip çeyrek takmanın lüks ötesi duruma geldiğinden tutun da, düğün süresi için altın kiralama sistemine kadar tam bir toplumsal dram dinledim.
Sarrafa teşekkür edip şöyle bir çarşıyı dolaşıp tabelalara göz atın.
Ne kadar çok emlakçı tabelası ilişecek gözünüze.
Zira, orta gelir düzeyinde yaşayan ve evi olanların çok büyük bölümünün geçinebilmek için oturduğu evi satışa çıkardığına tanık olacaksınız. Tabii, iktidar beslemesi çevreler de çaresiz insanların mülklerini ucuza kapatma hesabında oldukları için bu piyasada büyük bir canlılık yaşandığına tanık olacaksınız.
Daha sonra son 7-8 yıldır moda haline gelen evi sahibi olma sömürücülerine gelecektir sıra.
Kentn en işlek caddesinde yan yana dizilmiş bir birinden çekici işyerleri açıldığına tanık olacaksınız. Büro değil, resmen mağaza bozması zemin katlarda hemi de.
Daha sonra da kentin en uzak noktasına giden bir belediye otobüsüne binip, ikili konuşmalara kulak kabartın.
Karamsarlık, tartışma, eleştiri dışında güzel bir cümle kurulmadığına kulaklarınızı şahit kılacaksınız.
Belediyelerin kurduğu ucuz ekmek satan bir ekmek büfesinin günlük hareketlerini izlemeden günü kapatırsanız eksik kalırsınız.
Yağmur, kar, kış çamur dinlemeden insanların oluşturdukları ucuz ekmek kuyruklarını.
Ya da şu Ramazan gününde, ikindiden bedava iftar için kurulan çadırın kapısında nöbete girenleri.
Kayseri Büyükşehir gibi bazı uyanık! Belediyeler, ucuz kuyruklarının göze batmaması için önlem bile aldı.
Sabah erken saatlerde bir miktar ekmek gönderiliyor bu satış noktalarına ve tüketince ‘Ekmek yok’ sattıkları için kuyruk da oluşmuyor.
Ha bir de bizim belediyemiz Cumhuriyet Meydanında ve Büyükşehir Belediyesi önünde bulunan ve çok göze batan ekmek büfelerini gözlerden uzak bir yere taşıdı ve milletin ekmek meselesini kolaylıkla çözdü, diğer belediyelere de hatırlatmak için bu ayrıntıya da dikkat çekeyim.
Ekonomik darboğaza çözüm üreten mağazalarımız da var Allaha Şükür.
Nüfus Cüzdanınızla gidiyorsunuz, istediğiniz beyaz eşyayı alıyorsunuz, senetleri imzalıyorsunuz, ne nakit isteniyor, ne de kredi kartı.
Ödeme de gör gibi müşterinin gözüne bakan satıcıların açtıkları bu dükkanlar son günlerde en çok müşteri toplayan mağazalar oldu.
Zira millet tüketici kredisi limitini tüketti, kredi kartının limiti sıfırda. Tek çare senetle alış-veriş.
Eh yoruldunuz değil mi?
Hareketli bir caddenin kenarındaki banka ilişin, önünüzden akan insanların yüz mimiklerini tek tek değerlendirin.
Gülen bir yüz, neşeli bir sima göremeyeceğiniz konusunda iddiaya girerim.
Haydi bir de işsizlerin sığınağı sıradan bir çay ocağına uğrayıp konuşulanlara kulak kabartın.
Masada gençler var ise, iş, sınav, mülakat için torpil arayışına dair sohbetler dinleyeceksiniz.
Ama masada emekliler veya ücretliler var ise, vasat dairelerin kiralarının bile 2 bin lira bandına gelmesinden tutun da sıvı yağın, yumurtanın, sütün nasıl ulaşılmaz gıda maddeleri haline geldiğine dair sohbetler dinleyeceksiniz.
Biliyorum yordum sizi.
Ama son kez bir de, yaşadığınız ilçenin ve ilinizin eğer iktidar partisi yönetiyorsa, belediye binalarının önünden geçiverin.
Işıl ışıl birer saray bozması değil mi.
Kapıdaki makam otolarının en eskisi bir yıllık, bizi kıskanan Almanya'dan ithal bitamamı.
Vaktiniz varsa, klasik bankların yerine konulan salıncaklardan birine oturup, çocukluğunuzun, ya da 30 yıl öncesinin ve bu günün kentini gözden geçirin bir film şeridi gibi.
Mesela babanızın emekli ikramiyesi ile aldığı evi, pazaryerine gidip poşetler dolusu ihtiyaç maddesi ile eve dönüşünü annenizin.
Tamam, film bitti.
Evden sabah elinize tutuşturulan ihtiyaçların listesine göz atın, bakalım kaçını alabileceksiniz, cebinizdeki parayla?
Z Raporu için beyniniz hazır.
Ama bırakın, içinizde kalsın, söze yazıya dökmeyin.
Ben ve benim gibiler yapıyor zaten bunu.
Siz, bu millete, bu ülkeye bu güzel! günleri yaşatanları hayırla yadedin yeter..
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//fotograf/832/ Thu, 12 Mar 2026 15:35:00 +0300 SAADET PARTİSİ’NİN İFTAR YEMEĞİ VE ADALET SOFRALARI.. Saadet Partisi Kayseri İl Başkanlığı tarafından düzenlenen iftar programı, şehirde faaliyet gösteren farklı siyasi partilerin temsilcilerini aynı sofrada buluşturdu. Davete, Kayseri’de teşkilatı bulunan pek çok partinin il başkanı katılırken; Adalet ve Kalkınma Partisi’nden, Cumhuriyet Halk Partisi’ne, İYİ Parti’den Millet Partisi’ne, Milliyetçi Hareket Partisi’nden HÜDA PAR’a, Anahtar Partisi’nden Gelecek Partisi’ne kadar farklı siyasi görüşleri temsil eden bir çok ismin aynı ortamda, aynı masada ve yan yana bulunması çok dikkat çekti.
SP İl Başkanı Erdal Altun, “Kayseri'den tüm dünyaya bir mesaj verelim, siyasi partilerimizi, derneklerimizi görüş açısı ne olursa olsun, düşüncesi ne olursa olsun toparlayalım, birlikte bir sofrada bir görüntü verelim ve bu dünyaya da yansısın diye düşündük. Umarım başarılı oluruz” dedi. Programa, SP İstanbul Milletvekili Bülent Kaya, Büyükşehir Belediye Başkanı Memduh Büyükkılıç, SP İl Başkanı Erdal Altun, AK Parti İl Başkanı Hüseyin Okandan, CHP İl Başkanı Ümit Özer, İYİ Parti İl Başkanı Tansu Şener, Anahtar Partisi İl Başkanı Elvan Öztürk, Gelecek Partisi İl Başkanı Zülküf Arslan, Deva Partisi İl Başkanı Muhammet Candan, Yeniden Refah Partisi İl Başkanı Ali Özcan, HÜDAPAR İl Başkanı Mehmet Çalhan katıldı.
Saadet Partisi Kayseri İl Başkanı Erdal Altun’un akıllı bir girişimi sonrası gerçekleşen bu iftar programı, Türkiye’de zaman zaman sertleşen ve kutuplaşan siyasi atmosferin aksine farklı görüşlerin bir araya gelebileceğini gösteren güzel bir tablo ortaya koydu.
Program, şehirdeki siyasi partileri yan yana getirerek birbirlerini tanıma fırsatı sundu; farklı görüşlere sahip olsalar bile siyasetçilerin konuşabileceğini, tartışabileceğini ve ortak bir saygı zemini oluşturabileceğini gösterdi.
Kendimize şunu sormak gerekmez mi?
Nasıl bir toplum istiyoruz?
Siyasi partilerin ve insanların yıllarca birbirinden uzak durduğu, konuşmadığı, sürekli bölünmüş ve kutuplaşmış bir toplum mu?
Birbirleri ile sürekli kavga eden, ayrışan, kutuplaşan ve düşmanca bir tavırla tetikte bekleyen bir toplum mu?
Birbiri ile konuşan, tartışan, tartışan, yeri geldiğinde kucaklaşan, eleştiren ve eleştirilerden ders çıkaran, barış ve kardeşlik duyguları içinde yaşayan bir toplum mu?
Farklı düşüncelere sahip insanlar bir araya geldiği, yan yana oturup konuşabildiği bir toplum mu?
Nasıl bir toplum istiyoruz?
Ben Saadet Partisi’nin gerçekleştirdiği o huzur dolu gecede olduğu gibi, herkesin birbirini kucaklayabildiği, sarılıp öptüğü ve “Hayırlı ramazanlar, hayırlı iftarlar” diyebildiği, barış ve kardeşliği adaleti kucaklayan bir toplum özlüyorum.
Siyasetin ve demokrasinin doğasında diyalog vardır. İnsanlar birbirleriyle konuşmadan, aynı ortamda bulunmadan, fikirlerini tartışmadan bir adım bile ileri gidemez. Farklı görüşlere sahip olmak, aynı masaya oturmaya engel değildir.
Toplumun ihtiyacı olan şey daha fazla kavga değil, daha fazla diyalogdur. Daha fazla öfke değil, daha fazla anlayıştır. Bu yüzden insanların yan yana gelmesinden rahatsız olmak yerine, bundan ders çıkarmak ve daha yapıcı bir siyaset kültürü oluşturmak gerekir.
Saadet Partisi İl Başkanı Erdal Altun’u bu önemli geceyi yaşattığı için kutluyor, bizleri bu anlamlı iftar sofrasına davet eden sevgili dostum Adnan Kenanoğlu’na teşekkür ediyorum.
yazı görseli olabilir
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//saadet-partisi-nin-iftar-yemegi-ve-adalet-sofralari/831/ Thu, 12 Mar 2026 15:06:00 +0300 KORKU DUVARLARI PARAMPARÇA..
AKP kendi eliyle yarattı, her hafta sonu bir vilayette, her çarşamba İstanbul'un bir ilçesinde yaşanan tabloyu.
Ne oldu da, CHP’nin düzenlediği Miting ve açık hava toplantılarına on binler akıyor?
Mitinglerde alanları, kapalı toplantılarda salonları dolduranların tamamı gönüllü.
Katılımcılara kumanya vaat edilmiyor.
Gelecek araçların yakıtı da bedava değil.
Toplu taşım araçları da ücretsiz değil, birilerinin yaptığı etkinliklerde olduğu gibi.
Su bile dağıtılmıyor.
Lapa lapa yağan kara, yağmurun altında yağmura, güneşin yakıcı sıcağında sıcağa kafa tutuyorlar.
Birim Müdürleri, birim amirleri “Yoklama yapacağım ona göre” diye de emrindeki personeli uyarmıyor.
Başıma iş gelmesin diyerek sırf memleket büyüklerine görünmek adına fotoğraf çektirmeye gelenler de yok.
Oldum olası, bu tür etkinlikleri bir kenardan izleyen, mesleğimi kullanarak ön sıralardan boy göstermeyi de pek sevmeyen biriyim.
Ama bırakın bir kenarı, meydanların ve meydan çevrelerinin görüntüsü her şeyi anlatıyor.
Aklıma Sayın Abdullah Gül ile Sayın Recep Tayyip Erdoğan’ın birlikte, 23 yıl önce, eksi 20’lerde soğuğa rağmen rağmen Atatürk Stadı’nın içerisini, dış sahayı tamamen doldurdukları gece toplantısı geldi nedense.
Böylesi etkinliklerde, ben kelle sayısına değil, coşkuya bakarım.
Katılanların neredeyse tamamının gözünde ‘sevgi’ vardı, coşku vardı, umut vardı.
Zira kürsüdeki adam, onların söylemek istedikleri ama dile getiremediklerini söylüyor, onların özlemlerini haykırıyordu.
İlk kez Demokrasiyi, Cumhuriyeti yok etmeye kalkışanlara karşı kafa tutan biriydi konuşmacı.
İlk kez yaşadıkları her alandaki sıkıntılara çözüm önerileri sunan biri vardı ve yolunu kesmeye kalkışanlara inat, çevresindeki kalabalığı yüzbinlere, milyonlara dönüştürmeye kararlı bir isim.
Yolsuzlukları yok edeceğini, yoksulluğu ortadan kaldıracağını, yasakları bitireceğini söylüyordu.
Ama 23 yıl önce verilen sözlerin hiç birini gerçekleştiremeyen, hala milleti bölerek bir seçim daha kazanmanın hesabını yapan o isimler güven kaybetti, zamanında kendilerine gösterilen sevgiyi hayal kırıklığına dönüştürdüler.
Kayseri, Konya, Erzurum gibi vilayetlerde oluşan kalabalıkların sesi, iktidara ciddi bir uyarıdır aslında.
Yazının başında ne dedim.
Meydanlarda Özgür Özel'in, Silivri Zindanında İmamoğlu'nun bir ressam titizliğinde çizdiği tabloların tek müsebbibi iktidardır.
Bu tablonun oluşmasına MHP Liderinin katkısı da yadsınamaz.
Zira bu güzel ülkenin ve bu Aziz Milletin içine düşürüldüğü çaresizlik noktasında ve bu ucube rejimin oluşmasında öncü olmuştur hep.
Şimdi ise İmralı Canisini özgürlüğüne kavuşturup ona statü vermekten bahsediyorlar.
İzliyorsunuz Silivri'de yaşananları.
Sanki sanık kürsüde, yargılanan sanık sandalyesinde.
Psikolojik hava aynen bu şekilde.
AKP Lideri vakti zamanında, “İstanbul’u alan Türkiye’yi de alır” demişti hatırlarsanız.
Bir kez aldı İmamoğlu saymadılar, ikinci kez aradaki fark 800 bin olunca, “Topal ördek, bir yere varamaz” diye küçümsediler. Üçüncüsünde farkı bir milyon yapınca ağzından çıkan her kelimeye soruşturma açılmaya başlandı.
İstanbul’un boğazlarını, sahillerini, hatta Galata Kulesi’ni belediyeden alıp kendilerine bağladılar.
Belediye Bürokrasisinden fazla müfettiş görevlendirdiler belediyelere.
Söylediği her söze, kullandığı her cümleye soruşturma açtırarak sindirmeye kalkıştılar.
Baskı arttıkça sevgi çemberi büyüdü.
İçeri tıktılar, o çember sel oldu Anadoluya akıyor.
Şimdi diyorlar ki, Ataol Behramoğlu’nun dediği gibi;
"Cellat uyandı yatağında bir gece
'Tanrım' dedi, 'Bu ne zor bilmece :
Öldürdükçe çoğalıyor adamlar
Ben tükenmekteyim öldürdükçe..."
Peki neden böyle oldu diyecek olursanız;
İktidar Partisi’nin son zamanlarda Hizbullah artıklarının oluşturduğu bir siyasi yapıya, hatta Doğu Perinçek'e bile kendini muhtaç hale getirmesi, teröristbaşı ile sık sık kurduğu diyalog, parti içindeki Atatürkçü, Mütedeyyin, Cumhuriyet aşığı ve Demokratları endişeye sevk etti.
Fakirleştirdiler, açlıkla sınıyorlar bu aziz milleti, var mı ötesi.
Atatürk’ün bize emanet ettiği, gençliğe zimmetlediği Cumhuriyeti, Demokrasiyi, Laikliği, birlikteliği darmadağın ettiler.
Artık AKP içerisindeki Muhafazakar Demokratlar, MHP içindeki Milliyetçi Demokratlar ve Merkez Sağdaki Demokratlar, ülkenin geleceği konusundaki kaygılarını ortaklaştırdılar.
Sayın İmamoğlu’nun söylemleri, onların ortak söylemidir, bundan böyle,
Bir çok kentte, Ocak'ta, Şubatta ve Mart'ta böyle kalabalıklar bir araya gelmemişti yıllardır.
Millet kararını verdi, adayını belirledi ve adaylık başvurusu için atılan 27 milyon imza bir tır dorsesinde, YSK'ya verilmek üzere bekliyor.
Şimdi sıra belediyelerde.
CHP Örgütleri Büyükşehir ve ilçe belediyelerinde halkın önüne sandıkları koymalı ve yapılacak ilk seçimde Belediye Başkanı olacakları belirleyerek şimdiden gölge belediye başkanları olarak etmelidir.
Ahmet ZORLU
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//korku-duvarlari-paramparca/830/ Tue, 10 Mar 2026 15:27:00 +0300 DÜŞMAN GÜÇLÜ İSE ALLAHA GÜVENMEYECEKSİN! İşte Müslüman devletlerin kısa özeti. ABD savaşıyorsa Müslüman devletlerin sesi çıkmaz.
Hadi devletler sustu, fakat bu ülkelerdeki cemaatlerde doğruyu söyleyemez. Bir cami imamı çıkıpta “ABD katildir” diyemez.
Allahtan korkmazlar fakat ABD dedin mi duracaksın işte!
Kısacası Müslüman Müslümanı sevmez cennette yer kalmayacak endişesi ile!
“Gavur” saydıklarını dost bilip, mezhebini sevmediği Müslümana şeytan gözü ile bakarlar.
İslam dininin ilk yıllarında bile bu düşmanlık vardı ve dört halifeden üçü cinayete kurban gitti.
İsrail İran saldırısında, ABD tarafından füze rampası olarak kullanılıyor. Asıl saldıran ABD güçleridir.
Yazıyı yazarken havadaki askeri uçakları söyle bir gözden geçirdim.
ABD ve İngiltere liderliği paylaşıyor. ABD tüm Avrupa’daki üslerinden bölgeye mühimmat taşıyor. Almanya Avrupa’da en çok kullanılan ABD üslerinin bulunduğu bir ülke.
Fransa, Hollanda, Macaristan askeri uçakları bölgeye gidip geliyor. Arap ülkelerine sürekli uçaklar gidiyor, Katar kendi uçakları ile gelip ABD üslerinden mühimmat alıyor.
Arap ülkeleri İran yanında Allah için durması gerekirken, ABD korkusundan “mezhep ayrımı var” diye olaya sırtını dönüyor.
Filistin de çocuklar ölüyor diyerek İsrail düşmanı gözükenlerin sessizliği Allah’ı “satmış “olmalarından geliyor.
Bizim AKP siyasetçilerinin de , güç karşısında Kıbleyi nasıl değiştirip sustuğunu görüyorsunuz.
Muhalefete saldıran medya kuruluşları, konu ABD olunca kemik bulmuş köpek sessizliğinde olmaları korkaklıklarından ileri gelmektedir.
Muhalefete saldıran siyasi liderlerin dili içine kaçar konu ABD olunca.
Neyse, içimden geçenleri yazabileceğim bir ülke değil Türkiye!
Gelelim ABD İran çekişmesine.
İran iç ticareti açar ve ABD ürünlerinin ülkesinde satılmasına izin verirse bu iş beş dakikada biter. İran- İsrail iki dost ülke olarak uzun yıllar mutlu mesut yaşarlar.
Ticaret yapacak ve ABD karşısında diz çöküp “secde “edecek bu kadar basit bir iş.
Basit olmasa AKP hükümeti senelerce nasıl görevde kalabilirdi. ABD ne derse alır ne satarsa alır ne emir verirse yapar.
İç siyasette ABD ve İsrail için kürsülerden diklenmenize de izin veriliyor, Halk sizi “dik” görsün diye.
Hiçbir Müslüman devlet, ABD karşısında haklıdan taraf olup ALLAH yolunda gidemez. Irak parçalanırken seyirci kalıp hatta yardım eder, Suriye’nin yıkılışına destekte bulunur. İran için ABD bu coğrafyada her ülkeden destek alır.
Fakat sıra Türkiye ye gelmez!
Bize neden saldıracak ki, AKP lideri ABD ne dese yaptı ne satsa aldı bugüne kadar. 80 Milyonluk ülkeyi dış devletlere ticari Pazar olarak sundu. Böyle müşteriyi kimse kaybetmek istemez.
Ekonomiyi batırınca da zaten dışardan müdahale gerekmez, açlıktan iç savaş başlayacaktır.
Ramazan ayı münasebeti bile İslam coğrafyasını birleştirmiyorsa, Müslüman Müslümanın düşmanı ABD’nin dostudur.
Bu saatten sonra İran için susup, Filistin için İsrail düşmanlığı yapanlar Allah’ını ABD ye satmıştır.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//dusman-guclu-ise-allaha-guvenmeyeceksin/829/ Mon, 09 Mar 2026 11:22:00 +0300 Kadın: Reyting Malzemesi Değil, Toplumun Vicdanıdır 8 Mart Dünya Kadınlar Günü…
Bugün birçok yerde kadınların başarıları konuşulacak, güzel sözler söylenecek, mesajlar paylaşılacak. Elbette bunlar önemli. Ancak ben bu vesileyle farklı bir noktaya dikkat çekmek istiyorum. Çünkü bana göre bugün kadınlara yönelik en büyük haksızlıklardan biri, toplumun gözü önünde ve özellikle ekranlar aracılığıyla yapılmaktadır.

Televizyon ekranlarına baktığımızda karşımıza çıkan tablo gerçekten düşündürücüdür. Dizilerde ve filmlerde kadın karakterlere biçilen roller, çoğu zaman bir insanın onuruna yakışmayacak şekilde kurgulanmaktadır. Kadın, hikâyenin merkezinde ama çoğu zaman saygın bir kimlik olarak değil; bir “cinsel obje”, bir “reyting unsuru” olarak konumlandırılmaktadır.

Son yıllarda yayınlanan bazı dizilere baktığınızda bunu çok net görüyorsunuz. Örneğin “Uzak Şehir” adlı dizide işlenen senaryoya dikkat edin. Hikâyenin merkezinde yine bir kadın var ama nasıl bir kadın? Kimin karısı olduğu bile net olmayan, bir dönem bir kardeşle, sonra başka bir kardeşle ilişkilendirilen bir karakter üzerinden kurulan bir hikâye… Geçmişte başka bir ilişki, ardından başka bir evlilik, hatta gayrimeşru çocuk tartışmaları… Bu karmaşık ve ahlaki açıdan tartışmalı ilişkiler zinciri, sürekli kadının üzerinden anlatılıyor.

Dahası sadece genç kadın karakterler değil, anneler bile bu tür ilişkilerin içinde gösteriliyor. Bir dönem bir erkekle, sonra başka bir erkekle ilişkili olarak kurgulanan hayatlar… Ardından bu ilişkilerin çocuklara yansıması… Ve yine aynı döngü: Hikâyenin merkezinde sürekli kadın ve sürekli tartışmalı ilişkiler.

Peki burada verilmek istenen mesaj nedir?

Toplumun temel taşı olan kadın, neden bu kadar değersizleştirilmiş roller içinde gösteriliyor? Neden bir kadının hikâyesi; fedakârlık, emek, üretim, annelik, mücadele ve başarı üzerinden değil de, sürekli ilişkiler ve cinsellik üzerinden anlatılıyor?

Sorun sadece bununla da bitmiyor.

Başka dizilere ve yapımlara baktığınızda kadınların çoğu zaman konsomatris olarak gösterildiğini görüyorsunuz. Eğlence mekânlarında çalışan, sürekli dans eden, göbek atan, bedenini ön plana çıkararak erkeklerin ilgisini çekmeye çalışan karakterler… Bu sahneler neredeyse sıradanlaştırılmış durumda. Kadın bedeni üzerinden reyting elde etmenin en kolay yolu olarak görülüyor.

Bir dizi tutacaksa kadın bedeni kullanılacak…
Bir sahne dikkat çekecekse kadın cinselliği öne çıkarılacak…

Ne yazık ki ekranların büyük bölümünde karşımıza çıkan tablo budur.

Oysa kadın, toplumun vicdanıdır. Kadın sadece bir beden değildir. Kadın; emeğin, merhametin, sabrın, üretimin ve hayatın kendisinin temsilcisidir. Bir anne, bir öğretmen, bir bilim insanı, bir emekçi, bir yönetici, bir sanatçı… Kısacası toplumun her alanında var olan güçlü bir bireydir.

Ancak ekranlarda çizilen tablo çoğu zaman bu gerçeği yansıtmıyor. Kadınların saygın kimlikleri yerine, onların bedenleri üzerinden senaryolar yazılıyor. Reyting uğruna kadın onuru hiçe sayılabiliyor.

8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nü gerçekten anlamlı kılmak istiyorsak önce bu gerçeği konuşmak zorundayız. Kadına yönelik şiddeti elbette konuşacağız. Kadın haklarını elbette savunacağız. Ama aynı zamanda kadının medya ve popüler kültür içinde nasıl araçsallaştırıldığını da cesaretle tartışacağız.

Çünkü toplumun zihniyeti sadece sokakta değil, ekranlarda da şekilleniyor.

Kadını sürekli cinsel obje olarak gösteren bir medya dili, toplumda kadına saygıyı artırmaz. Tam tersine onu sıradanlaştırır ve değersizleştirir.

Kadın; reyting malzemesi değildir.
Kadın; senaryoların ucuz figürü değildir.
Kadın; toplumun onurudur.

Ve bu onuru korumak, hepimizin ortak sorumluluğudur.

Kalın Sağlıcakla…

]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//kadin-reyting-malzemesi-degil-toplumun-vicdanidir/828/ Mon, 09 Mar 2026 11:03:00 +0300 Korkaklar Zafer Anıtı Dikemez! Hayatın ilginç bir adaleti vardır. Bazen çok çalışan değil, çok soran kazanır. Çünkü bu hayatın görünmez bir kuralı vardır: Hayat, sorulara torpil geçer. Merak edene, kurcalayana, “neden?” diye sormaktan vazgeçmeyene kapılar aralanır.

Soru sormak cesaret ister. Çünkü soru, mevcut düzeni rahatsız eder. Soru, kabullenilmiş doğruların üzerine ışık tutar. Bir insan “neden böyle?” diye sormaya başladığında aslında bir yolculuğa çıkmış olur. Bu yolculuk bazen rahatsız eder, bazen yalnız bırakır ama sonunda insanı daha özgür kılar.

Ne var ki toplumların büyük kısmı cevaplarla değil, ezberlerle yaşar. Ezberler güvenlidir; çünkü düşünmeyi gerektirmez. Ezberler konforludur; çünkü sorumluluk doğurmaz. Oysa soru sormak risk almayı gerektirir. Soru soran insan, bildiğini sandığı dünyayı yeniden kurmaya hazır olan insandır.

Tam da bu noktada cesaret devreye girer.
Korkak insanlar genellikle sessizdir. Onlar kalabalığın içinde kaybolmayı seçerler. Yanlış gördükleri şeyleri dile getirmezler, sorgulamazlar, itiraz etmezler. Çünkü bilirler ki her soru yeni bir sorumluluk doğurur. Her itiraz bir bedel gerektirir.

Fakat tarih bize başka bir gerçeği de gösterir: Korkaklar zafer anıtı dikemezler.

Zafer anıtları yalnızca savaş kazananların değil, korkularını yenebilenlerin eseridir. Büyük değişimler, rahat koltuklarda oturanların değil, “ya yanlışsa?” diye sorabilenlerin omuzlarında yükselir. Dünyayı değiştiren fikirler, çoğu zaman küçük bir soruyla başlar.

“Başka bir yol olabilir mi?”

İşte bu soru, birçok kapıyı açan anahtardır.

Bugün birey olarak da toplum olarak da en çok ihtiyacımız olan şey belki de tam olarak budur: Sormaktan korkmamak. Çünkü soru sormak sadece bilgi aramak değildir; aynı zamanda cesaretin bir ifadesidir. İnsan sorduğu sorular kadar büyür.

Sessizlik çoğu zaman güvenli görünür. Ama unutulmamalıdır ki sessizlik ilerleme doğurmaz. 

Gelişimi başlatan şey meraktır, merakı büyüten şey ise sorudur.

Belki de hayatın en büyük ironisi burada gizlidir: Cevapların dünyasında yaşıyor gibi görünürüz ama bizi ileri götüren aslında sorulardır.

Bu yüzden korkmadan sormak gerekir. Yanlış yapma ihtimalini göze alarak, eleştirilme ihtimalini kabul ederek sormak gerekir. Çünkü bir toplumun gerçek ilerleyişi, verdiği cevaplarla değil sormaya cesaret ettiği sorularla ölçülür.

Ve unutulmamalıdır:

Korkaklar sessiz kalabilir.

Ama tarih, cesur sorular soranların hatırasını yazar… Çünkü bu hayat cesurlara torpil geçer. Saygıyla

]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//korkaklar-zafer-aniti-dikemez/827/ Sun, 08 Mar 2026 13:16:00 +0300 ESER. Nedir eser?
Kentin tıkanan trafiğinin çözüme kavuşturacak yollar, caddeler, bulvarlar ve köprüler yaparsınız, siz öldükten sonra da “Bu eseri filan belediye başkanı yaptı” derler.
Ama yaptığınız köprüler, üst geçitler, açtığınız cadde ve bulvarlar trafiği daha karmaşık hal getirmeyecek.
Klasik, kolay rant mimarisinin ötesinde kente bir bina, bir kültür merkezi inşa edersiniz, öldükten sonra da “Kayseri’de Cumhuriyet döneminde inşa edilmiş en muhteşem yapı” derler..
Örnek Kocasinan Belediye binası..
Gençliğin kültürel anlamda hayat bulacağı bir kültür merkezi inşa edersiniz, bu merkezde müzik koroları, tiyatro toplulukları. sanatçılar yetişir, kentin geleceğine damga vuracak başarılar sergiler. Siz öldükten sonra da, “Bu kültürle, sanatla barışık gençlik filan başkanın eseridir” derler.
Kentin ekonomisine can katacak, ulusal ve uluslar arası ticaretin nabzını oluşturacak Tüyap gibi bir fuar merkezi inşa edersiniz, öldükten 100 yıl sonra bile, o kentte, o tarihlerde sanayi, mobilya, makine, kitap, bilgisayar teknolojileri sergilenir pazarlanır “Allah razı olsun filan başkandan, kentin ekonomisinin can damarı oldu bu fuar” denir.
İstanbul’dan hızlı trene binen bir yurttaş Kayseri üzerinden Sivas’a, Malatya’ya giderse bu hizmete katkı verenler her zaman hayırla yad edilir. Yerköy’den Kayseri’ye kılçık atmak değildir, Yüksek Hızlı Tren hizmeti.
Ya da Edirne Kapıkule’den çıkıp takılacağı otobanla Kayseri’ye gelmektir, Doğuya devam etmektir. Kırşehir’den kılçık atmak değildir otoban hizmeti.
Kent Merkezinde tramvay hizmetinin yanında, metropollere yani İncesu'ya, Bünyan'a kadar uzanan Metro hatları inşa edersin, yerleşim alanlarının bu kesimlere dağılmasını sağlarsın, böylece Kayseri'yi 'en yüksek katlı binaların bulunduğu il' olmaktan çıkarırsın, 'Allah razı olsun' derler sana.
Emeklinin kirasına katkı, ekmeğine katık olursun, İmamoğlu gibi, Mansur Yavaş gibi. Halk 'Bizi bırakma' diye yalvarır sana.
Bunları neden mi gündeme getirdim.
Zaman zaman rastlıyoruz ya afişlerde.
Çıkıyor bir belediye başkanı veya adayı, “Görev süremiz içerisinde 599 eser kazandırdık beldemize, kentimize” diye başlıyor. Sanki mağaza müdürü de indirim kampanyası yapıyor, niye 600 değil diye sormaz mı insan.
Eser dediklerini saymasını isteseniz, yağmursuyu kanalını da eklese sayamaz.
Çünkü yok.
Efendiler bunlar eser değil yapmakla yükümlü olduğunuz sıradan çalışmalardır.
Sayın Cumhurbaşkanı bir yere gidecek, günler öncesinden afişler, pankartlar;
“500 eserin açılışı için Cumhurbaşkanı kentimize geliyor..”
Bu günkü kadrolar tam 32 yıldır bu kentin kaderine hükmediyor.
Ve 30 yıl sonra gelen bir tarım bakanı Kayseri’de konuşurken sulanabilir tarım arazilerinin öneminden bahsediyorsa 32 yılda bu kentin kalkınması için çivi çakılmamıştır..
Hiçbir partili de çıkıp, “Sayın Bakan Türkiye’nin ikinci GAP’ı olarak planlanan, sonra da sulama boyutu sessiz sedasın ortadan kaldırılan, Yamula Barajını tamamlamak bu iktidara nasip oldu. Ama sulama hizmeti veremiyor. Sadece kıyılarına manzaralı villalar dikiliyor. Sulama boyutunu ne zaman hizmete alacaksınız?” diye sormuyor, soramıyorlar.
Veya, Gıcık Tüneli’nden geçip Develi Ovası’na hayat vermesi planlanan Zamantı Suyu ne zaman Akdeniz yerine Karadeniz’e akmaya başlayacak?” diye.
Konumuza dönecek olur isek.
Günümüzde eser nedir biliyor musunuz?
Halkın hayatını kolaylaştıracak projelerdir, artık en büyük eserler.
Mesela Kocasinan. Melikgazi, Talas gibi nüfus yoğunluğu olan ilçelerde açacağınız, 3 kap yemeğin 40-50 liradan satılacağı, üniversite ve lise öğrencilerinin yanı-sıra emeklinin kuyruğa girip sıcak yemek yeme imkanı bulduğu Kent Lokantalarıdır.
Eser nedir günümüzde biliyor musunuz?
Artık marketlerle kilit altında tutulan çocuk mamalarına annelerin ulaşabileceği Mamamatikler, hijyeni için uygun yerlerde Pedmatikler kurmaktır.
Eser nedir biliyor musunuz?
Her annenin çocuğunu kucağına alarak, çocuğu 4 yaşına gelene kadar hastane otobüsünden ücretiz yararlanmasıdır, her annenin çocuğu için sabahları kapısında bir litre süt bulabilmesidir.
Eser nedir biliyor musunuz?
Ayşe Teyze’nin Tomarza Şıhbarak’taki bahçesinde ürettiği domatesi, biberi sabahın ilk saatlerinde onun bahçesinden bedeline satın alarak Kayseri’deki tüketiciye ulaştırabilmektir.
Eser nedir biliyor musunuz?
Emekli Hacı Emmi’ye ayda bir kilo et verebilmektir, Ankara'da olduğu gibi. Ya da emeklinin cebine 10 bin lira pazar desteği parası koyabilmektir, İstnbul'da olduğu gibi.
Eser nedir biliyor musunuz?
Benim çocuğumun eğitim aldığı şartların aynısını kendi çocuğu için de uygun görmek, kendi çocuğunu kolejlerde okutup, benim çocuğuma İmam-Hatip dayatmasında bulunmamak, yani kent çocuklarının, kentin mahalle yapılan köylerindeki çocukların eşit eğitim imkanlarından yararlanmasını sağlamaktır.
Eser nedir biliyor musunuz?
Devasa binalar inşa edip içine doktor koymak, vatandaşın randevu başvurusuna anında cevap vermek, ona 9 ay sonrası için gün vermemektir.
Eser nedir biliyor musunuz?
Devasa adliye binaları yapmak değil, adliye binalarına yurttaşın kolay erişeceği adaleti yerleştirebilmektir.
Eser nedir biliyor musunuz?
Kamuda bir kadroya eleman alınacaksa, bu eleman için uygun rekabet ortamını yaratarak, en iyinin bu kadroya girmesini sağlamaktır.
En büyük eser ise;
Yetkiyi aldıktan sonra, her günün akşamı yaptıkları için, imza attıkları için vicdanına hesap verebilmektir.
Anladınız mı?
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//eser/826/ Fri, 06 Mar 2026 16:07:00 +0300 SIRADAKİ ÜLKE. Siz sanıyor musunuz, İsrail ve ABD’nin İran’a müdahalesi, iki günde karar verilmiş bir meseledir.
Siz sanıyor musunuz, İran’dan sonra ABD ve Maşası İsrail durulacak ve düzelecektir.
Siz sanıyor musunuz, bu kirli savaşın hedefleri arasında Türkiye yoktur.
1960’ların sonlarında, 6. Filonun kıyılarımıza demirlemesi ve çıkan olaylarla başladı ABD Emperyalizminin Türkiye’ye olan ilgisi.
Bu ilgi aralıksız devam etti.
Rejim kurup rejim yıktı bu topraklarda, ABD.
Son 30-40 yılı şöyle bir gözden geçirin.
Arap Baharı adıyla bölgede başlayan toplumsal hareketleri.
2010 tarihinde Tunus'ta başlayan, daha sonra Mısır, Yemen, Cezayir ve Ürdün'e sıçrayan.
Tunus ve Mısır'da başarı göstermiştir, emperyalizm.
Ardından Libya, Irak, Suriye, Filistin, Lübnan, Gazze ve şimdi İran.
Afganistan ve Pakistan’ı bu gelişmelerin dışında tutmak mümkün mü?
Daha da acı olanı ise, Türkiye’yi yönetenler bu gelişmelerin bir noktasında mutlaka aktif olarak yer almış, bile isteye ABD ve İsrail’in çıkarlarına hizmet etmiştir.
Merhum Erbakan, bu tehlikeyi görmüş ve “İran düşerse sıra Türkiye’yi gelir” diyerek bir anlamda, kendisini yarı yolda bırakanları uyarmıştı.
01 Mart 2003 yılını hatırlayın.
ABD, daha Meclisin onayını almadan, Mersin’den başlayarak sahalar satın almaya, kiralamaya başlamıştı.
Irak’a yapılacak askeri müdahale buradan, bizim topraklarımız kullanılarak yapılacaktı.
İktidarın desteğine rağmen, hala sağduyuyu kaybetmemiş bir grup AKP Milletvekili de o tezkereye hayır demiş, bu oldu-bittiye izin verilmemişti.
O gün ise tam olarak başladı, Türkiye üzerine planlar.
İlk işaret, Kuzey Irak’ta Türk askerlerinin başına çuval geçirilmesi ile gelmiş, bizi yönetenlere ‘ABD’ye Nota verecek misiniz?’ diye soran gazetecilere verilen, “Ne notası, müzik notası mı” sözü teslimiyetin ilk işareti idi aslında.
Ardından neler yaşamadık ki?
Fetullah Gülen adındaki bir haini ilahlaştırdı ABD.
Ordumuzun temeline dinamit koydurdu ve adamın eliyle,
Yargımızı esir aldı.
Güvenlik Teşkilatımız Fetö Piçine hizmet eder konuma getirildi.
Ne kadar namuslu, aydın insan var idiyse orduda, yargıda, medyada, tasfiye edildiler.
Sahnelenen 15 Temmuz Senaryosu sonrası bu günkü konuma bizi düşüren Tek Adam Rejimine ‘Evet’ dememiz bile sağlandı.
Suriye’den gelen milyonların, Afganistan’dan gelen yüzbinlerin ne kadarının ne amaçla geldiğini bilmiyoruz ülkemize?
Ya da bu gün nerede olduklarını, neler yaptıklarını, kim için çalıştıklarını?
Ekonomimiz ile oynandı hepsinden önemlisi.
Boğazına kadar dışa bağımlı bir ülke, hasta, takatsiz ve açlıkla mücadele eden bir millet var artık bu Aziz Topraklarda.
Sadece o kadar olsa iyi.
Bu gün dini eğitim veren okullarımızda Deizm rekorlar kırıyor.
Düne kadar, azılı ülke düşmanı görülen terörist Öcalan’a umut hakkı ve statü verilmesi gerektiği mesajını, Alpaslan Türkeş’in kurucusu olduğu partinin bu günkü lideri veriyor.
Yani kimin eli kimin cebinde belli değil.
Bu kadar mı sanıyorsunuz?
Okullarımızda bilimsel eğitim tamamen rafa kaldırıldı.
Fabrikalarımız yabancının elinde, tarlalarımız ekilir olmaktan çıktı.
Topraklarımızın 1/3’ü maden sahası olarak yabancıya ve yerli işbirlikçisine kiraya verildi.
Paramızın değeri acınası halde, yerlerde sürünüyor.
Çıktığında 133 dolar olan 200’lük en büyük banknotumuz artık kilo salatalık parası.
İşin özeti, Türkiye Treni kaçırdı.
“Treni kaçıran insansa, başka bir tren gelir onu alır,
Ama ülkeyse treni kaçıran, başka bir ülke gelir onu alır” der Özdemir Asaf.
Şimdi hep birlikte dua edelim de, İran düşmesin, teslim olmasın.
Siz de diyeceksiniz ki, Filistin için dua ettik de ne oldu, Gazze için dua ettik de ne oldu.
Dua yerine bu kez farklı bir şey denemeye ne dersiniz.
Bu ülkeyi kurtaran ve kuran iradenin çizdiği çizgiye yeniden dönmeye, yani.
Sanırım, her zamankinden daha fazla buna ihtiyacımız var.
Yeni bir 1919 ruhuna mesela.
Ne dersiniz?
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//siradaki-ulke/825/ Tue, 03 Mar 2026 11:59:00 +0300 YARAT BE KAREŞİM, YARAT. Temel sıkıntımız nedir biliyor musunuz?
Ne eskisi, ne yenisi muhalefet partilerinin, işe başlarken kullandıkları “Devri Sabık” yaratmayacağız” güvencesi, söylemi.
Yarat kardeşim.
Başımız ne geldi ise, ne geliyorsa, yapanın yanına kalmasından gelmiyor mu?
Aç eski defterleri.
“Anayasayı tağyir, tebdil ve ilga” girişiminin idamlık suç olduğu günlerden, Anayasanın ortadan kaldırıldığı anlayışın hakimiyetine kadar geçen döneme nasıl geldiğimizi sorgula.
Paramızın pul edilmesinden başla mesela.
Mercimek vakasından yola çık örneğin.
Deniz Feneri’nin, Yimpaş’ın, Kombassan’ı, Çobanoğlu’nun defterlerini yeniden açıver.
Noterlerden alınan sahte vekaletleri, Mercümek hesaplarını, Yimpaş’ın temelini atanların Devlet-i Ali’de nasıl kullanıldıklarını gün yüzüne çıkar be kardeşim.
Açtıracağını ilan et Burhan Kuzu’nun mezarını ve nasıl öldüğünü araştırtacağını söyle bakalım, kimlerin uykusunu kaçıracaksın.
Bu Milletin a.. Koyacağız sözünü yeniden gündeme getir, kim kime ne amaçla söyledi.
O sözün kullanıldığı dönemde oluşturulan kirli havuza bir arıtma sistemi kur ve bak neler çıkıyor içinden.
Tırnakları tuttuğunda ilk yaptıkları, oğlanlara, yeğenlere, bacanaklara askerlik yaptırmamak için, nasıl da çürük raporları aldıklarını bir bir ortaya çıkaracağını ilan et örneğin..
Çıkarmana gerek yok listesi bende var.
Eski adı Devlet İstatistik Ofisi yeni adıyla TÜİK’in 2002’den bu yana milletin kazancını nasıl kuşa çevirdiğini inceleyecek bir heyet oluşturup, enflasyonu yarısı kadar gösteren o yöneticilerin bunun hesabını soracağını ilan et, ya da.
Bir türlü izah edemedikleri 128 milyar doları unutturmalarına fırsat verme örneğin.
Haydi onlardan vazgeçtik, bir kilo kırmızı eti 10 liralardan alıp nasıl 900 lira yaptıklarını sor, sorgula.
Türkiye’ye avukatını gönderip aldığı arsa karşılığı yedi sülalesine vatandaşlık alanların mallarına el konulacağını, vatandaşlıklarının iptal edileceğini kararlı bir şekilde dile getir.
Haraç-Mezat elden çıkarılan Türkiye Cumhuriyeti’nin tüm değerlerinin yeniden Millileştirileceğini, bunların satış sürecinde çevrilen dolapların sorumlularının adalete hesap vereceklerini ilan et de gör alacağın desteği.
Atatürk’ün Ordusuna tarikat-cemaat virüsü sokanların, bu hain yapılara düğme ilikleyenlerin, adaletimizi kör topal bırakanların yanlarına kalmayacağını açık açık ilan et, güvence ver, diğer parti liderlerinin önüne koy bu taahhütleri, bakalım itiraz edebilecekler mi?
Lozan ile silahsızlandırılan Ege Adalarında, Yunan işgaline göz yumanların İhanet-i Vataniye’den adalete hesap vereceklerini haykır bir kürsülerden, bak nasıl destek yağıyor bu milletten sana.
Cumhuriyet tarihinde verilen sınırlı sayıda maden ruhsatına karşılık Türkiye’yi en geri Afrika ülkelerinden bile yadırganacak kadar maden ruhsatına kavuşturan!, ülkemizin yeraltı ve yerüstü değerlerini yabancıya yağmalatanların bunun hesabını vereceklerini söylemek için ne bekliyorsun.
Bu iktidarın büyük ağabeyi söylüyor, “15 Temmuz 4 ay önceden biliniyordu” diye. Bu ülkenin yargısını, güvenliğini, ordusunu, istihbaratını Fetullah Gülen Hainine nasıl teslim ettiklerini, boğazı halkalı sözde paşaları, Pensilvanya da Sümüklü mendil yalayanları, Gülen Turizm ile işadamlarını ABD’ye taşıyan uçakta onlardan hatırlı çekler toplayanları, “Gülen Yüzler” adıyla fakir, garip ailelerin çocuklarını bu ihanet çetesine sunanları bir araştırt da gör neler çıkacak karşına.
Şehir Hastaneleri Projesiyle bu milletin sağlığını bile çok uluslu şirketlere sunanların yaptıkları yanlarına mı kalacak yani.
İktidar beslemesi şirketlere yaptırılan geçiş garantili yollar, köprüler, tüneller, havaalanları ve hastanelerin sözleşmelerinin tek tek masaya yatırılacağının güvencesini bekliyor bu millet sizden.
Baksanıza o tesisleri 10 katı fiyatlara inşa ederek bu milleti 30 yıl dolarla borçlandıranlar bile ‘Ne olur ne olmaz” diyerek yaptıkları sözleşmelerin altına “İngiliz Mahkemeleri yetkilidir” şarkı koyuyorlar.
Sadece bu kadar mı, elbette hayır?
Bu milletin çok büyük bölümü resmen aç be kardeşim..
Haftanın her Pazar’ı bir kentte ‘Pahalılığı protesto mitingi” programla.
Bu mitinglere, yurttaşın ızdırabını yüreğinde hisseden yurtsever siyaset kurumlarını, demokratik yapıları davet et.
Davete icabet etmeyenleri o mitinglerde isim isim ilan et, bakalım neler oluyor.
O zaman, bak bakalım nasıl da değişiyor, ülkeyi, milleti sahipsiz sanan ve at oynatan tutma bürokratların iktidara karşı tutumları.
Yok bunları yapmayacaksın, iktidar önüne her hafta bir soytarı sürecek ve sen de o soytarının söylediklerinin peşine düşeceksin.
Ya da kürsülerden söz verdiğin halde, bir bakanın mal varlığını bile açıklayamayacaksın.
Sonra da, “Devri Sabık yaratmayacağız” öyle mi?
Yarat be kardeşim, yarat.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//yarat-be-karesim-yarat/824/ Mon, 02 Mar 2026 14:16:00 +0300 ADAM GİBİ ADAM OLACAKSIN.. Lider mi oldunuz?
Atatürk gibi olacaksınız..
Yıllarca sizi öldürmeye çalışacaklar, ama ölümünüzün üzerinden 100 yıl geçse bile, sizi ananlar gözyaşlarını tutamayacak, gönüllerin kahramanı, gençliğin idolü, devlet adamlarının rol modeli olacaksın.
Alpaslan Türkeş gibi olacaksın ya da.. Öldükten sonra bile kitleler “Başbuğ” diye haykıracak, yolu Ankara’ya düşenlerin uğrak yeri olacak mezarın..
Necmettin Erbakan gibi olacaksın veya. Teknik Üniversite’yi sınıf atlayarak bitirecek, Medeni dediğimiz ülkelerden görev talepleri alacak, yönetimde Adalet’i her şeyin önünde tutacaksın. Söz konusu vatan olduğunda, zıt dünya görüşüne sahip bir liderle Türkiye için ortaklık kurabilecek, adil bir yönetim anlayışı için ömür tüketeceksin ki, ölümünden yıllar sonra bile anma programlarına her görüşten insan katılabilsin..
Boşver, birileri senin manevi mirasından pay kapmaya çalışsın, hem de seni arkandan hançerleyenler olsun bunlar.
İsmet İnönü gibi olacaksın mesela. Türkiye’yi bölüp parçalamaya niyetli ülkelerin liderlerini önce harp meydanında, sonra müzakere masasından pes ettirecek, lime lime edilen Türkiye Cumhuriyeti’nin sınırlarını Lozan’da Şımarık Avrupa’ya kabul ettirebileceksin.
Erdal İnönü gibi olmalısın Mesela.. Dünyanın sayılı fizikçisi olmana rağmen, siyasette de tevazuyu ön planda tutacak, Başbakan Yardımcısı olduğun gerçeğini bir kenara koyup evine taksi ile gidebileceksin.
Ya da Muhsin Yazıcıoğlu gibi olmalısın. Davanı makama satmayacak, teklif edilen koltukları elinin tersiyle itebileceksin..
Süleyman Demirel gibi, Bülent Ecevit gibi, Deniz Baykal ya da Kemal Kılıçdaroğlu gibi, izler bırakacaksın, özlemle anılan.
Valilik görevi mi düştü sana, ya da bir kentin asayişi mi emanet edildi.
Recep Yazıcıoğlu gibi bir vali olacaksın. Halkın içinde, halkın önünde, halkla iç içe. Ölümünden sonra bile senaryolar yazılacak, filmler çekilecek ardından. İdolü olacaksın Mülkiyelilerin. Söz konusu vatansa gerisi teferruattır diyecek, halkın refahı için gerektiğinde katı bürokrasiye başkaldırabileceksin.
Ya da Gaffar Okan gibi olacaksın.. Görev yaptığın kentte yaşayan herkesi kendine aşık edecek, terör örgütlerinin hedefinde bile gözünü kırpmadan milletin gönlünü kazanacak işlere imza atacaksın. Sana pusu kuranlar bile, gözyaşı dökecek ardından.
Gazeteci misin, mesela; Uğur Mumcu gibi olacaksın. Milletin gözünden kaçırılan kirli ve sinsi planları gözler önüne serecek, milleti aydınlatmaya vereceksin ömrünü. Kaleminde irin, dilinde çamur olmayacak. Tüm engellere rağmen, ses vereceksin, aydınlatacaksın, çok çok okuyacak, araştıracak, evrensel doğruları için gazeteciliğin, gerekirse hayatını bile ortaya koyabileceksin. Yazılarını sevenlerin kadar sevmeyenlerin de günü gününe takip edecek ve “Adam doğru yazıyor” dedirtebileceksin. Okuyucun cehaletinle, yozluğunla kahrolmayacak, tam tersine sende kendini bulabilecek, seninle gurur duyabilecek biri olmalısın..
Belediye Başkanı mısın:
Ekrem İmamoğlu gibi olmalısın. Yaşlı teyzeler 'Evladım' diye sarılacak, çocuklar seni gördüğünde en yakınını görmüş gibi koşarak gelebilecek yanına. Karılaştığın her yaşta insan, "Bizi bırakma" diye yalvaracak sokakta, caddede.
Ya da Mansur Yavaş gibi. Yönettiğin kentin panolarında hiç kimse senin fotoğrafını görmeyecek, ve "Benim ütopik projem yok, en büyük projem bu kentte hiç kimsenin yatağa aç girmemesini sağlamaktır" diye çıkacaksın sokağa, caddeye.
Sanatçı mısın, kamu çalışanı mısın, bir fabrikada tezgah başında mı çalışıyorsun..
Önemli değil.
Hangi işi yapıyorsan yap. Örnek olacak, örnek alınacak işlere imza atacaksın ki, sen öldükten sonra bile anılasın, hatırlanasın, iz bırakasın..
Hayatının her noktasında kalite olacak mesela.
Kaypak, kişiliksiz, dönek, içten pazarlıklı olmayacaksın.
İnsan sevginle, tüm canlılara ve doğaya olan saygınla tanınacak bilineceksin.
Konuşurken; yazarken, yönetirken, çalışırken, doğruların olacak sana ait.
İş ararken bile gittiğin kurumdan çıkarken, sana kapıyı gösteren işveren pişmanlık duyacak.
Bir caddeyi karşıdan karşıya geçerken örneğin.
Cadde üzerinde tek bir araç bile olmasa da, gözün gelecek araçta değil, sana uyman için konulan kırmızı ışıkta olacak. Yeşil yanmadan geçmeyeceksin, kendini yalnız hissetsen bile..
Her gün hiç değilse bir gazetenin sayfaları, her hafta bir kitabın yaprakları arasında kaybedeceksin kendini yeni şeyler öğrenmek adına.
Yani Martin Luther King’in dediği gibi olmalısın;
“Eğer senden sokakları süpürmen istense Michehlangelo’nun resim yaptığı, Beethoven’ın beste yaptığı veya Shakespeare’in şiir yazdığı gibi süpürmelisin. O kadar güzel süpürmelisin ki, gökteki ve yerdeki herkes durup, burada dünyanın en iyi çöpçüsü yaşıyormuş desin.”
Zira bu günlerde çok fazla ihtiyaç duyuyoruz, kaliteli bir söyleme, kaliteli bir yöneticiye, kaliteli bir fabrika işçisine, öğretmene, kamu yöneticisine vesselam..
Yani insanlığın tüm vasıflarını taşıyacaksın.
Unutma, her ürün için ucuzluk kampanyaları düzenlenir, ama insan ancak ve ancak kendi kendini ucuzlatabilir.
O nedenle, hayatının her anını kaliteli yaşayacaksın.
Ucuz ve ucuzcu insanlara inat..
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//adam-gibi-adam-olacaksin/823/ Sun, 01 Mar 2026 14:12:00 +0300 ERİK KURUSU NEDİR? Çok tehlikeli bir durumdur, kinci olmak, intikam almak için hep pusuda yatmak, fırsat kollamak.
İnsanlar için de, ülkeler için de.
Mesela, Selahattin Demirtaş, çıkıp tarihin en kısa basın toplantısında, “Seni başkan yaptırmayacağız” dedi ya, bir daha gün yüzü görmedi.
Ama hedefindeki adam başkan da oldu, ülkenin her şeyi de oldu. Ekonomist de oldu, Dünya Lideri’ de oldu.
Mesela, 90’lı yıllarda, 2 binli yılların ilk 15 yılında Fetullah Gülen’e kim hain, darbeci, ABD uşağı dedi ise hayatı karartıldı.
Kim gidip eteğini öptü ve zengin oldu ise, onlar hala aramızda iktidarın himayesinde.
Ama onun kurduğu bankaya para yatıranlar, gece askeri araçlara bindirilip sokağa çıkarılan askeri öğrenciler, acemi askerler ise vatan haini yaftasıyla cezaevlerinde.
Fetullah Gülen’in elinin sopası olarak kullandığı hakimler, savcılar, üst düzey bürokratların, gazetecilerin kendini gizleyemeyenleri ellerini kollarını sallayarak yurtdışına kaçtı.
Diğerleri ise bukalemun misali renk değiştirdi, menzilci, nurcu, ismail ağa’cı oldu.
Bu durum yapılar için de öyledir.
Büyük Selçuklu, ardından Osmanlı İmparatorluğunun yıkılmasına zemin hazırlayan, kökü dışarıda yapılar vardır güzel ülkemde.
Tam 100 yıldır Demokrasi’den, Cumhuriyet’ten, Atatürk ve koyduğu ilkelerden intikam almak için çırpınıyorlar.
Zira Osmanlı’da Padişah’ın Halife de olmasını fırsat bilip büyümüş ve semirmişler, sarayın kırbacını kullanarak halkın sırtından zengin olmuşlardı.
Atatürk geldi, Hilafet Kurumu’nu kapattı.
Tekke ve zaviye adıyla faaliyet gösteren bu karanlık yapıları tasfiye etti ve ülkeyi Cumhuriyet Güneşi ile, Demokrasi aydınlığı ile, Kadını ve erkeği eşit sayan yasalarla donattı.
Donatırken de, uyarmayı ihmal etmedi, dedi ki;
“Efendiler, biz tekke ve zaviyeleri din düşmanı olduğumuz için değil; bilakis bu tip yapılar, din ve devlet düşmanı olduğu, Selçuklu ve Osmanlı’yı bu yüzden batırdığı için yasakladık. Çok değil, yüz yıla kalmadan eğer bu sözlerime dikkat etmezseniz göreceksiniz ki; bazı kişiler, bazı cemaatlerle bir araya gelerek bizlerin din düşmanı olduğunu öne sürecek, sizlerin oyunu alarak başa geçecek ama sıra devleti bölüşmeye geldiğinde birbirine düşeceklerdir”
Fetö ihanetine rağmen, hala siyasi geleceğini bu yapıların geleceğine eşitleyen ve onların sırtını sıvazlayarak koltuğunu korumaya çalışanların var olması işte bundandır.
Ondandır, Samsun’daki ‘Kurtuluş Anıtı’nın yıkılmak istenmesinin, Tarkan’ın yazdığı, Sezen Aksu’nun yazdığı şarkı kadar kamuoyunda yer bulamaması.
Yani, erik kurusu sadece kişilerin midesinde bulunmaz, yapılanmaların da içlerinde erik kurusu vardır.
Bu gün bu Aziz Millete yaşatılanlar, o erik kurusunun dışa vurumudur.
Yapılanmalar ne ki, Devletlerde de durum farklı değildir.
Mesela, Osmanlı’nın son dönemlerinde bizi arkadan hançerleyen Arap Dünyası gibi.
Hani, İngiliz Lawrence gibi insanları bu gün bile kutsayıp, Osmanlı’nın izlerini topraklarından silen Arap Dünyasından bahsediyorum..
Hani, son olarak Fetö ihanet girişimini finanse eden, ama bir avuç dolar aşkına bu gün ‘Kardeşim’ dediklerimiz, en stratejik kurumlarımızı bile pazarlıksız sattığımız, ülkenin en değerli topraklarını, en stratejik kurumlarını dolar aşkına hizmetlerine sunduğumuz.
Ya da, Kurtuluş Savaşı ile ülkeden temizlediklerimiz vardı ya hani.
İngiliz, Fransız, İtalyan ve Yunanlılar.
100 küsur yıldır hazmedemediler, Atatürk’ün önderliğinde Yedi Düvele kafa tutan Anadolu Aslanlarını.
Önce ekonomik olarak yerleştiler, askerlerini sokamadıkları güzel ülkeme.
Sonra Ege’de antlaşmalarla silahsızlandırılan adaları tek tek askerle donattılar.
Ama onların hayalleri, yeniden Dolmabahçe önüne savaş gemilerini demirlemektir ve bunun için her yolu deniyorlar, denemeye devam edecekler.
Kanal İstanbul Projesi bu kirli emellerin senaryolaştırıldığı bir oluşumdur.
Bir de dünyayı sömüren yapılar vardır, aynı amaç etrafında birleşen.
Nato gibi, Avrupa Birliği gibi.
Bunlardan Nato, yıllar önce oluşan Varşova Paktı’na karşı kurulmuştu.
Sözde Komünizm’in yayılmasını önleyeceklerdi.
Varşova Paktı yok edileli yıllar geçti, ama Nato üye sayısı devletlere yenilerini ekliyor.
Zira amaçları, yıllardır giremedikleri topraklara yerleşip, yeni sömürü alanları, yeni silah pazarları yaratmak.
Varşova Paktı’ndan ve Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği’nden kopup bağımsızlıklarını ilan eden ülkeler ise yeni ilgi alanları.
Tek amaçları, tek hedefleri var.
Ukrayna gibi ülkelerle, Asya ülkelerinin bir bölümünde bulunan muazzam yer altı kaynaklarına erişmek, Maden, Petrol ve Gaz alanlarına hakim olmak..
Yani Sevgili dostlar, erik kurusu sadece insanların midesine oturmaz, devletlerin, devletlerin oluşturduğu yapıların da midesinde erik kurusu varsa er ya da geç hazım sorunu yaratır.
Ukrayna için vavelya koparan ülkeler sanıyor musunuz, bu ülkenin halkının bağımsızlığı için feryat ediyor?
Siz sanıyor musunuz, Ukrayna’yı bir an önce NATO şemsiyesinin altına almaya çalışan ABD, Ukrayna Halkı için çaba sergiliyor?
Siz sanıyor musunuz, Rusya Neonazi grupların Ukrayna yönetimine hakim olmasından rahatsız olduğu için endişeli ve müdahale ediyor?
Bütün mesele, ABD, İngiltere gibi ülkelerin yeni nüfuz alanları yaratma çabasından ibarettir.
Yok edilen Ukrayna, ölen Ukrayna Halkı ne ABD’nin, ne de Rusya’nın umurundadır.
İnanmıyorsanız, Balkan Ülkelerine bir daha bakın.
Eskiden Yunanistan, Bulgaristan, Romanya, Yugoslavya, Arnavutluk vardı.
Şimdi, Balkan Ülkelerini sayın deseler, gidip gördüğüm, gezdiğim halde ben bile saymakta zorlanıyorum.
Ve güzel ülkem yöneticilerini bir kez daha uyarıyorum.
Balkanları parçalayan, Ortadoğu ülkelerinin kanını emen Emperyalizm burnunu ülkemize daha fazla somadan, önce, dış politik zikzaklardan vazgeçin ve Dış Politikamızı ehil ellere teslim edin.
Rayından çıkardığınız ülkem dış politikasını yeniden rayına oturtarak başlayın işe..
Zira bu güzide vatan toprağı emperyalizmin uşakları tarafından ekonomik olarak zaten işgal edildi.
Aymazlık ve ben yaptım olduculuk devam ederse, daha vahim sonuçları olur.
Baksanıza, ülkenin en milliyetçi partisinin lideri, Cumhurbaşkanı Yardımcılarından birinin Kürt, birinin Arap olması gerektiğinden bahsediyor.
Yıllardır ülkem insanının kanını döken, huzuru mumla aratır hale getiren bir caniye statü vermek gerektiğini söylüyor.
Ben bir kez daha uyarayım da..
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//erik-kurusu-nedir/822/ Sat, 28 Feb 2026 15:22:00 +0300 DÜNÜ HATIRLAMAK.. Yaşananlara baktığımda ve bize sunulan kötülüklerin bile ne kadar güzel ambalajlanarak takdim edildiğini gördüğümde, bazen isyan edesim geliyor.
Zira bu kadar çok çelişkiye rağmen hala milletin nasıl güzel uyutulduğunu görmek beni kahrediyor..
Yüzlerce çelişki yaşatıyor dönem bize.
Ama hepsini sineye çekiyoruz..
Kışın uzun geceleri, gazeteci için bir anlamda, yaşadığı ülkede, insana dair yaşatılanları bir film şeridi gibi geri sardırarak izlemeye zaman bulabildiği zaman dilimidir.
Ben de öyle yaparım uykusuz gecelerde..
ABD Askerlerinin Irak’a, Türkiye üzerinden girmesi projesine kadar gittim, son seansta.
Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin, ülkenin bağımsızlığı için aldığı son olumlu karardı sanırım.
İktidar milletvekilleri bile tüm baskılara rağmen bu oldu-bittiye izin vermedi.
Vermedi de başımıza neler geldi.
Askerimizin başına çuval geçirildi sesimizi çıkaramadık.
Fetö maşasını kullanarak, Türkiye’nin tüm kurumlarını ele geçirdi, iktidar ve iktidarlar bu hain yapıya son ana kadar destek verdi.
Şimdi kalbimize sapladığı Fetö hançerinin yarattığı hasarı hala onarmaya çalışıyoruz. Tabii iktidar da yeni yapılanmalara omuz vererek yoluna devam ediyor ülkede.
Emperyalizm PYD-PKK ittifakını silahlandırdı, o silahlarla askerimiz, polisimiz, yurttaşımız şehit ediliyor.
Ama hala yöneticiler, ABD denilince Stratejik Ortaklık edebiyatı yapabiliyor.
Görmüyor musunuz, emperyal odaklar PKK'yı, Türkiye Cumhuriyeti'nin ortağı yapmaya çalışıyor?
Tarım ve hayvancılıkta geldiğimiz durum ortada.
Her türlü gıdayı dışardan alır hale geldik.
Ülkenin Tarım Bakanı 5 yıl önce çıkıyor ve 300 koyun projesi açıklıyor.
Millet kulak kesiliyor projeye.
Sonra aynı Bakan çıkıp, yanlış anladınız, yeterli mera bulunan köylerin bazılarında ve kredi karşılığı garanti verecek köylüler için uygulanacak proje diyerek bitmiş hayvancılığımızın üzerine tüy dikiveriyor.
Oysa Kent Varoşlarında köyden gelmiş bir çok insan tasını tarağını toplamaya, köye dönüp koyunculuk yapmaya ne kadar da hevesliydi bakanı dinleyince.
Tarım arazilerimiz, girdi maliyetlerinin yüksekliği yüzünden ekilip biçilemez hale geldi.
Ama Türkiye, tarihinde ilk defa Sudan'dan 99 yıllığına tarım arazisi kiraladılar. Biliyor muydunuz?
Hem de 780 bin dönüm arazi.
Bu arazide ananas, mango, avakado, pepino jambu, kanola, pamuk ve yağlı tohum gibi ürünler yetiştirerek Türkiye’ye daha ucuza getireceklerdi.
İmzalandığı gibi sessizce iptal edildi bu anlaşma.
Şaka gibi değil mi?
Türkiye 2019'a kadar, ‘Tarımda kendi kendine yeten ülke’ olarak bilinir ve tanınırdı.
Şimdi domatesin kilosu bile, bizden domates alıp halkına yediren ülkelerden çok daha pahalı.
İthal edilen samanı bize ‘Hububat Kapçığı’ diye yutturdu Memleket Büyüğü.
Sınırlardaki kentler komşu ülkelerden yapmaya başlamıştı alış-verişini.
Bir örnek verecek olursak.
Sayın Cumhurbaşkanımızın memleketinden bir vatandaş, sabah kalkıp Gürcistan’a geçiyordu arabası ile.
Bagajına 2 tane mutfak tüpü koyuyordu.
Tüpün tanesi Gürcistan’da 40 liraya, Türkiye’de 100 liraya doluyordu o günlerde.
Sonra aracını akaryakıt istasyonuna çekiyor, 50 liraya benzin deposunu dolduruyordu.
Türkiye'de 350 lira vermesi gerekiyordu çünkü benzinin deposunu doldurmak için.
Yetmedi, Gürcü kasaba uğrayıp en kalitelisinden 8-10 kilo et alıyordu. Kilosu 15 liradan.
Ardından, referandumda Hemşehrisinin getirdiği tek adam rejimi önerisine yüzde 70 evet oyu veriyordu.
Karşı çıkanlara da, “Nankörlük yapma, Cennet gibi bir ülkede refah içinde yaşıyoruz” diye çıkışıyorlardı.
Nasıl cennet gibi ülke be kardeşim, etini, yakıtını, tüpünü Gürcistan'dan niye alıyorsun, tüpünü Mahallenin tüpçüsünden niye doldurtmuyordun o zaman.
AKP İktidarları döneminde semiren tipler var bir de.
Türkiye’de İmam-Hatip yaptırma ve yaşatma derneklerinde görev alıp çocuklarını Amerikan Kolejlerinde okutan tipler.
Onlar da son zamanlarda, geleceğini İngiltere, İtalya, Yunanistan ve İspanya’da aramaya başladılar ya hani.
Gidip oradan ev alıyor, otomatik vatandaş oluyorlar.
Hatırlarsınız, Sayın Cumhurbaşkanı bile bir konuşmasında bu tiplere dikkat çekip tepki göstermişti.
Onlara da sormak gerekmez mi, ‘Niye Arabistan, Kuveyt, Katar değil de, geleceğinizi Avrupa’da arıyorsunuz?’ diye..
İran’da görülen öldürücü Corona Virüsüne karşı alınan seyahat kısıtlamalarını ve önlemleri izledik 3 yıl önce..
Peki İran’dan sınırlarımızı kaçak yollarla geçerek giren mültecilerin getirdikleri virüs ve virüsten daha korkunç Metafetaminler ne olacak?
Ve beyin göçü.
Üzülerek söylüyorum, iyi bir eğitim imkanı bulan ve beyaz yakalı olan gençlik geleceğini Avrupa ve ABD’ye endeksledi.
Yani Türkiye’de artık gelecek görmüyor gençliğimiz.
Ha bir de adına gurbetçi dediğimiz kesim var.
Her yaz gelip, “Cennet gibi ülkem var. Kıymetini bilmiyorsunuz nankörler” diyerek burada yaşayanlara tepeden bakanlar.
O tiplere tek bir soru sorun lütfen;
“Madem güzel ülkem cennet gibi, bu ülkeyi cehenneme dönüştürmek isteyenleri seçimden seçime niye bize dayatıyorsunuz. Gelin bu cennetin nimetlerinden birlikte yararlanalım, kesin dönüş yapın, madem o kadar toz pembe, Türkiye’de her şey..”
Verecekleri cevap hazır..
“Ama bizim yaşadığımız ülkede eğitim, demokrasi, sağlık, insana saygı en üst düzeyde. Nasıl bırakıp gelelim” olacaktır.
İktidar Partisinde ise işler bildiğiniz gibi.
Fetö gitti, Nakşiler, Menzilciler geldi siyasetin merkezine.
Ve son bir gözlem..
Türkiye, Afrika ve Asya’nın geri kalmış toplumlarının niteliksiz insan çöplüğü gibi.
İnanın, çeşitli yollarla ülkemize gelen ve yerleşen bu yabancılar topluluğunun istisnasız tamamının amacı, Avrupa’ya, ABD’ye kapağı atmaktır.
Niye acaba?
Sonuç;
Emperyalizm ve Kapitalizm yerli işbirlikçilerinin de desteği ile Türkiye’nin oturma odasına yerleşti.
Televizyon kumandası bile artık onun elinde.
Bizdeki aymazlık devam ederse, yatak odamıza girmelerine de az kaldı.
Zira bizi yönetenler başka ülkelerin iç işlerini karıştırmaktan, yönettikleri ülkenin meselelerine zaman ayıracak durumda değiller.
Ne de olsa onlar için geçerli kural, “İhvan Kardeşliği…”
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//dunu-hatirlamak/821/ Fri, 27 Feb 2026 11:45:00 +0300 GÜNDEMİ PERDELEMEK.. Ne güzel oyalıyorlar.
Ne güzel gündem değiştiriyorlar.
Muhalefet, iktidarın gündeme getirdiği ‘Sudan sebeplere’ cevap vermeye yetişemiyor.
Sadece savunma yapabiliyorlar.
Oysa bilmiyor ki, gündeme getirilen her konu, gündemde tutulan her konu, asıl meseleyi gölgelemek, perdelemek adına yapılıyor.
Amaç ülkenin can yakan temel sorunlarının konuşulmaması.
Yani ekonomik çöküşün görmezden gelinmesini sağlamak.
Hatırlasanıza Ergenekon, Balyozlu günlerde, geceden gömülen silahların ertesi gün tv canlı yayınlarında nasıl bulunup çıkarıldığını!
Bülent Arınç’ın patates yüklü levazım kamyonuyla! nasıl izlendiğini!
Ülkenin Mahremi kozmik odaya nasıl girilip bilgilerin işportada pazarlandığını.
Salı sabahları evlerden toplanan Atatürkçü, Milliyetçi ve Sosyalistlerin Silivri Zindanlarına dolduruluşunu.
O günlerde Fetullah Gülen’e Fetö diyenler ile bu gün Fetö’ye Hocaefendi diyenler, Silivri de aynı koğuşlarda yatıyor hala.
Yeni suçlar türetildi, Anayasa da olmayan.
Yeni soruşturmalar açılıyor, 10 yıl, 15 yıl öncesine ait.
Zira iktidar sıkıştı.
Her şeyin üstesinden geliyorlar, ama ekonomiye söz geçiremiyorlar.
Daha geçen yıl, 80 ülkeye ihracat yapan biri hakkında, iktidarı eleştirdiği için yurtdışı yasağı koyabilecek kadar ileri gittiler.
İçerde bu yapılırken, Mehmet Şimşek sıcak para aramak için ülke ülke geziyor.
Gittiği her yerde ise kendisine, “Hukukunuz ve Adaletiniz niye bu halde?” sorusu soruluyor.
Siyasi parti, dernek, belediye başkanı farketmez.
Görmüyor musunuz, haklarında ne bir Sayıştay, ne bir Mülkiye Müfettişinin olumsuzluk rapora olan belediye başkanları, tutulmuş adamların uydurma iftiraları ile cezaeverinde.
Bir sabah erkenden çağrılıyorsunuz, hata sabaha karşı evinizden alınıyorsunuz, “15 yıl önce sen şöyle demişsin” diye.
Ya da “15 yıl önce filan adamla telefonda görüşmüşsün” diye.
Daha bunlar iyi günlerimiz.
Bizdeki aymazlık sürerse, çok yakında, "Deden 20 yaşındayken aşırı sol bir örgütte militanlık yapmış" diye suçlanıp içeri tıkılırsanız şaşırmayın,
Acı olan nedir biliyor musunuz.
Muhalefet işlemediği suçun savunmasını yapmaktan, ülkenin sorunlarına göz atmaya zaman bulamıyor.
Bizim nesil, Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, Gençlik Spor Bayramı, Cumhuriyet Bayramı ve bir çok kentin düşman işgalinden kurtuluş yıldönümü gibi anlamlı yıldönümleri yaşayarak büyümüş bir nesil.
Ama çocuklarımız, Maraş olayları, Sivas olayları, Çorum olayları, Ankara katliamı, Suruç katliamı, Sur Şehitleri, Maden kazaları gibi kanlı yıldönümü etkinliklerini, yarım çay, içi boş tost, maaş rakamı üzerinde ev kirası, fiyatı 600 kat artan gıda maddeleri, enflasyonda, hayat pahalılığında, işsizlikte, yüksek faizde dünya rekorları kıran bir dönemi hatırlayarak büyüdüler, büyüyorlar.
Muhalefete böylesi zamanlarda düşen temel görev nedir biliyor musunuz?
Kurucu ve Kurtarıcı değerler etrafında kenetlenmek.
Demokrasi, Cumhuriyet ve Anayasa’nın iğdiş edilmesinin önüne geçmek.
Zira Demokratik Sistemi özürlü olan hiç bir ülke, ekonomide başarılı olmadı, olamaz.
Meclisten geçen yasal düzenlemelere bir bakın.
Hepsi iktidarın ve yandaşların geleceğini güvence altına almaya, muhalefeti yok etmeye yönelik.
Unutmayın beyler, bir zamanlar;
Kölelik kanuniydi,
Soykırımlar kanuniydi,
Çocuk evlilikleri kanuniydi,
Kanuni olmak güç ile alakalıdır; Adalet ile değil...
O yüzden bir şeyin Kanuni olması doğru olduğunu göstermez.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//gundemi-perdelemek/820/ Thu, 26 Feb 2026 15:45:00 +0300 ATATÜRK’Ü ANLAMAK. İzliyorsunuz değil mi?
Koro halinde, sürüler halinde saldırıyorlar.
Atatürk'ün mirası olan Cumhuriyete, Demokrasiye, Anayasa'nın bizi biz yapan maddelerine.
Türklüğe, kardeşliğe, Atatürk'ün mirası ilke ve devrimlerine.
Zira, özlem duydukları aydınlığı yok etmek, Ortadoğu Karanlığı ve Bataklığına gömmek için ülkeyi, hala Atatürk'ü engel olarak görüyorlar.
Atatürk'ün, bu Aziz Milletin her ferdini sorumlu kılarak ördüğü Medeniyet Duvarını, tuğla tuğla söküyor, yok etmeye çalışıyorlar.
Oysa Atatürk;
İşgal altında bir ülkede, yola çıkarken önce halkına inandı, halkını inandırdı, ‘Bağımsızlık benim karakterimdir’ dedi ve halkıyla birlikte her türlü imkansızlığın üstesinden gelerek, İngiltere, Fransa, İtalya, Yunanistan gibi güçlü ülkelerin ordularına kafa tuttu, ülkeyi düşman çizmesinden arındırdı.
Sonra, cephelerde kazanılan zaferi Lozan ile ebedileştirdi.
Montrö antlaşması ile Çanakkale ve İstanbul boğazlarının girişlerine kilit koydu, Karadeniz 100 yıldır bir Barış Denizi oldu.
‘Yurtta barış, Dünyada barış’ ekseninde bir iç ve dış politika çizgisi oluşturdu ve Türkiye yüz yıla yakın zamandır dost ülkelere güven, düşman gözüyle bakan ülkelere de korku kaynağı oldu.
Ömrü savaş alanlarında geçmesine rağmen, “Ulusun hayatı tehlikeye girmedikçe savaş cinayettir” dedi, diyebildi.
“Barış, ulusları refah ve saadete erdiren en iyi yoldur” diyerek barışın önemine dikkat çekti.
Bu iktidar döneminde, Ortadoğu’da taraf olduk, önce Ortadoğu ülkeleri, sonra da ABD ve Rusya ile çatışma noktasına geldik, zararını ülkece, milletçe çektik, hala çekiyoruz.
ABD Emperyalizmi ve İngiliz sömürgeciliğinin yıllardır hedeflediği Karadeniz’e inme hevesi için İstanbul Boğazı’na alternatif boğaz açmaya bile kalkışmadık mı?
Kanal İstanbul’a karşı, Montrö Boğazlar Sözleşmesi’nin önemine dikkat çeken, her biri 70 yaşın üzerinde Amirallerimiz cezaeverinde ölüme terkedilmedi mi?
Ukrayna’da patlayan füzeler, bombalar ve bu ülkenin içler acısı hali, Atatürk’ün bize bıraktığı Miras niteliğindeki tavsiyelerini bir kez daha hatırlamamız gerektiği gerçeğini ortaya koymuyor mu?
Nedir bu tavsiyeler?
1. Başka devletlerin iç işlerine müdahale etmemek ve onları kendi iç işlerimize hiç bir suretle karıştırmamak.
2. İç işlerimize müdahale dıştan yardım istemenin sonucu olduğuna göre böyle bir yardıma muhtaç duruma düşmemek.
3. Dış borçlanmayı mecburiyet haline getiren bütçe açıklarına meydan vermemek.
4. Dış politikada millî menfaatlerimizin emrettiği yolu seçmek, hiçbir suretle macera yolunu tutmamak, mümkün olduğu kadar çıkar gruplarının etkisini yurttan uzak tutmak.
5. Daima barıştan yana taraf olmak. Bütün dünyanın huzur ve sosyal adalet içinde olması görüşünü daima ön planda tutmak.
0nun dış politikası dogmatik değil gerçekçidir. Yani sabit fikirlere göre hareket etmez daima gerçeği arar.
Böyle bir dış politika için Mustafa Kemal Atatürk, memleketin ticari ekonomik ve askeri bakımdan büyük bir güce dayanması gereğini duymuştur.
Daha da önemlisi nedir biliyor musunuz?
Bu gün Arap Dünyası ve Ortadoğu Bataklığına belimize kadar battık, ABD ile karşı karşıya geldik, Rusya ile bir-iyi bir kötüyüz.
Gazi Atatürk, bu günleri görmüş olacak ki, o günün dış işleri yetkililerine 3 tavsiye bırakmıştır.
1- “Müstemlekecilerin arkasında durmayacaksınız.
2- Kuzey komşunuz Rusya’yı tahrik etmeyeceksiniz.
3- Araplara bulaşmayacaksınız.”
Türkiye, bu güne kadar Irak’ta, Suriye’de, Libya’da ve bir çok Ortadoğu ülkesinde ayrılıkçılarla iş tuttu.
Sonuç ülkemiz tam bir mülteci cenneti.
Ortalama bir Avrupa ülkesinin nüfusundan fazla mülteci barındırıyoruz.
Bir çoğu da maalesef kayıt dışı.
Gelinen noktada, ABD, Avrupa ve Rusya Türkiye’den Ukrayna konusunda bir tavır, bir tutum bekliyor.
Bu tavır, bu tutum alınmadan önce, ülkeyi yönetenlerin bir kez daha Lozan’ı, bir kez daha Montrö’yü okumaları ve buna göre tutum almaları gerekir.
Aksi halde, güzel ülkem tarihi bir riskle ile karşı karşıya kalacaktır.
Yani diyeceğim dostlar, Filler kapışır, çimenler ezilir.
Yani diyeceğim dostlar, ülkemiz içte ve dışta devasa riskler yaşıyor ve Atatürk'ün bize miras bıraktığı 'Kurtuluş ve Kuruluş' reçetesini yeniden ele almanın günü geldi de geçiyor.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//ataturk-u-anlamak/819/ Wed, 25 Feb 2026 15:39:00 +0300 Ramazan’da Oruç ve Sağlık Dengesi Ramazan ayı, Müslümanlar için sabrı, ölçüyü ve dengeyi hatırlatan özel bir zaman dilimidir. Oruç, ruhsal arınmanın yanında bedensel bir farkındalık da sunar. Ancak içinde bulunduğumuz çağda, artan kronik hastalıklar nedeniyle her Ramazan ayında aynı soru gündeme gelir: Oruç herkes için aynı derecede güvenli mi? Bilimsel veriler eşliğinde bu soruya net ve dengeli cevaplar vermeye çalışalım.

 

Sağlıklı bireylerde olumlu etkiler mümkün.

Bilimsel literatürde Ramazan orucu, zaman kısıtlı aralıklı oruç (Ramadan Intermitant Fasting; RIF) modelleri arasında değerlendirilir. Yapılan çalışmalar, sağlıklı bireylerde bu oruç düzeninin kilo kontrolü, kan yağları, insülin duyarlılığı ve vücudun yenilenmesi üzerine olumlu etkiler oluşturabildiğini göstermektedir. Özellikle metabolizma, bu dönemde daha verimli bir dengeye geçebilmektedir. Oruç sırasında enerji kullanımının değişmesiyle birlikte organların kendi kendini temizlemesi olarak nitelendirilen otofaji sistemlerinin aktif olduğu gözlenmiştir. Psikolojik açıdan bakıldığında ise stres ve kaygı düzeylerinde azalma, zihinsel berraklık ve farkındalık artışı dikkat çekmektedir.

 

Beslenme ve su: Faydayı belirleyen en kritik unsur

Ramazan’da sağlık kazanımı, iftar ve sahur arasındaki tercihlere doğrudan bağlıdır. Yetersiz su tüketimi, aşırı tuzlu ve şekerli gıdalar; baş ağrısı, halsizlik, dikkat eksikliği ve birtakım sindirim sorunlarına yol açabilir. Oysa suyun dengeli dağıtılması, liften zengin ve kan şekerini hızlı yükseltmeyen besinlerin tercih edilmesi, orucun olumlu etkilerini belirgin şekilde artırır.

 

Kronik hastalığı olanlar için aynı tablo geçerli mi?

Bilimsel veriler bu noktada net bir uyarı yapmaktadır. Diyabet hastalarında uzun süreli açlık, hipoglisemi veya hiperglisemi gibi şeker düzeyinde bozulmalara yol açabilir. Özellikle insülin ve bazı ağızdan alınan ilaçları kullanan hastalar için bu risk hayati boyutlara ulaşabilir.

Kalp ve damar hastalıklarında sıvı kaybı ve elektrolit dengesizliği tansiyon düşüklüğüne ve ritim bozukluklarına yol açabilir. Kronik böbrek hastalarında susuz kalmak böbrek fonksiyonlarını olumsuz etkileyebilir. Reflü ve iltihabi bağırsak hastalıklarında ise uzun açlık sonrası ağır iftarlar şikayetlerin artmasına neden olabilir.

 

İlaç kullananlar için saatler hayati önem taşıyabilir.

Epilepsi, hipertansiyon ve kan sulandırıcı gibi ilaçlar kullanan hastalarda, ilaç saatlerinin değişmesi tedavi etkinliğini bozabilir. Bu durum, orucun kendisinden çok, kontrolsüz uygulamanın yarattığı bir risk olmakla birlikte elbette hastaların bireysel değerlendirmeye göre hareket etmeleri önemlidir.

 

 

Bilimsel öneri net: Kişisel değerlendirme şart

Bir çok bilimsel kılavuz, kronik hastalığı olan bireylerin Ramazan öncesinde mutlaka hekimlerine danışmalarını önermektedir. Bireysel risk değerlendirmesi yapılmalı; gerekiyorsa oruç tutulmamalı ya da kontrollü bir plan oluşturulmalıdır. Şu gerçeği de unutmamak gerekir ki dini açıdan tanınan muafiyetler, sağlığı korumaya yönelik bir kolaylıktır. Sağlık, ibadetin sürdürülebilmesi için vazgeçilmez bir değerdir.

 

Ramazan denge ayıdır.

Ramazan orucu, sağlıklı bireylerde doğru uygulandığında bedene ve ruha iyi gelebilir. Ancak bu ibadetin özü, kişiye zarar vermek değil; dengeyi ve farkındalığı güçlendirmektir. Sağlık, bu dengenin temelidir. Ramazan, bedenimizi zorladığımız değil; onu dinlemeyi öğrendiğimiz bir ay olmalıdır.

Herkese hayırlı ve sağlıklı Ramazanlar dilerim.

]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//ramazan-da-oruc-ve-saglik-dengesi/818/ Wed, 25 Feb 2026 15:05:00 +0300 HALKTAN KOPMAK.. Farkında mısınız bilmiyorum, ama toplumsal bölünmeden sonra, Aziz Millet sınıfsal olarak da bölündü.
Açlar bir yana, toklar bir yana ayrıldı.
Artık onlar, yani bizim oylarımızla ülkeyi sömürerek semirenler, bizimle aynı dünyayı da paylaşmıyor.
Onların oturdukları semtlerde hane başına 3-4 araç düşüyor ve otoparkları artık yetersiz hale geldi.
Bizim oturduğumuz semtlerde ise belediye otobüsleri tıklım tıklım, nefes almakta zorlanarak ulaşıyoruz menzile.
Onların yaşadıkları semtlerdeki cafelerde çay 150 lira, ama yine de tıklım tıklım, onların gittikleri mekanlar.
Bizim gittiğimiz çay evlerinde ise 20 lira oldu bir bardak çay, ama onu da veremeyecek hale gediğimiz için bomboş çayhaneler.
Mübarek Ramazan Ayı’nın ilk günü.
Onlar, Kayseri Büyükşehir Belediyesi’nin lüks mekanlarında kişi başı 1900 lira ödeyerek, manda yoğurtlu, pastırmalı sofralarda açacaklar oruçlarını.
Bizim gibi yaşayanlar ise, onların kurdukları iftar çadırında yer bulabilirse, plastik kapta, soğumuş çorbayla.
Oysa, içindeki insanlığını yitirmediğini uygulamalarıyla ortaya koyan bir çok belediye başkanının yönettiği belediyelerin sınırlarının içerisinde yaşayan yurttaşlar da, Kayseri Belediyesinin tesisinde, bir kişinin ödeyeceği iftar yemeği parası ile, öğünü 50 liradan tam 38 öğün yemek yemeye devam edecek.
İktidarımızın uluları ise, Memduh Büyükkılıç’ın Ramazandan Ramazana kurduğu iftar çadırında yaptığı bonkörlüğü görmeyecek, ama Mansur Yavaş’a ‘Bedava çorba dağıtıyorsun’ diye soruşturma açacak.
Ekrem İmamoğlu’ndan sonra sırada Mansur Yavaş’a kodes hazırlığı yapılıyormuş, Ankara Kulisleri öyle diyor.
Daha dumanı üstünde kamuoyu araştırmalarının.
Adam oyunu yüzde 62 yaptı, Mansur Yavaş’ı kodese tıkmaya hazırlananlara hatırlatırım.
Sizin gözdeniz, ‘Yatırım Şampiyonu’ diye yutturmaya çalıştığınız Memduh Büyükkılıç ise, son seçimden bu yana partinizin oyunu yüzde 8 daha eksiltti, görmüyor musunuz?
Siz milletin gözüne soka soka lüksü, görkemi, kibri yüceleştirdikçe de İmamoğlu, Yavaş ve onlarca isim oylarını artırmaya, siz küçülmeye devam ediyorsunuz, edeceksiniz.
Zira siz farkında değilsiniz, artık kaniyim.
Ama;
Halkın ekonomisi artık komada.
Emekli aç, çiftçi aç, işçi aç.
On binler her sabah sokağa iş aramak için çıkıyor bu güzelim ülkede.
Üretim sıfırlanıyor, istihdamın yerini köle düzeni alıyor, pırıl pırıl mühendislerimiz, iktisatçılarımız, öğretmenlerimiz 3 harfli markette kasiyerlik hayali kurar hale geldi.
Özgürlüklerimizi kısarak toplumdan intikam alıyorsunuz.
Yargıyı en güvenilmez kurumlar listesinin başına oturttu, uyguladığınız politikalarınız.
Elime kalem aldığım 1977’den bu yana izlerim ülkemin siyasilerini.
Kusura bakmayın ama ne Özal, ne Mesut Yılmaz, ne Tansu Çiller sizin gibi yabancılaşmadı, kendilerini iktidar edenlere.
Zaten Süleyman Demirel, Alpaslan Türkeş ve Necmettin Erbakan’ı da mumla arıyoruz, sizin yaptıklarınıza bakınca.
Yani siz, vatan diye diye ihanet ediyorsunuz.
Millet diye diye, milleti hançerliyorsunuz.
Yüce Dinimizi istismar ede ede Ateizmi yüceltiyorsunuz.
Refah türküsü söyleye söyleye donumuza kadar soyunuz.
Şimdi de, elde kalanları, yani ülkenin geleceği olan yollarla köprülere mi geldi sıra.
Yılda 900 milyon dolar gelir getiren köprü ve otoyolları 4 yıllık gelirini peşin alarak 25 yıl özel sektöre, belki de yabancıya vereceksiniz öyle mi?
Yani sıra geleceğimizi satmaya mı geldi?
Tüpraş gitti, Petkim gitti, Limanlarımız gitti, elde kalan dede yadigarı köstekli saate mi geldi sıra?
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//halktan-kopmak/817/ Thu, 19 Feb 2026 16:21:00 +0300 KÜÇÜMSENİYOR, AŞAĞILANIYORUZ.. Farkında mısınız?
20-25 Yıl öncesine kadar sahip olduklarımız değerleri tek tek kaybediyor, kaybettikçe özlemini dillendiriyor ama kaybedişi de kabullenmiş bir havada izlemeyi sürdürüyoruz.
Bizi biz yapan ortak değerlerimiz, ortak duygularımız, görünmez bir el tarafından hoyratça parçalanıyor, tek tek elimizden alınıyor.
Düşmanlaştırılıyoruz, birbirimize.
Birileri kurdukları safahat düzenini sürdürmek adına özlemlerimizi meze yaptı kullanıyor, alay ediliyoruz, küçümseniyoruz, bize tepeden bakılıyor, sessimiz çıkmıyor.
Oysa özlemlerimizi artık yüksek sesle ve ortak bir kararlılıkla seslendirmenin zamanı çoktan geldi de geçiyor.
Gelin nasıl Bir Türkiye istediğimiz, özlediğimiz, amaçladığımızı koro halinde seslendirmekle başlayalım işe.
Mesela diyelim ki;
Çoğunlukçu değil, çoğulcu bir Türkiye.
Vicdanların hür olduğu, fikirlerin ve kalemlerin susturulmadığı bir Türkiye.
Adil yargılanma, hak arama, örgütlenme, katılım ve diğer bütün sivil ve siyasal hakların hukukun güvencesinde olduğu bir Türkiye.
Bütün vatandaşlarının kanunların önünde eşit olduğu bir Türkiye.
Allah’ın bütün insanları eşit yarattığına inanılan bir Türkiye…
Her türlü sorunun meşru yollardan kamusal alana taşınabildiği bir Türkiye.
Demokratik sahanın geniş olduğu, politik kanalların açık olduğu, şiddetin alternatif olmaktan çıktığı ve meclisin fert fert her vatandaşın sesinin yansıdığı yegane meşru alan haline geldiği, getirildiği bir Türkiye.
Dağa çıkıp kardeşlerine silah doğrultmanın, kendi vatanına, tarihine, kimliğine ve bütün değerlerine ihanet olduğunun farkına varıldığı bir Türkiye.
Hukukun erişemediği hiçbir ayrıcalıklı alanın var olmadığı; Hakkari’de yaşamakla İstanbul’da yaşamak arasında hiçbir farkın kalmadığı; Doğu’da görev yapmakla Batı’da görev yapmanın farksız olduğu bir Türkiye.
Kalkınma, sanayi, milli gelir, yol, okul ve hastanelerin ülkenin her tarafına adaletli bir şekilde dağıldığı bir Türkiye.
Dinin devlet işlerine karıştırılmadığı; devletin dine müdahale etmediği; farklılıkların birer güzellik olarak algılandığı, kardeşliğimizin sivil vatandaşlık ortak paydasında mümkün olduğunun anlaşıldığı bir Türkiye!
Laikliğin dinsizlik olarak yorumlanmadığı, Dindar olmanın, vatandaşlık statüsünün tenzil edilmesine gerekçe olacak bir kusur sayılmadığı, hiçbir dinin, hiçbir kimliğin, hiçbir mezhebin iktidar ve devlet tarafından yüceltilip dayatılmadığı bir Türkiye...
Dini, ırkı, mezhebi, siyasi tercihi, dünya görüşü ne olursa olsun, hiçbir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının eşit anayasal haklardan mahrum olmadığı bir Türkiye.
Milli gelirin dağılımında yönetimlerin adil davrandığı, zengini daha zengin etmek adına fakirin sömürülmediği, zenginin ise semirtilmediği bir Türkiye.
Eğitimde ilkelliğin değil, bilimselliğin baş tacı edildiği, okullarımızda yetişen genç beyinlere dünyanın diğer ülkelerinin gıptayla baktığı bir Türkiye.
Barışın Yüceltildiği, dünyanın her yanına barış ve kardeşlik dağıtıldığı, silahlı çözümlere karşı çıkıldığı, ‘Yurtta Barış, Dünyada Barış’ diye haykırdığımız bir Türkiye.
Üreten, rekabet eden, işsizlik diye bir kavramın ortadan kalktığı, ülkenin her ferdinin, her sabah mutluluk türküleri söyleyerek işine koştuğu, emeğin, alın terinin kutsal sayıldığı bir Türkiye.
Kadın ile erkeğin omuz omuza, daha güzel günler inşa etmenin kavgasını verdiği bir Türkiye.
Kim itiraz edebilir, yukarıda sıraladığım ‘Birlik, beraberlik ve Kardeşlik Manifestosuna..’
İktisadi kaynaklarımızı yok eden, demokrasinin yerleşmesini baltalayan, içtimai kaynaşmaya mani olan en büyük problemimizin kardeşliğimizin önüne örülen duvar olduğunu düşünüyorum.
Yaratılan asırlık problemlerin kısa zamanda çözülemeyeceği belli.
Ama bu sorunları çözmek yerine bu günlerde çözmekle yükümlü irade tarafından, üzerlerine yenileri konuyor, aramıza örülen duvar daha da yükseltilmeye çalışılıyor.
Fakat herkes samimiyetle inanmalıdır ki; her türlü problemimizi, ancak demokratikleşme ve özgürlük hamleleri sayesinde çözebiliriz.
O nedenle, tek tip insan yaratma heveslerinden vazgeçilmeli, ülkenin geleceğinin özgür beyinlerle daha aydınlık olacağı bilincine hepimiz vakit geçirmeden varmalıyız.
Aksi takdirde yarın çok geç olabilir.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//kucumseniyor-asagilaniyoruz/816/ Fri, 13 Feb 2026 11:10:00 +0300 ÖLMEYİ APTALLARDA BİLİR!
Yazmadan bir şeyleri anlatmak ve anladığından dolayı okuyucuyu suçlu bulmak gibi bir yetenek geliştirmek zorunda kalıyorsunuz.
Hani sanal sex gibi bir şey. Temas yok fakat bir tahrik söz konusu.
Hem anlatacaksın her şeyi hem de tam söylemeyeceksin, soyunmadan diz üstü bir etekle etkilemek zorundasın. Tam soyunsan sözlere, zaten en iyi ihtimal hapistesin.
Kötüsü mü, yandaş küçük partilerin itleri üstünüze saldırır sahibine yalakalık olsun diye. Fakat bu itin boynunda zincirde yok. Hükümetin tüm güçlerini arkasında hisseden bir it saldırır aniden. Bu it siyasi olarak bir çizgide gözüken birkaç parça kemik için anasını satmış bacısını pazara sürmüştür geçmişte. Ayıbı yok, yeter ki ücrette anlaşsın. Emir almadan ve cahilliğinden dolayı tam anlamadan salyası akmaya başlar!
İşte temas yok fakat, anlayana diye başlayacaksın yazılarına.
Hani bir ressam düşünün tuvalin köşesinde bir kuş, öbür köşede bir dal ve orta yere bir dere çizip kalanı tümden boş bıraksa. Siz aklınızda doldursanız boşlukları. Yüz kişiye resmin kalanını çizin desek inanın ki hepsi de birbirinden farklı olur.
Fakat köşe yazarı iseniz, her yüz kişinin aynı anlayacağı şeyler ima edip hem de bir şey yazmamak zorundasınız.
Hükümeti tutarsan işin kolay en büyük değerlerin dibine kadar küfredebilirsiniz hiçbir şey olmaz. Belediye başkanı olup hakkınızda “Parsel parsel sattı “diye beyanlar olsa bile bir dava açılmaz.
Bizde hukuk yok, adalet yok! Para için ideallerini satacak uygun kişiler yüksek makamlara gelebiliyor. Parti liderlerinden üç kuruş için teşkilatını kiraya verip hükümetin peşinde koşanlar var.
Aklınıza bir oyun havası getirin şimdi, çalıyor siz ritmi yakalayıp oynamaya başlıyorsunuz fakat sözleri yok.
Bazen sadece ritmi verip susmak gerekiyor, bazen bir kısa etek bazen de birkaç fırça darbesi tual üstünde.
Gerçekleri tüm açıklığı ile yazsın diyorsanız başka köşeye gideceksiniz.
Depremde yıkılan binaların molozunu kaldırıyoruz diyerek demirlerini çalıp satanların adını mı istiyorsunuz, başkasına sorun.
Deprem zamanı bölgeye giden devlet yetkilisinin kendi akrabaları için neler yaptığını araştırıp yaz diyorsanız çok beklersiniz.
Burada kenarından geçip düşme korkusu yaşadığınız uçurum tadında yazıları okuyup, düşecekmiş gibi heyecanlanacak kadar zeki insanlara köşe yazıyorum.
Uçurumdan düştükten sonra ölmeyi aptallarda bilir!
Kısacası bizin Memlekette doğru diye her şey yazılmaz, her şey söylenmez. Fakat uydurma haberleri yapmak, çamur atmak serbesttir.
PKK ile dost olup, CHP ye saldırmak gayet normal şeylerdir.
At izi, it izi, kurt izinin birbirine karıştığı şu günlerde doğruları görmek yazmaktan çok kolay bir hal aldı.
“Her şey daha kötü olacak”!
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//olmeyi-aptallarda-bilir/815/ Fri, 13 Feb 2026 10:20:00 +0300 KITLIK GÜNLERİNE HAZIR OLUN. Ne uğraşacaksın kardeşim.
Uçak yapmakla, otomobil üretmekle, domatesle, patlıcanla, biberle..
Alman veriyor sana 50 bine otomobili. 100 bin gümrük vergisi, 50 bin ÖTV bir elli bin de KDV.
Tüketiciye satıyorsun 250 bine.
Uçak mı lazım.
Trump’a bir ziyaret. Zaten önüne koyuyor ABD Firmalarının uçak listelerini, alım antlaşmasına da bizzat şahitlik ediyor.
Ara sıra da memleket büyüklerimize, başka memleket büyüklerinden Hediye! Uçak da geliyor nasılsa.
İşin gücün yok Pazar araştırması yapacaksın, fabrika kuracak adamlar seçeceksin, onların ürettiği otomobil beğenilmeyecek, Pazar yapmayacak, al sana sıkıntı.
Tarımda da öyle bakıyorlar, bizi yönetenler meseleye.
Patatesin fiyatı mı arttı, çağır yandaş ithalatçıyı, getirsin gemiler dolusu patatesi.
Dağıtsın ülke geneline.
Çok düşmese de fiyatlar dizginlenir.
Ne uğraşacaksın üretim planlaması ile, teşvikle.
Biber mi pahalandı, ver talimatı belediyelere. Birer seyyar kamyon, Antalya’dan yüklesin malı, benzin mazot gideri belediyeden. Vergiden muaf. Semt semt gezdir hesaplı şekilde tüketici domates, patlıcan, biber yesin.
Ama birileri çıkıp işin şeytanlığında.
Soruyorlar işte;
“Devlet fındık satmaz diye, devlet zeytinle uğraşmaz diye, devlet çaycılık yapmaz diye, devlet kasaplık yapmaz diye yok edilmedi mi FİSKOBİRLİK, TARİŞ, Et ve Balık Kurumları, Sümerbanklar, Tekel, Çaykur, Şeker Fabrikaları elden çıkarılmadı mı, kalanlar Varlık Fonuna aktarılarak denetim dışında gün gün batışa sürüklenmiyor mu?” diye.
“Damızlık hayvan üretiminde, sütte, peynirde hatta hindide fiyat unsuru olan Devlet Üretme Çiftlikleri AKP İktidarı ile birlikte peşkeş çekilmedi partililere?” diye..
Hani diyor ya memleket büyükleri, “Faiz lobisi ekonomimizle oynuyor..”
Hayır faiz lobisi oynamıyor ekonomi ile.
Ekonomi ile oynayanlar “İthalat lobisi”ni oluşturan 5-10 yandaş.
Ve artık anlayın,
Bu hükümetin tarım, köylü, hayvancılık diye bir sorunu yok.
Anayasanın amir hükmüdür, “Milli gelirin yüzde biri tarımsal kalkınmanın desteklenmesi için ayrılır” ilkesi..
Ayırıyorlar mı?
Hayır.
Ayırdıkları rakamı bile zamanında ödemiyorlar ki, çiftçiye can suyu olsun.
Bütün dünya ve gelişmiş ülkeler tarım ve hayvancılığı belli bir program dahilinde sübvanse eder.
Bizimkiler, Anadolu toprakları ekilemezken Sudan’da milyonlarca metrekare arazi kiralayıp oranın tarımını ayağa kaldırmaya çalışır. Beceremeyince de milyonlarca dolar harcanan projeler iptal edilir.
O nedenle kafa yormak istemiyorlar bu tür şeylerle.
Ne diyordu dönemin Tarım Bakanı, “Paramız var ki dışarıdan ithal ediyoruz..”
İşin özeti.
Getir nohutu, üstüne koy gümrük vergisini KDV’yi. Hem hükümet kazansın, hem de yandaş nohut ithalatçısı.
Köylüyü çiftçiyi ne yapacaksın diye soruyorsun ya, çok safsın.
Sarsın yorganını sıkıca gelsin kent varoşlarına.
Nasılsa Belediyeler her sabah ucuz ekmek veriyor.
Her il ve ilçede kurulan kamu vakıfları, geliri olmayanlara belli zaman dilimlerinde iaşe ve kömür de dağıtıyor.
Yaşlısı ve hastası varsa, yine devlet o aileye hasta bakım maaşı bağlıyor.
Yaş 65’i geçtiyse varoştan kente, kentten varoşa gidip gelmek bedava.
“Millet Kıraathaneleri” de açılıyor tek tek gideni geleni olmasa da.
Ye keki, iç çayı, yuvarlan çimlerde.
Çocuğun eğitimi mi dediniz.
Envai çeşit vakıf onların hizmetinde.
Hastalık mı dediniz, “Yeşil Kart” bu günler için var..
Oy zamanı geldiğinde de süreceksin “Beka” meselesini masaya.
Sahi Beka demişken, gerçek ülkenin bir beka sorunu var mı?
Bana göre var.
Eğer bir ülkenin demokratik sistemi risk altına sokuldu ise o ülkenin beka sorunu vardır.
Eğer bir ülkenin adaleti, adalet olmaktan çıkarıldı ve Uluların! ricasıyla kararlar alınıyorsa, yerel yargı Anayasa Mahkemesine kafa tutuyorsa, Türkiye Büyük Millet Meclisi Anayasa Mahkemesi yerine ona kafa tutan yargı kurumunun yanında yer alıyorsa o ülkenin beka sorunu vardır.
Eğer bir toplumun en hayati ihtiyacı olan beslenmesi, ilacı dışarıdan geliyor, en stratejik kurumları yabancıların eline geçmişse o ülkenin beka sorunu vardır.
Eğer bir ülke, devletlerle değil, örgütlerle başka devletlerin yönetimlerine operasyon çekiyorsa, o ülkenin beka sorunu vardır.
Ve eğer bir ülkede, toplumun çok büyük bölümü yaşanan gaflet ve delaletten bihaber ise, yani medyasının gösterdiği tozpembe tablolara inanıyor, iktidar ve ortağının güdümündeki kanallardan başka haber izlemiyorsa o toplumun da geleceği aydınlık değildir.
Hepsinden önemlisi ise, artık yoksulluk çizgisinde yaşayan halk açlık, orta halli çoğunluk ise yoksulluğu kabul etmiş, buna rağmen “Ama” demekten, “Fakat” demekten acizse o toplumun yaşadığı ülkenin de beka sorunu vardır.
Galiba biz, varsa bile beka sorununu yaratanlardan, hala beka sorununu çözmeyi umuyoruz.
O nedenle ben, belki de son kez sandığa gideceğimiz önümüzdeki seçimlerden çok şey beklemiyorum.
Siz seçime kadar yaşayacağımız, bize yaşatılacak kara kışa hazırlıklı olun.
Tedbirinizi şimdiden alın.
Yağınızı, çayınızı, şekerinizi, bulgurunuzu, makarnanızı stok edin. Tabii edebilecek gücünüz kaldı ise.
Kriz, Buhran gibi sözlerin hafif kalacağı 'Kıtlık' günleri çok uzağımızda değil.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//kitlik-gunlerine-hazir-olun/814/ Thu, 12 Feb 2026 15:35:00 +0300 KAYGIMIZ, ÇOCUKLARIMIZ.. Ben, dünyada ve ülkemde hoşnutsuzlukların yaşandığı, ABD gibi bir dünya devinin, Vietnam'da bağımsızlık savaşı veren halka, akla hayale gelmedik işkenceler uyguladığı, insanların darağacında sallandırıldığı, ABD filosunun Türkiye'ye gelişinin ülkem gençliğini ayağa kaldırdığı, ABD Elçisinin aracının üniversite bahçesinde yakıldığı, boykot ve grevlerin arttığı bir dönemde yaşadım çocukluğumu ve ilk gençliğimi.
Ondandır sanırım, emperyalizmin acımasızlığına, kendi çıkarından başka çıkar tanımamasına, kendinden gayrısını sömürge bilmesine her fırsatta şahadet edişim.
Çocukluğumda evimizde radyo yoktu. Köy bakkalının pencereye koyup sesini sonuna kadar açtığı radyosundan dinlerdim 19.00 ajansını..
Çocuk olmama rağmen, Türkiye ve Dünyadaki gelişmelere dikkat kesilip dinlemem büyüklerim tarafından yadırganırdı.
12 Mart Muhtırasının verilip Başbakan Demirel'in istifa ettiği yıllarda İlkokula gidiyordum.
O dönemde yaşananları TRT radyosu tek taraflı verdiği için mümkün olduğunca Gazeteye ulaşmaya çalışırdım.
O günlerde, evimize aksamalı olarak da olsa giren, Akşam Gazetesi, Bugün Gazetesi ve Tercüman Gazetesi'ndeki köşe yazılarını didik didik eder, yaşananlara farklı bakış açılarını gözden kaçırmazdım.
1970 sonrası aklımın erdiğinde Türkiye'de yaşananları pür dikkat izlemeyi sürdürdüm.
O Yıllarda Gırgır Dergisi'nin bayilere ulaştığı Çarşambaları, İlçe otobüsünü, siparişini verdiğim derginin geleceği heyecanı ile bekler alır eve kapanır bir solukta hatmederdim.
Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının, kulaktan dolma bilgilerle efsaneleşmesini, üniversitelerde yaşanan gelişmeleri, anti emperyalist akımların güçlenmesini, buna karşılık Milliyetçi yapının örgütlenme çalışmalarını, Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının yakalanışını, Sıkıyönetim Mahkemelerinde İdam Cezası alışlarını, İdam edilişlerini izledik.
Kıbrıs Barış Harekatı, sonrası emperyalizmin ambargosu, Ortanın Solu kavramının siyasette yer bulması, Ecevit, Demirel, Türkeş ve Erbakan'ın siyasetteki seviyeli kavgalarını, Cumartesileri öğleye kadar da okula gidişimizi, sigara, tüpgaz, margarin kuyruklarını, TRT'nin necefli maşrapasını, karartma gecelerini.. Öğrenci olaylarını, Sağ-sol çatışmalarını..
İşte bunlar şekillendirdi bizim çocukluğumuzu ve ilk gençlik yıllarımızı.
Sonrası 1980 Eylül'ü.
Eylül'ün gölgelediği 80'li yıllar.
1990'lı yıllarda demokrasi fidanının yeniden göverdiği zaman dilimi.
2 binli yıllarda Türk Silahlı Kuvvetleri bşta olmak üzere Cumhuriyet Kurumları ve aydın insanlar üzerinde tezgahlanan Ergenekon, Balyoz gibi senaryoların tek tek hayata geçirilmesi, demokrasinin beşiği üniversitelerin Türkiye ve Dünyadaki gelişmelere bile tepki verememesi, demokratik yapılanmaların budanması, buna karşılık dinsel motifli yapıların alabildiğine önünün açılması..
Ve onlarca aydının sokaklarda cinayetlere, araçlarına konulan bombalarla yok edilmesi, Bakanların "Tuğlayı çekersek duvar yıkılır" söylemlerini.
Eğitimin, eğitimsizler ordusuna dönüştürülmek için silah olarak kullanılmaya başlandığı, üniversite rektörlerinin bile 'Allah okumuşların şerrinden bu ülkeyi korusun' noktasına geldiği Sarık ve cübbeli gençlerin, kara çarşaflıların mahalle baskısı uygulamaya başladığı, Fetullah Gülenli, Cübbeli Ahmet Hocalı, Menzilli yıllar.
Ve 15 Temmuz ihanetinin sahnelendiği gece.
İşte böylesi bir tarihsel sürece sahip benim kuşağımın, kahır ekseriyetinin ortak görüşü;
"Bizler arada kaynamış bir nesiliz. Ama çocuklarımız, torunlarımızın geleceği hiç değilse aydınlık olsun.."
Tabii ki bu ortamda, bu bir temenni olmanın ötesine geçemiyor.
Zira, ötekileştirme devlet mekanizmasının temeline yerleştirildi.
Eğitimsizlik sınav kağıtlarına yansımaya başladı.
Bilimde, fende, teknolojide velhasıl eğitimin her noktasında çağdaş dünya ile tüm ilişkilerimizi kestik.
Avrupa ülkelerinde pasaport kontrolü sırasında, Türkiye Cumhuriyeti Pasaportu taşıyanların geçmişi didik didik ediliyor.
Paramız ve Pasaportumuz el ele verdi değer yitirdikçe yitirdi ve bu günkü acınası noktaya geldi.
Ortadoğu'nun lideri olacağız derken, 'ortada' kaldık.
Ne doğu, ne batıya artık güven vermiyoruz.
Bazı din adamları, konu bilim, konu fen, konu teknoloji olduğunda bu alanlarda sınırları zorlayan ülkeler ve toplumlarla alay ediyor, "Ne gerek var, elin gavuru icat ediyor zaten, sen bastır parayı kullan' diyerek beyinlerin itaat çemberinde şekillenmesi için çaba gösteriyor.
:öylesi dönemlerde topum hep umuda sarılır dostlar biliyorsunuz.
Ama bu ülkede umudu da toprağa verdik.
Huzur ve Adalet adım adım yok ediliyor.
Son bakan atamaları da bunu göstermiyor mu?
Velhasıl, çocuklarımızın, torunlarımızın geleceği için de karamsarım.
Artık güzel ülkemde dinci akımların görünmeyen bir savaşını yaşamaya başladık.
Yani şairini dediği gibi;
Nasıl öfkelenmem ki, düşündükçe memleketimi..
Çırpınıyor ayakları altında, bir avuç hergelenin..
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//kaygimiz-cocuklarimiz/813/ Wed, 11 Feb 2026 10:48:00 +0300 TÜRKİYE, TÜRK MİLLETİNİNDİR. Türkiye, istisnasız bütün Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının ortak eseridir.
Türk Vatandaşlığını Gazi Mustafa Kemal Atatürk, "Din, ırk, renk, cinsiyet ayrımına bakmaksızın vatandaşlık bağıyla bağlı olan herkesi Türk'tür" tanımı ile tanımlamıştır.
Bu devlet inşa olurken, hiç kimse diğerinden bir taş fazla koymadı. Sarıkamış’ta, Bingazi’de, Musul’da, Sina’da, Mudanya’da, İnönü’de, Polatlı’da, Trakya’da, İstanbul’da ve bilahare Çanakkale’de…
Peki geçen zaman içerisinde neden birileri ön plana çıkıp bu ülkeyi başkalarından korumaya, kıskanmaya, “Ne yaptıysam ülkem için yaptım” demeye başladı.
Bu uğurda, insanları öldürmeye kadar varan, bu uğurda en kritik konumdaki insanları bile içeri tıkmaya kadar varan uygulamalara yönelindi.
Kimdir vatan haini, kimdir vatan aşığı.
Ya da nasıl Bir Türkiye’dir, milletin özlemi?
Ben özetleyeyim isterseniz;
Çoğunlukçu değil, çoğulcu bir Türkiye.
Vicdanların hür olduğu, kalemlerin susturulmadığı bir Türkiye.
Adil yargılanma, hak arama, örgütlenme, katılım ve diğer bütün sivil ve siyasal hakların hukukun güvencesinde olduğu bir Türkiye.
Bütün vatandaşlarının kanunların önünde eşit olduğu bir Türkiye.
Allah’ın bütün insanları eşit yarattığına inanıldığı bir Türkiye…
Her türlü sorunun meşru yollardan kamusal alana taşınabildiği bir Türkiye.
Demokratik sahanın geniş olduğu, politik kanalların açık olduğu, şiddetin alternatif olmaktan çıktığı ve meclisin fert fert her vatandaşın sesinin yansıdığı yegane meşru alan olduğu bir Türkiye.
Dağa çıkıp kardeşlerine silah doğrultmanın, kendi vatanına, tarihine, kimliğine ve bütün değerlerine ihanet olduğunun farkına varıldığı bir Türkiye istiyor bu Aziz Millet.
Ya da, Hukukun erişemediği hiçbir ayrıcalıklı alanın var olmadığı; Hakkari’de yaşamakla İstanbul’da yaşamak arasında hiçbir farkın kalmadığı; Doğu’da görev yapmakla Batı’da görev yapmanın farksız olduğu bir Türkiye.
Kalkınma, sanayi, milli gelir, yol, okul ve hastanelerin ülkenin her tarafına adaletli bir şekilde dağıldığı bir Türkiye.
Dinin devlet işlerine karıştırılmadığı; Devletin dine müdahale etmediği; farklılıkların birer güzellik olarak algılandığı, kardeşliğimizin sivil vatandaşlık ortak paydasında mümkün olduğunun anlaşıldığı bir Türkiye!
Laikliğin dinsizlik olarak yorumlanmadığı, Dindar olmanın, vatandaşlık statüsünün tenzil edilmesine gerekçe olacak bir kusur sayılmadığı, hiçbir dinin, hiçbir kimliğin, hiçbir mezhebin devlet tarafından yüceltilip dayatılmadığı bir Türkiye.
Dini, ırkı, mezhebi, siyasi tercihi, dünya görüşü ne olursa olsun, hiçbir Türkiye Cumhuriyeti Vatandaşının eşit anayasal haktan mahrum olmadığı bir Türkiye.
Bütün vatandaşlarımız “tam eşit vatandaşlar” olarak bir araya gelip, kardeşliği yeniden inşa etmedikleri sürece, Türkiye için 2053 ve 2071 gibi hedeflerin ‘boş birer hayal’ olduğunu görüyorum.
İktisadi kaynaklarımızı yok eden, demokrasinin yerleşmesini baltalayan, içtimai kaynaşmaya mani olan en büyük problemimizin kardeşliğimizin önündeki duvar olduğunu düşünüyorum.
Yüz yıllık problemin kısa zamanda çözülemeyeceği besbelli.
Fakat herkes samimiyetle inanmalıdır ki; her türlü problemimizi, ancak demokratikleşme ve özgürlük hamleleri sayesinde çözebiliriz.
O nedenle, tek tip insan yaratma heveslerinden vazgeçilmeli, ülkenin geleceğinin özgür beyinlerle daha aydınlık olacağı bilincine hepimiz geç olmadan varmalıyız.
Zira tutulan ve gidilen yol, yol değildir.
Bu yolun sonu Suriye olmaktır, İran olmaktın, Irak olmaktır, başka ülkelerin sınırlarında ayağımıza çelme takılarak alay edilmektir.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//turkiye-turk-milletinindir/812/ Tue, 10 Feb 2026 13:55:00 +0300 FIRILDAKTAN DA ÖTE.. Hatırlamaz günümüz gençleri ‘Fırıldak Kubi”yi.
O kadar çok ve sık parti değiştirirdi ki, Kubilay olan adı “Fırıldak Kubi”ye çıkmıştı.
Şimdi Ankara'da her köşe başında bir Fırıldağın Mevlevi Ayinine taş çıkaracak şekilde parti değiştirmesi, değiştirmekle kalmayıp, birilerine selam çakmasını izliyoruz gün 24 saat.
Sabah CHP'li, İyi Partili olarak uyanan bazı tipler, akşam AKP Grubunda buluveriyorlar kendilerini.
Gerekçe gayet açık ve net;
"Ya AKP'ye geleceksin, ya kodese gireceksin.."
"Suçum nedir?" diye sormanıza gerek yok, iktidar partisi bünyesinde kurulan 'Suç Üretim Merkezi' 24 saat aralıksız çalışıyor, bir dizi iftira, 2-3 iftiracı hemen servis ediliyor ve içeri tıkılıyorsunuz.
Kendinizi aklamanız ise 3-5 sene sürer, o zamana kadar ise seçilerek geldiğiniz görev süresi tamamlanır.
Siz sanıyor musunuz, içeri tıkıldıktan sonra hakkınızda sadece bir konuda dava açılacak, komplo üretim merkezleri kuruldu her vilayette.
Arkası gelir davaların ve suçlamaların.
Ancak anlamadığım bir konu var.
AKP Transfer ettiği milletvekili, belediye başkanı ve belediye meclisi üyeleri ile saflarını kalabalıklaştırırken, yapılacak seçimlerde bu adamlara oy verenlerin de AKP'ye geçeceğini mi sanıyor, ya da umuyor?
Aslında işin kolayı var.
İstanbul mesela.
Ankara ya da.
İstifa ettirilsin tüm belediye başkanları ile belediye meclisi üyeleri. Seçime gidilsin.
CHP Lideri her gün çağrı yapıyor.
Mesela İstanbul'da, Ankara'da, haydi illerden geçtik, yarın yakasına rozet takacağınız Keçiören Belediyesinde sandık konsun halkın önüne, gerçek kamuoyu yoklaması bu şekilde yapılsın.
Bakın bakalım kodese tıktığınız belediye başkanları oylarını artırıyor mu azaltıyor mu.
Tamam, kodesi geçelim, partinize, "Kırk katır mı, kırk satır mı?" tercihi il transfer ettiğinizi başkanlardan birinin yönettiği il ya da ilçede yenileyin seçimi.
Mesela Aydın Halkı'nın Topuklu Efesini gösterin aday olarak, karşısına da diğer partiler aday çıkarsın, görün sonucu.
Yani diyeceğim, tutulan yol yol değildir, bu yolun sonu sandıktır.
Yarın sandık önlerine geldiği zaman, o milletvekillerini seçenlerin, belediye başkan ve meclis üyelerine oy verenlerin, namusları bildikleri o oyun nasıl hoyrat ellerce kullanıldığına isyanını yine vereceği oy ile gösterecektir.
Görmüyor musunuz, meydanlardan taşan öfkeyi.
Eskiden fertler bile 'Kral çıplak' demekten korkardı, şimdi alanlar "İstifa" diye inliyor.
Yitirdiğiniz itibarı, Mesut Özarslan mı getirecek size.
Ya da Dursun Ataş mı?
Aydın'da transfer ettiğiniz ve partinize geçtikten sonra yaptığı her program fiyaskoyla biten adı lazım değil o kadın mı?
Kemal Tahir der ki yazılarında, "Ankara, bozkırın ortasında kurulmuş bir müsamere sahnesidir.."
Bu günleri görseydi, derdi ki "Ankara Bozkırın ortasında fırıldak gibi dönenlerin yaşadığı bir sirktir.."
Ben de sık sık uyarırım yazılarımda o dönekleri.
Derim ki;
"Tavsiye;
Eğer yarın öpecekseniz bir eli;
O ele pislik bulaştırmayın..
Eğer yarın yalayacaksanız tükürdüğünüzü;
Temiz yere tükürmeye dikkat edin.
Aksi halde, dudaklarınız ve diliniz pisliğe bulaşır.".
Acaba diyorum, Mesut Özarslan, bu iktidar ve taifesi için bu güne kadar söyledikleri önüne konulduğunda ne yapacak.
Siz de diyeceksiniz ki, "Dursun Ataş ne yaptıysa aynısını yapacak.."
Yani yüzü bile kızarmayacak.
İktidarın içine düştüğü en büyük hatalardan biri de, en insansı yetenek olan zekayı görmemeleridir.
"Nasılsa inanırlar, nasılsa tepki koymazlar" diyerek yaptıkları uygulamaların, toplum katmanlarında yarattığı hayal kırıklığını fark etmemeleridir.
Lüks araçlarının camından hatırını şeklen sordukları yurttaşın biriktirdiği öfke selidir.
Ama insanlar artık görüyor, biliyor ve her şeyin farkında.
Cepleri boşaldıkça uyandılar, uyanıyorlar.
Hepsinden önemlisi, bu kez çamur bulaştırılmak istenen kesim toplumun en zekilerinin oluşturduğu kesim.
Yani Cumhuriyetin, Demokrasinin ayakta kalan son uç beyleridir, kirletme girişiminde bulundukları.
Trollerinin ortaya attıkları her yalanın daha mürekkebi kurumadan yalan olduğunu ortaya koyan bir kitle var karşılarında ve işleri oldukça zor bu saatten sonra.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//firildaktan-da-ote/811/ Mon, 09 Feb 2026 16:03:00 +0300 Bir Şehirde Bürokrasi ve Siyasetin Var Olma Nedenleri… Şehirler, yalnızca binalardan, yollardan ve insanlardan oluşan mekânlar değildir. Aynı zamanda birlikte yaşamanın, karar almanın ve ortak sorunlara çözüm üretmenin alanlarıdır. Bu karmaşık yapının düzenli bir şekilde işlemesi için zaman içinde bazı yönetim biçimleri ortaya çıkmıştır. Bürokrasi ve siyaset de bu ihtiyacın doğal bir sonucu olarak şehir hayatında yerini almıştır.

Bürokrasi, en basit anlamıyla işlerin belli kurallar ve düzen içinde yürütülmesini sağlar. Bir şehirde nüfus arttıkça, ihtiyaçlar da çeşitlenir: ulaşım, sağlık, eğitim, altyapı, güvenlik gibi alanlarda düzenli kararlar alınması gerekir. Bürokrasi, bu kararların kişilere göre değil, belirli kurallara göre uygulanmasını amaçlar. Böylece adalet duygusu korunur ve hizmetler daha eşit bir biçimde sunulabilir. Her ne kadar zaman zaman yavaş veya karmaşık olarak algılansa da, bürokrasinin temel amacı düzeni ve sürekliliği sağlamaktır.

Siyaset ise şehirde yaşayan insanların ortak iradesinin bir ifadesidir. Farklı düşüncelere, beklentilere ve ihtiyaçlara sahip insanlar, şehir yönetiminde söz sahibi olmak ister. Siyaset, bu farklı seslerin temsil edilmesini ve ortak bir yol bulunmasını mümkün kılar. Seçimler, meclisler ve yerel yönetimler aracılığıyla insanlar, şehirlerinin nasıl yönetileceğine dair fikirlerini dile getirir. Bu yönüyle siyaset, yalnızca iktidar mücadelesi değil, aynı zamanda uzlaşma ve birlikte karar alma sürecidir.

Bürokrasi ve siyaset birbirinden bağımsız değildir; aksine birbirini tamamlar. Siyaset, hedefleri ve yönü belirlerken; bürokrasi bu hedeflerin hayata geçirilmesini sağlar. Örneğin bir park yapılmasına karar verilmesi siyasi bir tercihtir, ancak parkın planlanması, bütçelendirilmesi ve inşa edilmesi bürokratik süreçler sayesinde gerçekleşir. Bu denge, şehir yaşamının düzenli ve sürdürülebilir olmasına katkı sağlar.

Elbette bürokrasi ve siyaset her zaman kusursuz işlemez. Bazen gereğinden fazla karmaşık hale gelebilir, bazen de insanlardan uzaklaşabilir. Ancak bu durum, onların varlık nedenini ortadan kaldırmaz. Aksine, daha şeffaf, daha katılımcı ve daha insani bir yönetim anlayışının geliştirilmesi gerektiğini hatırlatır.

Sonuç olarak, bir şehirde bürokrasi ve siyaset, birlikte yaşamın doğal araçlarıdır. İnsanların bir arada, düzen içinde ve adil bir şekilde yaşayabilmesi için ortaya çıkmışlardır. Doğru kullanıldıklarında, şehirleri daha yaşanabilir, daha güvenli ve daha umut dolu mekânlara dönüştürebilirler.

]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//bir-sehirde-burokrasi-ve-siyasetin-var-olma-nedenleri/810/ Sun, 08 Feb 2026 14:44:00 +0300 TEK GÜNDEM VAR, O DA AÇLIK.. Eğer bir toplum, evindeki kombiyi kapatıp, iki kat giyinip battaniye altından, tek lüksü olan TV seyrediyorsa.
Eğer bir ülkede koridorları kalabalık ama ticaretin yapılmadığı, halkın kışın ısınmak, yazın serinlemek için gittği AVM’ler varsa.
Eğer bir ülkenin hastanelerinde insanlar kuyruklar oluşturarak kaybettiği sağlığını arıyor, Mr, göz muayenesi, diş için aylarca sıra bekliyorsa.
Eğer bir ülkede hiçbir anne-baba çocuğunu gönderdiği okulun kalitesinden, verilen eğitim düzeyinden memnun değilse ve okullarından bilim, fen ve teknoloji yok edilerek Hurafelerle dolduruluyorsa genç dimağlar..
Eğer bir ülkede her evden sabah bir ya da iki kişi işe değil, iş aramaya çıkıyorsa..
O ülkede işler yolunda gitmiyor demektir.
Hele o ülkenin, ‘yalanı essah’ gibi pazarlayan medyası, temel meseleleri es geçip, yönetenlerin önüne attığı topla oyalanmaya çalışan bir muhalefeti, ‘ama’ diyene, ‘fakat’ diyene, ne dediğine bakmaksızın küfreden sosyal medya trolleri varsa, o ülkenin batması, o toplumun aç kalması kaçınılmazdır.
Her sabah olduğu gibi yine bu sabahta, güne gazeteleri inceleyerek başladım.
Görevden alınan belediye başkanları, savcıların belediye başkanları hakkında başlattığı süreç, özgürlükleri ellerinden alınarak Silivri Zindanına doldurulan bürokrat, gazeteci, belediye yöneticileri.
Oysa asıl haber sağlık alanından gelmeliydi, asıl feryat buradan yükseliyordu;
“Antidepresan kullanımı 10 kat arttı”
"Kanser ilaçlarının tüketimi zirveye koşuyor, yurttaş tedavisi için ilaca erişemiyor..."
"Sayıları gittikçe artan intiharların temel nedeni geçim sıkıntısının getirdiği bunalım.."
Manşetlere devam edilmeli..
"CHP'li Belediyelerin açtığı kent lokantalarında, halk ekmek satış noktalarının önündeki kuyruklar uzadıkça uzuyor."
"Yetersiz beslenme yüzünden çocuklarımız fiziksel ve zihinsel gelişimini tamamlayamıyor.."
Bu sabah bilgisayarımı açtığımda gelen bir mesajla başladım güne:
Yıllardır annesi felçli olduğu için ona bakan ve annesinin ölen eşinden gelen maaşı ile geçinip kendi maaşını ev kirasına yatıran, annesi vefat edince tek maaşa kalan ve o maaşı da ev kirasına bile yetmeyen bir emeklinin feryadıydı mesaj.
Askıda Ekmek ikiyüzlülüğüne ışık tutuyor ve şunu söylüyordu;
"Tamamen göstermelik. tamamen yalan. İki gün üst üste askıda ekmek isteseniz ikinci gün verilmiyor bazı kurumlarda.."
Yani diyorum ki, demek istiyorum ki;
İnsanların, ailelerin, toplumların, iktidarların ve ülkelerin öncelikleri vardır.
Evde tencereyi kaynatacak yemek malzemesi yokken, evin mobilyasını yenilemeye kalkışırsanız, önce aile fertleri, sonra konu-komşu size tuhaf tuhaf bakar.
İktidarların öncelikli görevi de, mevcut şartlar içerisinde ülkenin saygın bir konuma gelmesi, ülkede yaşayanların karnının tok, sırtının pek olmasını sağlamaktır.
24 yıldır şartları zorlayarak, 12 Eylül Rejiminin getirdiği Anayasa’nın bile arkasından dolanarak ülkeyi bu acınası noktaya getiren, getirmeyi başaran iktidar, birden bire açlığı sefaleti unutturacağını sanarak "Bu Anayasa bize dar geliyor" demeye başladı.
Getirmek istedikleri, değiştirmek istedikleri Anayasa'nın ise tek önceliği var, "Apo'ya umut hakkı.."
Sadece o kadar olsa iyi, mevcut Anayasada yer alan son toplumsal yarar kırıntılarını da yok etmek ve bu ucube rejimi mutlak-ebed hale getirmek.
Yapacakları Anayasaya yazabilseler, “Bu partili Başkanlık Sistemi değiştirilemez, değiştirilmesi teklif bile edilemez” yazacaklar, o kadar yani.
Zira mevcut iktidarın amacı Türk Milleti’nin huzuru, refahı, mutluluğu değildir.
Öyle olsaydı, 24 yılda ülkeyi refaha, huzura, mutluluğa ve umuda muhtaç hale getirmezlerdi.
Beyler kendinize gelin.
Bu ülkenin en öncelikli sorunu, Anayasa'da yer almasına rağmen, Demokratik Kurum ve Kuralların işletilmemesidir.
Bu Milletin öncelikli sorunu Adaletin üzerine düşürdüğünüz kara gölgedir.
Umutlarının bile bit pazarına düşürülmesidir.
Demokrasisi arızalı, Adalet Mekanizması çökmüş bir devlette ise üretim olmaz, yatırım olmaz.
Çağdaş ülkelerin, çağdaş toplumların uzayda yeni yerleşim alanları keşfetmeye çalıştığı bir dönemde, "Elon Musk'un uzay dolmuşuna birini bindirmeyi başardık ve 50 milyon dolara uzayda dolaştırdık" diye övünme zavallılığı ile varacağımız nokta budur.
Bu Aziz Millet sizden artık hiç bir şey beklememektedir.
İzzet-i İkbal ile özür dileyip milletin önüne bir an önce sandığı getirmekten başka seçeneğiniz kalmamıştır.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//tek-gundem-var-o-da-aclik/809/ Sun, 08 Feb 2026 13:58:00 +0300 ALKOL, SANAL BAHİS, UYUŞTURUCU VE AKP!
AKP genel başkanı Erdoğan:
“Son dönemde yaşanan aile facialarına baktığımızda en büyük sebebin alkol, sanal bahis, kumar ve uyuşturucu olduğunu görüyoruz.”
AKP teflon tava gibidir ve yanlış olan hiçbir şey kendilerine yapışmaz. Bütün kötülükler Allahtan ya da dış güçlerden gelir bize.
25 sene ülkeyi yönetmiş bir zihniyet, gençliğin içine düştüğü durumu bize anlatıyor.
Çare kimde?
MHP destekli AKP hükümetinin ülkeyi getirdiği nokta işte bu.
İş yok ekonomi borç almadan sabahı göremez durumda. İlk seçimlerde MHP biteceği ve meclise Millet vekili bile sokamayacağı için kurtuluşu PKK liderinde aramaya başladılar.
MHP olmazsa PKK ile birlik olup seçime girecek AKP.
Yeter ki seçim kazanılsın, İsrail’den destek isteyip ABD ile aynı “siyasi yatağa” girebilecek bir yapıdır AKP.
Kendisine destek verecek her türlü fikir ile kardeş olurlar.
PKK ile dostluk kurup CHP ile kavga eden bir yapı. Sabah CHP hükümete destek vereceğini açıklasın, bakın siz Türk siyasetinin rüzgarına.
Meydanlarda Apo`yu asmak için gösteri düzenlerler.
Ben daha önce, Bahçelinin deyimiyle “PKK kurucu önderi Apo’yu “uyarmıştım.
Bizim siyasetçilere güvenme.!
Bunlara güvenipte meydanlara çıkma. Birlik olma ve aynı çanaktan yeme!
Zaten meselesi hazır, ilk seçimlerden sonra alkol sanal bahis kumar ve uyuşturucuyu ülkemizde PKK kadroları yönetiyordu der size saldırırlar. Türk askerini öldürmüş olmanız MHP için mesele değil fakat uyuşturucuya bulaştı derlerse Bahçeli ile husumet çıkabilir tam dostluk oluşmuşken.
25 senedir ülkeyi yönetipte emekliyi üç kuruş maaş verip süründüren, gençleri işsiz bırakan, sanayiyi çökerten bir zihniyet var karşımızda.
Allah bile dokunamaz siyasi yönetime, yeter ki AKP ile bağlantın olsun. MHP bu yüzden geçmişte aşağıladığı kadrolara destek veriyor. Diğer küçük partilerde aç kalmamak için kadrolara katılıyor. Bizim ülkede durum bu dışarıdan bakışta uçuyoruz zannetmeyin.
Biz, ABD ve İsrail üflediği sürece havada kalan bir uçurtma misali, dış güçler ipi tuttukları sürece göklerdeyiz!
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//alkol-sanal-bahis-uyusturucu-ve-akp/808/ Sun, 08 Feb 2026 13:21:00 +0300 FELAHİYE’NİN HALİ PERİŞAN..
TÜİK verilerine göre; Türkiye'de yalnızca yüzde 1,1'lik bir kesim en üst refah seviyesinde yer alırken, Çankaya, Kadıköy ve Beşiktaş listenin zirvesinde, Çamoluk başta olmak üzere birçok kırsal ilçe ise sosyoekonomik sıralamanın en altında yer aldı. Felahiye, en alt sıralarda yer alan ilçeler arasında..
Türkiye'nin sosyoekonomik seviyesi en yüksek ilçesi Ankara'nın Çankaya ilçesi, en düşük ilçesi Giresun'un Çamoluk ilçesi.
Türkiye'de sosyoekonomik seviyesi en düşük ilçeler arasında Konya'nın Derebucak, Sivas'ın Doğanşar, Kayseri'nin Felahiye, Sinop'un Dikmen, Kastamonu'nun Pınarbaşı ve Çankırı'nın Bayramören ilçeleri bulunmaktadır.
Türkiye İstatistik Kurumu'nun (TÜİK) eğitim, gelir ve yaşam standartları gibi çok sayıda kriteri baz alarak hazırladığı çalışmaya göre, Türkiye'de hane halklarının sadece yüzde 1,1'i en üst refah seviyesinde bulunuyor. Araştırma, özellikle büyükşehir merkezleri ile kırsal bölgeler arasındaki sosyoekonomik farkın dikkat çekici boyutlara ulaştığını ortaya koydu.
REFAHIN ZİRVESİNDE ÇANKAYA, KADIKÖY VE BEŞİKTAŞ
Genel sıralamada Türkiye'nin sosyoekonomik seviyesi en yüksek ilçesi Ankara'nın Çankaya ilçesi oldu. Çankaya'yı İstanbul'un köklü ilçeleri Kadıköy ve Beşiktaş izledi. Bu ilçeler, hane halkı olanakları, eğitim düzeyi ve yaşam standartları açısından listenin en üst basamağında yer aldı. Metropollerdeki bu yüksek skora rağmen, ülke genelinde "yüksek refah" grubuna giren hane oranının oldukça sınırlı kalması dikkat çekti.
EN FAKİR İLÇELER DE BELLİ OLDU
Araştırmada sosyoekonomik seviye puanı en düşük ilçe ise Giresun'un Çamoluk ilçesi olarak belirlendi. TÜİK analizine göre Çamoluk, hane halkı varlığı ve sosyal imkanlar açısından Türkiye'nin en zayıf skoruna sahip bölgesi oldu. Sıralamanın alt basamaklarında yer alan ilçelerin büyük bölümünün nüfusu az, kırsal yapısı baskın ve temel sosyal imkanlara erişimi sınırlı bölgelerden oluştuğu görüldü. Bu ilçelerde geçim kaynakları, eğitim olanakları ve teknolojik erişimin oldukça kısıtlı olduğu vurgulandı.
TÜİK verilerine göre sosyoekonomik seviyesi en düşük ilçeler şunlar:
• Giresun – Çamoluk
• Konya – Derebucak
• Sivas – Doğanşar
• Kayseri – Felahiye
• Sinop – Dikmen
• Kastamonu – Pınarbaşı
• Çankırı – Bayramören
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//felahiye-nin-hali-perisan/807/ Sun, 08 Feb 2026 12:49:00 +0300 06 Şubat’ı Unutmadık, Unutturmayacağız 6 Şubat 2023…
Milletimizin hafızasına kara harflerle kazınan, yüreğimizi dağlayan, tarifsiz acıların tarihi…

Asrın felaketi olarak kayıtlara geçen o büyük depremde yitip giden on binlerce canımız için bugün yüreğimiz bir kez daha yanıp kor olmuştur. Her bir kaybımız; bir evladımız, bir anne, bir baba, bir kardeş, bir umut, bir yarın demekti. Sadece binalar yıkılmadı; hayaller, yuvalar ve hayatlar da enkaz altında kaldı.

Aradan geçen zamana rağmen acımız ilk günkü kadar tazedir. Çünkü bu felaket, sadece bir doğa olayı değil; aynı zamanda ihmallerin, denetimsizliğin, plansızlığın ve sorumluluk eksikliğinin de ağır bir bedeli olmuştur.

Bizler biliyoruz ki; depremler değil, ihmal öldürür.

Bu nedenle 6 Şubat, yalnızca yas tutacağımız bir gün değil; ders çıkaracağımız, hesap soracağımız ve bir daha aynı acıları yaşamamak için aklı, bilimi ve vicdanı esas alacağımız bir milat olmalıdır.

Türkiye İnternet Gazeteciliği Derneği (TİGAD) olarak, deprem sürecinde sahada fedakârca görev yapan, milletimizin sesi olan yerel ve ulusal medya mensuplarımızın gösterdiği mücadeleyi de unutmadık. Zor şartlar altında kamuoyunu doğru bilgilendirmek için çalışan basın emekçileri, afet zamanlarında özgür ve güçlü medyanın ne kadar hayati olduğunu bir kez daha göstermiştir.

Çünkü basın; sadece haber yapmaz, hafızayı diri tutar, ihmalleri görünür kılar ve toplum adına sorumluları hatırlatır.

Bugün bir kez daha haykırıyoruz:
Acıları unutarak değil, yüzleşerek iyileşeceğiz.
Kaybettiklerimizi dualarla anıyor, ailelerine sabır diliyoruz.

6 Şubat’ı unutmadık, unutturmayacağız.

Saygılarımla,

Okan GEÇGEL
Türkiye İnternet Gazeteciliği Derneği (TİGAD)
Genel Başkanı

]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//06-subat-i-unutmadik-unutturmayacagiz/806/ Fri, 06 Feb 2026 11:43:00 +0300 UMUDU YOK ETTİLER, UMUDU..
Üç tarafı denizlerle, her yanı ormanlarla çevrili, topraklarından bereket fışkıran bir ülkemiz vardı.
Fakirdik ama karnımız doyuyordu.
Sevgi eker, kardeşlik biçerdik.
Her kesim birbirine saygı çerçevesinde yaşar, kimse kimsenin ne yediğine, ne içtiğine, ne giydiğine bakmazdı bile.
Huzur vardı, zira her insanın kendince bir uğraşı, her gencin gelecek ideali vardı.
Önce hayallerimizi, sonra geleceğimizi çaldılar.
Önce her birimizi, üretmeden tüketen birer canavara dönüştürdüler.
Sonra inanan, inanmayan, Türk-Kürt, Alevi-Sünni, Osmanlıcı-Atatürkçü, yilli-köylü gibi nifak kokan anlayışlarla bölüp parçaladılar.
Sonra yapay düşmanlar ürettiler.
Medeni dünyaya düşman ettiler, Arap Kavimlerine özenti kültürü oluşturdular.
Devletin üreten kurumlarını ya kapattılar, ya yandaşlara cazip şartlarda verdiler.
Bize “Çalışmaya ne gerek, işte size dünyanın tüm nimetlerini sunuyoruz. Ye, iç, yat gerisine karışma” dediler ve tam bir AVM gençliğinin oluşmasını sağladılar.
Kırsal kesime kent yaşamını cazip gösterip, köyden kente göçü hızlandırarak, kentlerin eteklerinde toplanmalarını sağladılar..
Birikimlerimizi yediler bitirdiler, şimdi kanımızı, canımızı koydular kumar masalarına.
Cennet vatanımızı, kan kokan, can güvenliği kalmamış, uyuşturucu bataklığına dönüşmüş, adaletin ve huzurun mumla aranır hale geldiği bir noktaya getirdiler.
Sadizm kültürü ile şekillendirdikleri bir yapıyı sokağa saldılar.
Bizi, tüm dünyanın terör hamisi Katar gibi demokrasinin D’sinden nasiplenmemiş Ülkelerin yanında saf tutmak zorunda bıraktılar.
Ve milletçe, maalesef bu sürecin bir parçası olduk.
Komşumuza bile şüpheyle, önyargıyla bakar hale geldik.
Demokrasi denilen, insan merkezli bir idare şeklini bile bize lütuf olarak sunan idarecilerin yap-boz deneylerini uyguladığı bir ülkedir artık Türkiye.
O yüzden kaygılıyım.
Kendim için, çocuklarımız için, geleceğimiz için, ülkem için, demokrasi için, Türk Ekonomisi için, barış için, kardeşlik için, dış ilişkilerimiz için, kalmayan huzurun geri geleceğinden şüphe duyduğum için, kültürümüz için, sanatımız için kısacası Türkiye için kaygılıyım..
Türkiye Ekonomisi kan kaybediyor.
İhracat kan kaybediyor. Ay be ay artmasına alıştığımız dışsatım her ay dilimler halinde gerilemeye devam ediyor.
Etin kilosu 800 lirayı aştı.
Topraklarımızda hayvancılık yok edilirken, Avusturalya'dan 2026 yılında alınacak 500 bin angusun ilk partisini getiren gemi Türkiye kıyılarına yanaştı bile.
Dar ve Sabit gelirli kan kaybediyor. Ucuz işgücü, üretimin daralması, kamunun üretime-istihdama yönelik hiç bir çalışmaya öncü olmaması, üreten ve istihdam yaratan kamu yatırımlarının tek tek elden çıkarılarak özel sektöre bırakılması, başarılarını kanıtlamış işletmelerin kayyum eliyle tek tek batırılması, bankalarımızın yabancıların hizmetine sunulması ve onların da kredilerle milleti mahkum etmesi, hizmet sektöründe sıkıntı gözükmezken, üretim sektöründe işsizliğin zirveye tırmanması, Üniversite bitirmiş işsizlerin sayısının milyonlarla ifade edilir noktaya getirilmesi, patlama noktasına gelen dar gelirlilerin ramazan iaşesi ile kontrol altında tutulmaya çalışılması, geleceğimiz açısından umut kıvılcımının bile kalmaması gibi bir tablo ile karşı karşıyayız.
Adalet kan kaybediyor.. Ülkenin Ana Muhalefet Partisi Adaleti yollarda arar hale geldi.
Adaletin kırbacını her sabah toplumca sırtımızda hissetmeye devam ediyoruz.
TSK kuzu gibi oldu. Atatürk’ün adını anmak bile yasak hale getirildi bu kurumda. Üniversiteler darmadağın edildi. Sırada Tay'lar vardı, onlar da halledildi.. Yani Yargıtay, yani Danıştay, yani Sayıştay.
Ve Cumhuriyet Tarihimizin en fazla Cumhurbaşkanına hakaret davasının açıldığı, gazetecilerin yazılarından dolayı, adaleti temsil edenlerce sopayla korkutulmaya çalışıldığı bir dönemden geçiyoruz.
Ben de dahil, binlerce işsiz kalem, ailesini ayakta tutmakta zorlanırken, "Avrupa batıyor, çünkü onların Tayyibi yok" diye manşet atan gazeteciler, öğle yemeğini Paris'te, akşam yemeğini Yunan Adalarında yiyecek kadar lüks ve safahat içinde yaşıyor.
Dış politikada kaybedilecek kan bile kalmadı; Dün küfrettiğimiz İsrail artık iktidarın "Bize saldıracak" diye bizi korkutmaya çalıştığı bir güç haline geldi.
Dün uçağını düşürdüğümüzde efelendiğimiz Rusya'ya zeytin dalı uzatıp, 'yeniden flört edelim mi?' diye yalvarıyoruz, bize dayattıkları ekonomik yaptırımları kabullenmek zorunda bırakıldık.
Avrupa Parlamentosu, Avrupa Birliği'ne üye ülkelerin basın yayın kuruluşları Türkiye'nin adını değiştirdi, ülkemizle 'Tayyibistan' diye alay ediyorlar. İngiltere'nin Başbakanı çıkıp Türkiye'nin ancak 3 bin yılında AB'ye girebileceğini söylüyor. AB Türkiye defterini kapattı. Yani Dış Politika'nın dışlanma bölümü duruyor, politika bölümü ise çöpe atıldı.
Eğitim kan kaybediyor; Sistemli olarak eğitimde geriliği dayatanlar kendi çocuklarını Amerikan Liseleri, Fransız okullarında okutuyor. Puan sıkıntısı olanlarını da seçip Kıbrıs'a, Üsküp'e gönderiyor, orada kaydını yaptırıyor ve misafir öğrenci olarak analarının dizinin dibinde okumaları sağlanıyor. Ama bu sözde Müslümanların her biri, bir İmam-Hatip Okulunun bir METEM'in Mütevelli Heyeti'nde boy gösteriyor. Hiç kimse de onlara, 'Madem İmam-Hatiplerin bilimsel düzeyi bu kadar yüksek, neden kendi çocuğunu Fen veya Anadolu ya da Yabancı Menşeili liselerde okutuyorsun' diye sormuyor, soramıyor.
Ülkenin İstatistik Kurumu TÜİK resmi açlık sınırını 32 bin lira olarak belirlemiş ama emekliye '2 bin lira neyine yetmiyor' diyen bir parlamentoya sahibiz.
Huzur, barış, kardeşlik kan kaybediyor; Tepemizdekilerin barışa, huzura yönelik değil de, ayırımcı, ötekileştirici konuşmaları tabanda kavgalara, tartışmalara neden olmaya devam ediyor.
Rant hesapları bile dini ritüellerle süslenip insanlar dövülüyor, saldırıya uğruyor. Yargının yerine ise birileri olay olur olmaz hüküm veriyor. Yargı mensupları da o hükmü gördükten sonra görünmez talep doğrultusunda kararlarını veriyorlar.
Bazı TV Kanallarında, milyona varan rakamlarla tutulmuş, birer şarlatan oturmuş, Kur'an-ı Kerim'de olmayan dogmaları farz, sünnet- Ayet, hadis gibi ambalajlara sarıp sarmalıyor ve zihinleri, kafaları karıştırmaya devam ediyor. Ömrü din eğitimi ile geçmiş, üniversitelerde kürsüleri bulunan Din Konusunda, İslam Konusunda kendini yetiştirmiş, doçent, Prof. olmuş insanlara ise bu kanalların ekranları kapalı. Çünkü indirilen dinin insanları uyandıracağını, uydurulan dinin ise ninniden daha etkili uyku aracı olduğunu onlar da biliyor. Cumhuriyet tarihi boyunca ilk kez ülkede bir iç savaş çıkarılmak istendiğinden bahsediliyor. Türk-Kürt, Sünni-Alevi, Namaz kılan-Kılmayan, Oruc tutan-tutmayan, tarikata giren-girmeyen diye paramparça edilmiş bir toplum yapısı var ülkemde.
Yıllar önce söylemiştim; "Türkiye bütün sorunlarını çözebilir. Yeter ki bölücülük ve terör konusunda gerekli önlemleri alsın" diye..
Ama bu gün aynı kanaatte değilim.
Çünkü, üst akıl diye adlandırılan ve biat kültürünü toplum katmanlarına yerleştirmeyi amaçlayan bir güç, besin kaynağının bölünmüş, parçalanmış bir toplumdan geçtiğini biliyor. O nedenle önümüzdeki süreçte de, toplumun hassasiyetleri ile oynanmaya devam edilecek. Demokrasinin olmazsa olmazları, yargı ve siyaset kurumlarına yönelik algı operasyonları yapmayı sürdürecek. Muhalefet kavramı vatan hainliği ile özdeşleştirilecek. Son sahnede de ila niha-i dokunulmazlığı getirecek ve tek adamlık, hatta halifelik gibi kavramlar hayata geçirilmek istenecektir.
Böylece Çağdaş demokrasi, Çağdaş Anayasa, Çağdaş ülke hayali kuranlar, 'hain' ilan edilecek ve Demokrasinin Cenazesini kaldırma görevi de onlara verilecektir.
Bundandır karamsarlığım.
Bundandır umutsuzluğum.
Bu nedenle ilk kez ülkemin geleceğinin karanlığı beni korkutuyor.
Ahmet ZORLU
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//umudu-yok-ettiler-umudu/805/ Sat, 31 Jan 2026 10:30:00 +0300 Açlık Konuşuluyorsa, Gerekçeler Tükenmiştir Aç insan'a gerekçe sunamazsınız. Çünkü açlık, hiçbir ideolojik söylemi, hiçbir siyasi mazereti, hiçbir istatistik oyununun arkasına saklanamayacak kadar çıplak ve acı bir gerçektir. Karnı aç olan insana sabırdan, fedakârlıktan, gelecek hayallerinden söz edemezsiniz. Açlık, insanın kulağını kapatır; vicdanı değil, hayatta kalma içgüdüsünü konuşturur.

Bugün Türkiye'nin içinde bulunduğu ekonomik tablo, ne yazık ki tam da bu noktaya doğru hızla sürüklenmektedir. Uzun yıllar boyunca "yoksulluk sınırı" kavramı üzerinden tartışmalar yürütülürdü. Şimdi ise çok daha vahim bir eşikteyiz: Açlık sınırı. Artık mesele, insanca yaşamak değil; hayatta kalabilmektir.

Türkiye ekonomisi bugün hiç de iç açıcı değildir. Resmî rakamlar ne söylerse söylesin, pazara çıkan vatandaşın filesi gerçeği haykırmaktadır. Etiketler her gün değişiyor, ama maaşlar yerinde sayıyor. Hatta çoğu zaman geriye gidiyor. Çünkü enflasyon yalnızca fiyatları artırmıyor; emeğin değerini de sessizce eritiyor.

Asgari ücret, kelimenin tam anlamıyla trajikomik bir hâl almıştır. Bir ülkede asgari ücret, çalışanı ayakta tutan en temel güvence olmalıdır. Oysa bugün Türkiye'de asgari ücret, tek başına bir ev kirasını dahi karşılayamaz duruma gelmiştir. Büyükşehirleri geçtik, Anadolu'nun birçok ilçesinde bile kiralar asgari ücretin yarısını aşmaktadır. Geriye kalanla ne yapılması bekleniyor? Elektrik mi ödensin, doğal gaz mı, mutfak masrafı mı, çocuğun okul gideri mi?

Bu tablo karşısında hâlâ "sabır" çağrısı yapmak, en hafif tabirle vicdansızlıktır. Çünkü sabır, tok olanın aç olana öğüt verebileceği bir erdem değildir. Sabır, adaletle birlikte anlamlıdır. Adalet yoksa, sabır bir zulüm aracına dönüşür.

Eskiden yoksulluk sınırı konuşulurdu dedik. Yoksulluk sınırı, en azından bir umudu barındırırdı. Bugün ise açlık sınırı, umudun dahi tükendiği noktayı işaret ediyor. İnsanlar artık tasarruf etmiyor; hayatlarından kısmaya çalışıyorlar. Et almıyorlar, meyveyi tane ile alıyorlar, çocuklarının beslenme çantasını doldururken iki kere düşünüyorlar. Bu, sadece ekonomik bir kriz değildir; bu, toplumsal bir çöküştür.

Altın durmaksızın yükseliyor. Dövizin ateşi bir türlü sönmüyor. Her yükseliş, piyasada yeni bir zam dalgası olarak geri dönüyor. "Kur bizi etkilemez" denilen her açıklama, birkaç hafta içinde raflardaki yeni etiketlerle yalanlanıyor. Vatandaş artık rakamlara değil, cebindeki bozuk paraya bakarak ekonomiyi ölçüyor.

Ve o ölçümün sonucu nettir: Türkiye ekonomisi acınacak bir durumdadır. Bu cümle bir muhalefet sloganı değil, bir sokak gerçeğidir. Pazarda, markette, fırında, eczanede her gün yeniden yazılan bir rapordur. Bu raporu yazanlar ekonomistler değil; emekliler, asgari ücretliler, işsizler, borçla yaşayan ailelerdir.

Bir de işin emekli boyutu var ki, başlı başına bir vicdan sınavıdır. Yıllarca çalışmış, prim ödemiş, bu ülkenin çarklarını döndürmüş insanlar bugün temel ihtiyaçlarını karşılayamaz hâle gelmiştir. Emekli maaşı, çoğu zaman ilaç masrafına dahi yetmemektedir. Emekliye reva görülen bu hayat, aslında hepimize verilen bir mesajdır: "Çalışsan da, ömrünü versen de, sonunda bu kader seni bekliyor."

Bu noktada sorulması gereken soru şudur: Bu ekonomik düzen kimin için çalışıyor? Çünkü belli ki dar gelirli için, emekli için, asgari ücretli için çalışmıyor. Büyüme rakamları açıklanıyor, rekorlardan söz ediliyor. Ama o rekorlar mutfağa uğramıyor. O büyüme sofraya oturmuyor. Çünkü adil paylaşılmayan büyüme, halk için sadece istatistikten ibarettir.

Bir ülkede ekonomi, yalnızca grafiklerle anlatılıyorsa; o ülkede ya gerçeklerden kaçılıyordur ya da halkın sesi duyulmuyordur. Oysa ekonomi, en sade hâliyle şudur: İnsanlar geçinebiliyor mu? Çocuklar sağlıklı beslenebiliyor mu? Gençler geleceğe umutla bakabiliyor mu? Bugün bu soruların cevabı maalesef olumsuzdur.

Açlık sınırında yaşayan bir toplumdan huzur bekleyemezsiniz. Aç insanın öfkesi sessizdir ama biriktirir. Görmezden gelinen her fatura, ertelenen her ihtiyaç, bastırılan her çığlık bir gün mutlaka toplumsal bir kırılmaya dönüşür. Tarih bunun örnekleriyle doludur.

Bu yüzden mesele sadece ekonomi değildir; mesele adalet, liyakat ve vicdandır. Kamu kaynaklarının nasıl harcandığı, kimlerin korunduğu, kimlerin görmezden gelindiği meselesidir. Tasarruf çağrıları yapılırken, bu çağrıların kime yapıldığı da önemlidir. Eğer tasarruf hep aynı kesimden bekleniyorsa, orada adaletten söz edilemez.

Bugün Türkiye'nin ihtiyacı olan şey, pembe tablolar değil; acı gerçeklerle yüzleşmektir. Açlık sınırını konuşan bir ülke, kendine gelmek zorundadır. Çünkü aç insan'a gerekçe sunamazsınız.

Vah vah ülkem vah… Bu bir ağıt değil, bir uyarıdır. Duymak isteyenler için hâlâ zaman vardır. Ama duymayanlar bilmelidir ki, açlığın sabrı yoktur.

Kalın Sağlıcakla…

]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//aclik-konusuluyorsa-gerekceler-tukenmistir/804/ Fri, 30 Jan 2026 11:42:00 +0300 ÖRGÜTLÜ TOPLUM OLMAK..
Demokratik sistemlerin olmazsa olmazıdır örgütlü toplum.
O nedenle, Türkiye gibi özürlü Demokrasilerde, iktidarların ilk işi güçlü toplum örgütlerini parçalamaktır.
1980 öncesi ve sonrasını incelediğinizde, önünüze işçi ve memur yapılarının nasıl lime lime edildiği gerçeği çıkar.
İşçi sendikalarından başlayalım.
Geçmişte Türk-İş tek yetkili konfederasyon idi.
Masaya oturduğu zaman bir ağırlık taşır, dediğine akın haklar elde ederdi ya da çekinmeden çalışanın sırtına Grev Gömleğini geçiriverirdi.
Sonrası DİSK, MİSK gibi alternatifleri oluşturuldu.
Günümüzde, Sosyalist veya Sosyal Demokrat isen DİSK, Orta Yolcu isen Türk-İş ve iktidarın neferi isen Hak-İş Konfederasyonlarına bağlı sendikalardan birini seçmek zorundasın.
Ya da Memur isen eğer, ya KESK, Kamu-Sen veya Memur-Sen’e bağlı sendikalardan birini seçmek zorundasın.
Desteklediğin parti iktidarda ise yaşadın.
Okul Müdüründen, nüfus müdürüne kadar tüm atamalarda söz sahibisin.
Seçimde partiler, kendilerine yakınlık ölçüsünde isimlerden seçer adaylarını.
İşçi hakkı, Memur Kazanımı artık ikinci plandadır.
Oysa bütün Dünyanın, daha doğrusu Demokratik Dünyanın kabul ettiği ILO Standartları vardır, çalışanın hak ve çıkarlarını belirleyen.
Bizde ise memurlar sınıf sınıf, sözleşmelisi, kadrolusu, geçici sözleşmelisi.
İşçiler paramparça.
Kamu işçisi, taşeron işçisi, sendikalı işçi, sendikasız işçi, mevsimlik işçi gibi.
Oysa, sendikalar çalışma dünyasının hak ve çıkarlarını gözetmek, çalışanın yeni haklar elde etmesini sağlamak, ekonomik ve sosyal hayatındaki standartları yükseltmek için kurulur ve çalışır.
Bizde ise, sendika başkan ve yöneticilerinin hayat standardının en üst seviyeye çıkmasına hizmet eder çalışanlar.
Yani Sendika Ağalarına.
İktidar ve belediye yönetimleri değiştiğinde başkanlar bizzat devreye girerek, çalışanların kendi dünyalarına yakın sendikaya geçmesi için özel bir mesai harcarlar.
Sıra zam ve sosyal hakların iyileştirilmesine gelince, karşı görüşteki sendikalar sokağa çıkar bağırır, çağırır ama yetkili konfederasyonlar, iktidarın ellerine tutuşturdukları kırıntılara hamd ederek kalkarlar sözleşme masasından.
Aynı durum, örgütsüz yapılar için de geçerlidir.
Örneğin emekliler.
Bir emekli olarak anlatayım.
31 Aralık 2017'ye tarihine kadar, geçerli olan asgari ücretin üzerinde emekli maaşı alıyordum.
Asgari ücret çok gündemde tutulduğu için, asgari ücret yeterli olmamakla birlikte emekli maaşlarını solladı.
Ama emekliye ses olacak güçlü bir yapı olmadığı için kağıt üzerindeki enflasyon rakamları üzerinden bir zam öngörüldü.
2024 yılı sonunda ise asgari ücretli de emekli de resmen açlığa terkedildi.
Yani asgari ücretlinin maaşı benim maaşımı 5 bin lira dolayında geçti.
2025 yılı sonunda emekli maaşı açlık sınırının çok altında, asgari ücret de açlık sınırına yakın bir rakam olarak belirlendi.
Yani beni temsil eden güçlü bir yapı olmadığı için açlık ve sefaletin tam göbeğine yerleştirildi ben ve benim gibi emekliler.
Memurlarda da durum farklı değil.
Bir emekli yapılanması da çıkıp demedi ki, “Kardeşim asgari ücrete yapılan zam bile yetersizken neden çalışma barışını bozacak ücret düzenlemeleri yapıyor, işçiyi-memuru birbirine düşmanlaştırıyorsunuz?” diye.
Allah var, ülkedeki Ana Muhalefet. insani bir ücret artışı için çok çaba gösterdi mecliste, günlerce nöbet tuttu.
İktidar Partisinin payandası MHP Lideri bile sefalet ücreti dedi, ama ellerin kalktığı zaman diliminde yine payandalık görevini sürdürdü ve AKP teklifine 'evet' diyerek 15 milyon emekliyi açlığa, sefalete mahkum edecek bir artış ile konuyu gündemden kaldırdı.
Yani örgütlü olduğun kadar konuş denilerek ülkenin en örgütsüz toplum kesimi emekliler resmen açlığa mahkum edildi.
İktidar çeyrek asırdır hükmediyor kaderimize.
TÜSİAD'a karşı MÜSİAD nasıl kuruldu ise, oda, dernek ve birliklerin yola getiremediklerine karşı alternatiflerini kurdurdu iktidar partisi. Böylece Sivil örgütlü toplumun yönetenleri, iktidar ve yancısı tarafından belirlenmeye başlandı ülkede.
Sadece o kadar mı?
Barolara neler yaptılar, hatırlamıyor musunuz?
Ya da Türk Tabipler Birliği'ne, Mühendis ve Mimar Odalarına.
Demediler mi Mazlumun son Umudu Anayasa Mahkemesi için "Kapatalım gitsin" diye.
6 yıl dirsek çürüttükten sonra Doktor Unvanı alan gencecik insanlarımız Avrupa ülkelerine kaçtı, farkında değil misiniz?
İyi bir üniversite bitirip ‘Mühendis, öğretmen’ unvanı alan gençlerimiz asgari ücrete mahkum edilirken, cehaleti hayatın merkezine koyan, ama cemaate kul köle yapılan insanlar üçer-beşer yerden maaşa bağlandı, görmüyor musunuz?
Çalışma Hayatının acilen uyanması ve siyasetin hizmetlisi olmayı bir kenara bırakması gerekir.
Tek çabanın, çalışanın ekonomik ve sosyal hayatı olan yeni bir sendikal modeli hayata geçirmek zorundayız.
Memur siyaset yapacaksa, siyaset kurumlarında, işçi siyaset yapacaksa siyasi partilere gidecek.
Ama sendikalar, siyasetin uydusu yapılmayacak.
İşte o zaman, medeni dünyada olduğu gibi işçi ve memur kuruluşlarının ortak çabası, çalışanın ekonomik ve sosyal düzeyini yükseltmek olur.
Aksi halde, her toplu sözleşme dönemi ve yıl başlarında, “Acaba reis bize ne kadar zam verecek?” diye beklemeye devam ederiz.
Ahmet ZORLU
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//orgutlu-toplum-olmak/803/ Fri, 30 Jan 2026 10:54:00 +0300 BİTTİ EFENDİLER, BİTTİ. 15 Temmuz sonrasını hatırlıyorum.
OHAL’li günleri.
Her Salı sabaha karşı birkaç ev birden basılır, insanlar toplanırdı.
Öncesinde, Ergenekon, Balyoz kumpaslarını.
Katillerin, Canilerin gizli tanık yapılarak Şerefli Türk Komutanlarının, Aydınların, Gazetecilerin Silivri Zindanlarına dolduruluşunu.
Adaletin Fetullah Gülen’in ayakları altında paspas edilişini.
Valilerin, Emniyet Müdürlerinin, Komutan Üniformalı Hainlerin, Fetö hain yapısının önünde selam duruşunu, diz çöküşünü.
Son seçimlerle birlikte ilk olmayı, tek olmayı CHP’ye kaptıran iktidar ve yamakları yeni bir senaryo için kolları sıvamış gibi görünüyor.
Ekrem İmamoğlu, Ümit Özdağ, Ayşe Barım ve Tanju Özcan.
Durmadılar devam ediyorlar, 700 Küsur yıl hapis cezası ile yargılanan iftiracının Adliye Binasına 15 Koruma ile VIP Kapısından girdiği, Milletin Sevgilisi haline gelmiş belediye başkanlarının ise kelepçeli olarak adliyelere getirildiği enteresan bir süreç.
Yaratılan devasa uyuşturucu bataklığında sivrisinek yakalama göz boyaması, semirtip büyüttüğünüz evlatlarınıza! yaptığınız operasyonlar.
Amaç, açlığın sesinin duyulmaması için, ama diyenlerin sesini kısmak için.
Amaç, bir seçim daha kazanmak.
Amaç, HDP ile MHP’yi aynı cephede seçime sokmak.
Beyler tutmaz.
Efendiler olmaz.
Tamam çok sayıda cezaevi yaptınız ama tüm hoşnutsuzları dolduracak büyüklükte ve kapasitede cezaevi dünyada yok ki Türkiye’de olsun.
21. yüzyıldayız artık.
Diktatörlüklerin bile yerle bir olduğu süreçler yaşadık, yaşıyoruz.
Mısır, Libya, Irak, Tunus, Fas, Suriye örneklerinin üzerinde dumanı tütüyor hala.
Kaldı ki Türkiye Cumhuriyeti’dir, ayarları ile oynamaya çalıştığınız.
Tüm geri kalmış ülkelerin halklarının umudu, diktatörlerinin korkulu rüyasıdır Atatürk’ün kurduğu bu Cumhuriyet.
Kulluktan, Tebalıktan Eşit Yurttaşlığa terfi etmiş bir toplumdur Türk Milleti.
Siz sanıyor musunuz, yeniden kulluğu, tebalığı kabul edecek.
Tamam kobay ettiniz, ses çıkarmadı bu aziz millet.
Üzerimizde denemediğiniz sistem, uygulama, yasa, yönetmelik kalmadı.
Ama biliyor musunuz, hiç biri ama hiç biri istediğiniz sonucu vermedi, vermez, vermeyecektir.
Eğitimimizle oynadınız.
Ekonomimizle oynadınız.
Sağlığımızla oynadınız.
Kadınların haklarını elinden alıp onları eve kapatmaya çalıştınız.
Genetiğimizi değiştirmeye çalıştınız.
Bunların hiç birine yeterli oranda tepki koyamadığımızı sandınız ama bu Aziz Millet bu kez kararlı, sandığın bir an önce önüne gelmesini istiyor.
Zira siz o emeklinin evinde kaynayan tencereyi devirip yemeğini ziyan ettiniz.
Artık emeklinin bacası tütmüyor, tenceresi kaynamıyor.
O asgari ücretliyi, işyerinde önüne konulan 1 portakalı, müdüründen izin alıp çocuğuna götürür hale getirdiniz.
O asgari ücretliyi, ev kirasına çalışır konuma getirdiniz.
Her türlü zorluğa göğüs gerip üniversite bitiren gençlerimizi, partiden torpilli cahillerin önüne atıp yem ettiniz.
Kariyer hayali ile üniversite okuyup öğretmen, mühendis, felsefeci, sosyal bilimci olan gençlerimiz, Kariyer hayallerini bir kenara koydu, 3 harflilerde kasiyer olma telaşına düştü.
Yani, Liyakat anlayışını yok ettiniz bu ülkede.
Üreten, gıdada kendi kendine yeten ülkemi alıp, gıda enflasyonu 40 ülkenin enflasyonundan daha yüksek enflasyona sahip ülke yaptınız.
En tehlikeli insan ve toplum modeli nedir biliyor musunuz?
Kaybedecek bir şeyi kalmayan insan ve toplumdur.
Farkında mısınız bilmiyorum ama, bu milletin kahır ekseriyetinin kaybedecek bir şeyi kalmadı.
Siz hala kuyruğu dik tutuyorsunuz ya..
Hodri Meydan.
Getirin sandığı, hemen bu gün kararı alın 3 ay sonra, 6 ay sonra da önümüze koyun.
O yok etmek için akla hayale gelmedik yollara başvurduğunuz Ekrem İmamoğlu’nun, Mansur Yavaş’ın halkın gönlündeki yükselen kredisini gözünüzle görün.
Biliyor musunuz, yeniden bakan yaptığınızda tepki gösterdiğim Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek’e bile acımaya başladım.
Zira medeni dünyada hangi kapıyı çalıp borç para istese, aldığı cevap aynı oluyordur.
“Parti liderlerinin, belediye başkanlarının, sudan sebeplerle tutuklandığı bir adalet düzeninin bulunduğu ülkeye siz olsanız borç para verir, yatırım yapar mısınız?” diyorlardır.
Ve bu kirli yapılanmaya sessiz kalan meclisteki vekiller.
Size bu iradeyi Aziz Türk Milleti verdi.
Verirken, iradesini birine ipotek edesiniz diye değil, vicdanları kanatan zamanlarda çıkıp kendisi adına kürsüde haykırasınız diyeydi bu vekalet.
Bu sessizlik, bu kabullenişlik, bu emre itaat milletçe izleniyor ve iyi şeyler düşünmüyor size yetki veren asiller.
Bir hatırlatma daha.
Türk Milleti sessizce bekler ama, yeri, günü, zamanı geldiğinde mazluma, haksızlığa uğramışa, partisine bakmadan omuz verir.
Öyle değil diyorsanız, İstanbul'da, Antalya'da, Adana'da, Esenyurt’ta, Beşiktaş’ta, Mardin’de veya kayyum atadığınız yerlerde ara seçim kararı alın, bakın bakalım içeri tıktığınız, koltuğunu altından çektiğiniz adaylar oylarını ne kadar katlıyor?
Yani bitti efendiler, bitti.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//bitti-efendiler-bitti/802/ Wed, 28 Jan 2026 11:08:00 +0300 YANLIŞ KARAR! Mahkeme salonları, adaletin en yüksek sesle konuşması gereken yerlerdir. Ancak bazen bu salonlarda verilen tek bir yanlış karar, bir insanın bütün hayatını sessizliğe mahkûm edebilir. Bir hâkimin kaleminden çıkan birkaç satır, sadece bir dosyayı kapatmaz; umutları, güveni ve bazen de geri dönüşü olmayan bir geleceği mühürler.
Yanlış bir mahkeme kararı, öncelikle insanın adalet duygusunu paramparça eder. Masum olduğu hâlde suçlu ilan edilen biri için zaman artık eskisi gibi akmaz. Günler ağırlaşır, geceler uzar. İnsan, kendini anlatamadığı bir hikâyenin başkahramanı olur. 

“Gerçek ortadayken neden kimse görmedi?” sorusu, vicdanı kemiren bir yankıya dönüşür. Bu sadece hukuki bir hata değil, ruhsal bir yıkımdır.
Bu kararın etkileri bireyle sınırlı kalmaz. Aileler de cezalandırılır. Bir annenin başı öne eğilir, bir çocuğun okulda soyadı fısıltılara karışır. Eşler, dostlar, kardeşler… Hepsi görünmez bir damgayla yaşamaya başlar. Yanlış bir karar, masumiyet karinesini değil, toplumsal önyargıyı güçlendirir. İnsanlar gerçeği değil, hükmü hatırlar.
Toplum açısından bakıldığında ise bu tür kararlar, adalet sistemine olan güveni aşındırır. İnsanlar “yarın benim başıma da gelebilir” korkusuyla yaşar. Hukuk, koruyan bir çatı olmaktan çıkar; tehditkâr bir gölgeye dönüşür. Adaletin en tehlikeli yarası da buradadır: İnsanlar ona inanmayı bıraktığında, düzen sessizce çözülür.

Belki de en acı olan, yanlış kararın düzeltilse bile her şeyi eski hâline getirememesidir. Yıllar sonra gelen bir beraat kararı, kaybedilen zamanı geri getirmez. Kaçırılan çocuklukları, yıkılan kariyerleri, sönen umutları iade edemez. Adalet geç kaldığında, adalet olmaktan çıkar.

Bu yüzden mahkemelerde verilen her karar, yalnızca kanun maddeleriyle değil, insan hayatlarıyla tartılmalıdır. Çünkü adalet, sadece doğru karar vermek değil; yanlış bir kararın doğuracağı acıyı da hesaba katabilmektir. Bir toplumun vicdanı, en çok da masumların sessiz çığlıklarında sınanır. Geç gelen adalet, adalet değildir. Saygıyla

]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//yanlis-karar/801/ Wed, 28 Jan 2026 10:21:00 +0300 HATIRLATMA..
21 yüzyılın ilk çeyreğini geride bıraktık, 2. çeyrekten gün almaya başladık.
Ama biliyor musunuz, ömrümüzden çeyrek asır çalınmış gibi hissediyoruz millet olarak.
Hiç gelmeyecekmiş gibi, ne kadar da büyük sözler vermiş, ne vaatlerde bulunmuştunuz, hatırlıyor musunuz?
2023’te Dünyanın süper gücü olacaktık.
Teknolojide dünyaya örnek bir ülke haline gelecektik.
G20 ülkeleri arasında, 19’larda olan yerimizi ilk 10’a yükseltecektik.
Muasır Medeniyetin zirvesine oturacak, model ülke haline gelecektik.
Demokratik standartlarımıza tüm dünya gıptayla bakacaktı.
Türkiye’den habersiz dünyada yaprak bile kıpırdamayacaktı.
Tüm Ortadoğu, Türkiye’yi model alacak, demokrasi rüzgarını Afrika'da bile estirecektik.
Türk Lirası, ABD Dolarının tahtını yerle bir edecek, 2 dolar 1 lira olacaktı.
Türkiye’de üretilen uçaklar tüm dünya ülkelerinin tercihi olacaktı.
Türk Malı Otomobillerle erişecekti, medeni dünya menzile.
Hans ve Helga, Ali ile Ayşe’ye sağlanan teknolojik eğitim imkanlarına gıptayla bakacaktı.
Kopenhag ve Maasrich Kriterlerinin yerini Ankara Kriterleri alacaktı.
Yolsuzluğu, yoksulluğu, yasakları lügattan çıkaracaktık.
Dünyanın Finans Merkezi İstanbul olacaktı.
Dünya Borsaları, İstanbul Borsası’nın verilerine göre yönlerini belirleyecekti.
İllerimiz, sağlık turizmi ile kalkınacak, Türk Tıbbının yarattığı mucizeler, ülkeden ülkeye, milletten millete efsane şeklinde anlatılacaktı.
Türk Askeri’nin sesi yedi cihandan duyulacak kadar gür çıkacaktı.
Hizmette liyakat, görevlendirmede adalet, yükselmede başarı esas alınacaktı.
Seçtiklerimiz efendilik değil, hizmetkarlık edecekti millete..
Hiç kimsenin aş derdi, iş derdi olmayacaktı.
Mutlu bir millet, müreffeh bir toplum olacaktık,
Farkında mısınız?
Yukarıda sıralanan standartların, kalkınmışlığın, demokratik standartların neresindeyiz?
Hiç düşündünüz mü?
Tam 20 yıl, anlatılan bu masallarla uyutulduk.
Hala 2023’de gözlerini açıp masaldaki tablo ile karşılaşacağını uman ve sananlara söylüyorum.
2026'ya geldik ağalar.
Maalesef masal bitti.
"2023’de büyük bir hayal kırıklığına, büyük bir kabusa şimdiden kendinizi hazırlayın" dedik, anlamadınız, ya da anlamamazlıktan geldiniz.
Bu güzel ülkede Cumhuriyet döneminde ekonomik krizler yaşadık.
Toplumsal uzlaşmazlıklara tanık olduk.
Ama lokaldi sıkıntılar, kiminde ülkenin kalbine stent takıldı, kiminde açık kalp ameliyatı ile yoluna devam etti demokratik sistem.
Ama bu gün;
Adaleti kıt, Sağlığı, Eğitimi paralı hale gelmiş, cebindeki paranın hiç değeri kalmamış, şirketleri iflas bayrağı açmış, işsizi, emeklisi, çalışanı açlıkta bir araya getirilmiş, betona bulanmış bir ülkedir artık Türkiye Cumhuriyeti.
Sadece o kadar mı, bir avuç mutlu azınlığa hizmet eden, fertlik kavramını tebalıkla takas noktasına getirilmiş bir millet olduk.
Yani, ülke komada.
Teşhis, Akciğerinde başlayıp tüm organlarında metastaza yol açan ağır bir kanser hastası görünümündeyiz.
Ekonomi felç.
Üretim sıfırlandı.
Tarım ve Hayvancılık bitti.
İşsizlik diz boyu.
Açlık sınırının altında yaşayan, pazara ‘Çürük meyve ve sebze ayıtlamak’ için giden, çöpten artık yiyecek toplayan bir toplum olduk.
Baktılar tepedekiler, 2023’ün ertesinde bile ülke felaketin göbeğinde, hemen yeni bir hedef koydular önünüze.
Yeni hedef 2071..
Tabii yerseniz.
Ahmet ZORLU
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//hatirlatma/800/ Tue, 27 Jan 2026 10:36:00 +0300 YOK EDE EDE.. Günlerdir batan Türkiye’yi konuşuyoruz.
Kapanan kurumları.
Fabrikalara şalter indirten, konkordato kuyruğuna sokan aymazlığı.
Hala inatla, bölen, hor gören, kibir batağına bulaşmış kurumları ve başındaki insanları.
Hiç birimiz, gelinen bu noktanın nedenlerine kafa yormuyoruz.
Eskiden ne yapılırdı demiyoruz, böylesi zamanlarda, böylesi durumlarda.
Öncelikle, yol açmak için, deprem sonrası kurtarma seferberliği veya yangın söndürmek için talimat beklenmezdi, her kurum görevini bilir, hazırlığını yapardı eskiden.
Mesela Yol, Su Elektrik (YSE) Teşkilatı vardı, sonradan Köy Hizmetleri yapılan, en sonunda kapısına kilit vurularak malları, taşınmazları Büyükşehirlerde Belediyelere, diğer illerde Özel İdarelere devredilen,
Bu teşkilat var ya bu teşkilat.
Yaz aylarında başlardı kış hazırlıklarına.
Özellikle yüksek kesimlerindeki bakımevlerini takviye ederdi makinayla, yakıtla, personelle.
Kar mücadelesinde çalışacakların sağlıklı beslenmesi için tahin helvasını ve kuru üzümünü bile yazdan alırdı.
Kapattılar, yok ettiler.
Şimdi köylerimiz terk edilmiş virane, ama isimleri ‘Mahalle.’
Karayolları Teşkilatları vardı, güçlü ekipleri vardı.
Yolu kendileri yapar, yolu kendileri açardı kış geldiğinde.
Şimdi ana yolların orta refüjlerinin bakımı, çiçeklerin ve ağaçların sulanması bile partililere yaptırılıp çuvalla para ödeniyor. İş makineleri garajlara çekildi, hurdaya ayrıldı. Kalan personel ise ihale organizasyonu yapıyor bol bol. Yani çalışmıyor artık karayolları müdürlükleri, çalıştırıyor.
Türkiye Zirai Donatım Kurumu vardı mesela.
Çiftçinin gübre ihtiyacını karşılardı.
Fabrikaları vardı gübre üreten.
Çiftçinin kara gün dostuydu.
Kapattılar., gübreyi artık dışardan ya da merdvenaltı kurumlardan alıyor çiftçi.
Gübre depoları düğün salonu, idare binaları misafirhane, fabrikaları ise özel sektörün oldu.
Şimdi çiftçi bir ton gübreyi bir önceki yıl fiyatının yüzde 600 üzerinde zamlı alıyor, o nedenle gübresiz tarım yapmak zorunda kalıyor.
Elektrik üretimi de dağıtımı da kamu eliyle yapılırdı eskiden.
Ama tek tek satıldı önce elektrik üreten santraller.
Sonra dağıtım şirketleri, yandaşlara dağıtıldı.
Şimdi iktidar onların her dediğine evet demek zorunda kalıyor ve bu mazlum millet elektriği ekonomik gücünün 10 kat üzerinden ödemek zorunda bırakılıyor.
Okullarımız vardı, fikri hür, irfanı hür, vicdanı hür nesiller yetiştiren.
Köylerdeki okulları kapattılar, binalarını yıkılmaya terkettiler.
Üniversitelerimiz vardı, yüzümüzü ağartacak çalışmalara imza atan hocaların görev yaptığı, cahilin ferasetine güvenen çakma hocaların kapısından geçemediği, Nuh’un cep telefonu kullandığını iddia etmeyen hocaların görev yaptığı.
Toprak Mahsülleri Ofislerimiz vardı, Tarım Kredi Kooperatiflerimiz vardı, Tariş’imiz, Pankobirliğimiz, Fiskobirlik’imiz, Tekel’imiz vardı. Topraktan elde edilen değerleri değerinden paraya çevirir, yokluk ve yoksullukta milletin yanında bitiverirlerdi.
Türkiye Kömür İşletmelerimiz vardı, Zonguldak’tan çıkan taş kömürünü dağıtırdı tüm illere.
Valilik ve Belediyenin ortak olduğu işletmeler gelen bu kömürleri uygun şartlarda satardı dar gelirliye.
Şimdi kömür satıcıları Zonguldak’tan değil, Rusya’dan ve Afrika’dan gelen kömürleri satıyor. Hemi de maliyetinin 6 katına.
Tamam, zaman zaman sıkıntı da yaşanırdı bazı temel ihtiyaç kalemlerinde.
Çünkü, emperyalizm bazen yaptığımızı beğenmez, bize ambargo ile terbiye etmeye çalışırdı.
Ama baş eğmezdik, yoğumuzu var eder, elleşip kollaşır sıkıntıyı eşit paylaşırdık.
Ama Atatürk'ün çizdiği yoldan ilerler, Dünyanın gıptayla baktığı, Tarım ve Hayvancılıkta kendi kendine yeten ülke olarak bilinir. tanınırdık.
Ta ki ülkenin genleri ile oynanıp kardeşçe yaşadığımız Demokratik Cumhuriyet’i bir tek adamın iki dudağı arasına hapsedene kadar.
Yani, Atatürk ve İnönü dönemini kötüleyerek geldiler, daha kötüsünü bize reva gördüler.
Kuyruk vardı dediler, şimdi ekmeği bile kuyruklara bağladılar .
Kıtlık vardı dediler, kıtlığın dik alasını yaşatıyorlar.
Yokluk vardı dediler, yokluğun bir tık ötesine geçirdiler güzel ülkemi.
Elektrik kesintileri vardı dediler, eskiden günde bir saat kesilirdi, şimdi seçim sonrası trafoya kedi girdi diye kesiyorlar elektriğimizi.
Enflasyon vardı dediler, Cumhuriyet Tarihinin en acımasız rakamları ile bizi baş başa bıraktılar.
Dışa bağımlıydık dediler, artık samanı bile dışarıdan alır hale getirdiler.
Yani diyeceğim sevgili dostlar, Nazım’ın dediği gibi;
Nasıl öfkelenmem ki, düşündükçe memleketimi,
Çırpınıyor ayakları altında, bir avuç hergelenin.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//yok-ede-ede/799/ Mon, 26 Jan 2026 17:14:00 +0300 YALANİSTANDA YAŞAMAK..
Kaliteli insanların değersiz, değerli insanların kalitesiz olduğu bir dönem yaşıyoruz..
Tarihimiz biriktirilmiş yalanlardan ibaret.
Dinimiz biriktirilmiş hurafelerden ibaret.
Siyasetimiz biriktirilmiş entrikalardan ibaret..
Sanal bir alemde, yalan bir alemde debelenip duruyoruz..
İktidar borazanı kanallarda ‘Avrupa can çekişiyor, Avrupa Emeklisi, Avrupa Çalışanında sefalet diz boyu’ haberleri veriliyor.
Aynı kanallarda etin kilosu Türkiye’de 300 lira.
Kasap tezgahında ise 950 lira.
Vatandaş, bu yandaş kanallardaki etlerin görüntüsüne banıyor ekmeğini.
Öylesi hipnoz edilmişlerin yaşadığı bir ülke yani.
Tek amaç bizdeki emekli, bizdeki çalışan ve bizdeki işsizlik oranları üzerine odaklanan dikkatleri başka alana çekmek. Bunun için seçilmiş başkanlar görevden alınıyor, parti liderleri bile tutuklanıyor.
Her gün uyuşturucu operasyonları, bahis operasyonları haberleri verilerek gerçek gündem saptırılıyor.
Tarihimizi bile çarpıtarak, övünüyoruz geçmişimizden.
Osmanlı’yı dünyaya hakim konuma getiren padişahları değil, Osmanlının çöküşünü sarayından izleyip, ‘Darbe yaparlar diye donanmayı sarayın önüne kilitleyerek çürüten padişahlar, İngiliz’e İstanbul’un Altın Anahtarını sunan ve iflasın ilanı niteliğindeki Düyun-u Umumiye'ye boyun eğen padişahlarla övünür hale getirildik.
Dinimizi bile bize çarpıtarak öğretiyorlar.
Yüce dinimizin haram ve yasak kıldığı, hırsızlık, kul hakkı, devlette liyakat gibi temel konulara hiç değinilmiyor. Bunun yerine devlet kurumlarının faiz almasını mübah gören, Ahlak Kavramını kadına odaklayan uydurulmuş bir din anlayışı pompalanıyor Devletin Diyaneti tarafından.
Hele siyasetimiz, hele siyasetimiz..
Acınası bir noktada.
Zübüklüğün zirvede olduğu, iradelerin bir kişiye emanet edildiği acınası bir dönemden geçiyor siyasetçilerimiz.
Vekilin biri çıkıp, “Et fiyatlarının yüksekliği çok et tükettiğimizden kaynaklanıyor. Biraz da Balık ve Tavuk yiyin” diyebiliyor.
Bir başkası, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde “Millet aç, kuru ekmeği zor buluyor” diyen muhalefet temsilcisine, “Demek ki kuru ekmek buluyor, hani açtı” diyebiliyor.
Emeklinin acınası hali ile 1000 lira ek zam verilerek adeta alay ediliyor.
Çıkıyor Bay Yamak, Emeklinin çilesini kürsüden seslendiriyor, haftasında yeniden çıkıp "Sözümün arkasındayım. Ama Reisin dediğinden de milim sapmam" diyerek, ülkenin emeklisine hayal kırıklığı yaşatıyor.
Ama vekil çocuklarımızın, bakan çocuklarımızın, başkan çocuklarımızın bir sıkıntısı yok, Elhamdulillah.
Bırakın çocuklar, damatlar, baldızlar, bacanaklar bile ihya edilmiş.
Altına koltuk çekilemeyenlere, ballı villa arsaları tahsis edildi, fiyatı bir haftada yüzde 500 artan.
Hani Kayseri Venedik olacaktı, Kentin ortasından gürül gürül Kızılırmak nehri akıtılacaktı.
Hani Zamantı Suyu Develi Ovası'nı sulayacak, sonra da Akdeniz yerine Karadeniz'e akacak, coğrafya bilgileri bile değişecekti.
Açılan devasa tünel Elma ve Patates Deposu oldu biliyor musunuz?
Gidin Eskişehir’i görün.
Bir Irmağın, bir nehrin bir kente nasıl hayat verdiğini gözlerinizle görün.
Sadece bir Irmak mı, bir Belediye Başkanının bir kent yarattığını görmek istiyorsanız da, Eskişehir göreceğiniz tek örnektir.
Sonra da Kayseri Halkını yıllarca bir hayalle avuttuğunuz gerçeği ile yüzleşin.
Ya da Konya'yı görün.
O ili yönetenler de sizden, sizin partinizden.
Mevlana'nın bir kente kattığı değeri, bir çok kentten sabah kalkan otobüslerin Sabah Konya'ya geldiğini, türbe ve kent ziyaretleri yaptığını göreceksiniz.
Siz ise olmayan yatırımlarda rekor kırdığınızı iddia ediyorsunuz.
Sonra da, açılışı yapılan Lahmacun Salonunun kurdelasını kesmek için sıraya giriyorsunuz.
Mevlana'nın Hocası Seyyid Burhaneddin'in Türbesinin bulunduğu caddedeki adını söküp yerine, "Bir daha aday olmamız için çaba göstersin" diye Mehmet Özhaseki adını yazıyorsunuz.
Baktınız Millet tepkisiz ve sessiz, hemen ardından Mimar Koca Sinan'ın adını kaldırıp, Mustafa Elitaş'ın adını yazmaya kalkışıyorsunuz.
Dedim ya Sevgili Dostlar..
Kaliteli insanların değersiz, değerli sanılan insanların kalitesiz olduğu bir dönem yaşıyoruz..
Tarihimiz biriktirilmiş yalanlardan ibaret.
Dinimiz biriktirilmiş hurafelerden ibaret.
Siyasetimiz biriktirilmiş entrikalardan ibaret..
Ve anamızın ak sütü gibi helal oylarımızı Görkemine, Lüksüne, Şaşaasına meze yapan, Aziz Nesinlik yöneticilerin ülkemi ve kentimi habis bir ur gibi sardığı günlerden geçiyoruz.
Oynanan büyük çadır tiyatrosunda, ilk kez temsil izleyen taşralı gibi hala, yıllardır seçtiklerimizin şapkalarından tavşan çıkarmasını veya parmaklarını şıklatarak her şeyi düzeltmelerini umuyoruz.
Ahmet ZORLU
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//yalanistanda-yasamak/798/ Sat, 24 Jan 2026 14:52:00 +0300 Soğuk Hava ve İdrar Yolları: Vücudun Sessiz Alarmı Kış ayları geldiğinde pek çok kişi benzer yakınmalarla karşılaşır: Daha sık tuvalete çıkma, gece idrara kalkma ya da ani idrar yapma hissi. Çoğu zaman bu durum “üşütme” olarak nitelendirilse de, soğuk havanın idrar yolları üzerindeki etkileri bilimsel olarak da kanıtlanmıştır.

Soğuk hava vücut için bir stres kaynağıdır. Vücut ısısını korumak amacıyla damarlar büzülür, kanı iç organlara yönlendirilir ve kan basıncını artış izlenir; böbrekler de dengeyi sağlamak için fazla sıvıyı idrarla atmaya başlar. Bu nedenle soğuk havalarda idrara çıkma sıklığı artar. Aynı zamanda soğuk, mesanenin daha hassas çalışmasına, daha sık kasılmasına neden olarak ani sıkışma hissini tetikleyebilir.

Kış aylarında sıvı tüketiminin azalması da önemli bir faktördür. Susama hissi azaldığı için yeterince su içilmez ve idrar koyulaşır. Bu durum idrar yolu enfeksiyonlarına zemin hazırlayabilir.

 

Kimler daha fazla risk altında?

- Prostat büyümesi veya mesane hastalığı olanlar

- Sık idrar yolu enfeksiyonu öyküsü olanlar

- Yaşlı bireyler (soğuğa karşı yanıt daha belirgindir)

- Uzun süre dış ortamda çalışanlar

- Yetersiz sıvı alan kişiler

 

Soğukta İdrar Yolu Enfeksiyon sıklığı artar mı?

Soğuk havalarla idrar yolu enfeksiyonu (İYE) sıklığı arasındaki ilişki, popüler bilim ve sağlık alanında da sıkça tartışılan bir konudur. Kısaca cevap: Evet, soğuk havalarda İYE sıklığında artış olur, ancak bunun tek ve doğrudan nedeni soğuk havanın kendisi değildir. Artış, daha çok soğuk havalarda değişen alışkanlıklardan kaynaklanır. Sıvı Tüketiminin Azalması, az su içildiği için tuvalete gitme sıklığının azalması, kapalı ve kalabalık mekanlarda zaman geçirme. Ek olarak vücudun aşırı soğuğa maruz kalması, geçici bir süre için bağışıklık sistemini zorlayabilir; vitamin-mineral eksiklikleri de bu durumu kolaylaştırır.

 

Doğrudan Soğuk Maruziyeti ve "Islak Mayo" Sendromu

Halk arasında "idrar yollarını üşütme" olarak bilinen durum, aslında mesanenin ve çevresindeki kasların soğuktan etkilenmesidir. Soğuk bir yere oturmak, ıslak mayoyla kalmak veya karın alt bölgesini üşütmek, pelvik bölgedeki damarlarda büzüşmeye ve lokal kan dolaşımının yavaşlamasına neden olabilir. Bu da bölgenin savunma mekanizmasını zayıflatabilir.

Soğuk, mesane kaslarında spazma ve irritasyona yol açarak, daha sık ve acil idrara çıkma ihtiyacı hissettirebilir. Bu durum, zaten var olan hafif bir enfeksiyonun belirtilerini şiddetlendirebilir veya bakterilerin yukarı doğru ilerlemesini kolaylaştırabilir.

 

Kışın İdrar Yolu Sağlığını Korumak için Öneriler

Soğuk havalarda idrar sorunlarını azaltmak için bazı basit önlemler alınabilir. Bel ve alt karın bölgesini sıcak tutmak, yeterli su içmek, kafein ve alkolden kaçınmak bu önlemlerin başında gelir. Akşam saatlerinde sıvı alımını azaltmak gece idrara kalkmayı önleyebilir. Ek olarak bağışıklık güçlendirici takviyeler ya da beslenme önerilerine dikkat etmek de fayda sağlayacaktır.

Sonuç olarak, soğuk havalarda idrar şikayetlerinin artması tesadüf değildir. Basit yaşam tarzı önlemleriyle bu sorunlar azaltılabilir. Ancak şikayetler uzun sürüyor veya yaşam kalitesini etkiliyorsa, prostat, mesane ve diğer idrar yolu hastalıklarının belirtisi de olabilir, mutlaka bir Üroloji uzmanına başvurulmalıdır.

Vücudunuzun verdiği sinyalleri dinleyin, üşümek geçicidir ama idrar yollarınızı korumak kalıcı bir alışkanlık olmalıdır.

]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//soguk-hava-ve-idrar-yollari-vucudun-sessiz-alarmi/797/ Fri, 23 Jan 2026 17:41:00 +0300 KITLIK DÖNEMİ. . Tam bir soytarılar geçidi izliyoruz, Ekonomi Sahnesinde..
Çıkmış yalaka TV Kanalı, son 30 yıldır yüzde birin altında yıllık enflasyonu bulunan ülkeleri sıralamış, bu ülkelerde enflasyonun yüzde 100, yüzde 200 arttığını iddia ediyor.
Hesaplıyorsun, yüzde 200’lük artışa rağmen bu ülkelerdeki yıllık enflasyon, bizdeki aylık enflasyon kadar bile değil.
Cumhurbaşkanı çıkıyor, her yıl enflasyonun düşme eğilimine geçtiğini belirterek, “2026 en parlak yılımız olacak” diyor ama çarşı-pazarın tablosu aksini ortaya koyuyor.
Ülkede trafik sorunu ortadan kalktı, yakıt alamadığı için millet aracını parka çekti.
Dünü, uzun zamandır uğramadığım dostların bir bölümünü ziyaret ederek geçirdim.
Amacım, çarşının durumunu yerinde görmekti.
Lokantacı günlük çıkardığı yemeklerin miktarını yarıya düşürdü, yine de satamamaktan, elde kalmasından yakınıyor.
Orta halli manav ve marketlerde in-cin top oynuyor.
Kasap, buzdolabı vitrinine koyduğu etlerin günlerdir aynı durduğunu eksilmediğini söylüyor.
Emeklinin, asgari ücretlinin aldığı aylık maaşın üzerine çoktan çıkan ev kiraları yüzünden emekli oturduğu evden çıktı, han bozması otel odalarında. hastanelerin acil servislerinde, garlarda, terminallerde sabahlıyor, yaşadığı kentte varsa kent lokantası günde bir öğün sıcak çorbayla geçiriyor 24 saatini.
Koro halinde yeni gelen elektrik faturalarını gösterip, yüksek sesle isyanlarını dile getiriyorlar.
Soğukta güvercinlerin bile ortaya çıkmadığı bir ortamda parklarda emekliler, çaresizlik içinde zaman tüketmeye çalışıyor.
Bırakın yabancı markalı Cafeleri, halis Karadeniz Ürünü çay satan çay ocaklarında bile kimse yok.
İki kişi bir araya geldiğinde, sohbete “Ne kadar geldi elektrik faturan” cümlesi ile başlıyorlar.
Sokakta, işyerinde sohbetlerin temel konusu hayat pahalılığı.
İşyerleri, hava kararmadan kapatılıyor, elektrik faturası korkusu ile.
Yani işin özeti, ülkece yerimizde sayıyor, geri geri gidiyoruz.
Bunun sonucu olacakları düşündüm dün gece.
Satış yapamayan bakkal, müşterinin önünden bile geçmediği kasap, satışı yüzde 30’a düşen fırıncı, siftah yapamayan nalbur, dükkanının önünden geçenleri başıyla izleyerek ‘Biri bari içeri girse’yle akşamı eden giyim mağazası sahibi sonunda ne yapacak?
Dükkanı kapatacak.
Al sana enflasyonu düşürmenin en kestirme yolu.
Piyasasında durgunluk olan bir ülkede enflasyon da olmaz.
Ondandır mezarlıklarda enflasyonun hep yüzde 0’da kalması.
Ama iktidar hala bölmeye, hala milleti sınıflandırmaya devam ediyor.
Yeni hedef, muhalefetin elinde bulunan belediyeleri kurdukları çamur havuzunun içine çekmek.
Ondandır hırsızı uğursuzu sokağa saldıkları halde, ölümle pençeleşen ve itham edildiği suçun yatarı bile olmayan CHP'li isimleri cezaevinde tutmaları.
Onandır, Anayasa Mahkemesi Kararları, AİHM Kararlarına rağmen bazı siyasilere düşman hukuku uygulanması.
Emekliyi aç bırakarak gözden çıkardığınızı anladık, anlamasına da; Ya aylardır iş aramaktan ayaklarına kara sular inen mühendisi, öğretmeni, sağlıkçıyı, lise mezununu nereye koyacaksınız.
Ben söyleyeyim, siz hala açık kalan işletmeleri elektrikle, doğalgazla, akaryakıt fiyatlarıyla çalışamaz hale getirdikçe güzel ülkemde istihdamı artıramaz, işsizliği körüklemeye devam edersiniz.
Hele Demokrasi ile, hele Cumhuriyet ile restleşmeniz devam ettiği sürece bu ülkeye yatırımcı getirmez, tersine olanları da kaçırırsınız.
Yani sıkıntı sizin sandığınızın kat be kat ötesinde.
Yani ne düşünen insanlara saldırarak, ne aydın, aydınlık insanları hedef tahtasına koyarak, ne ‘İmralı’dakini, Edirne’dekine karşı kutsayarak, ne emekliye karşı muhtarları cepheye sürerek, ne batırdığınız ekonomi için ‘Biz düzeltiriz’ masalları anlatarak, ne ‘2026 bizim patlama yılımız olacak, destan yazacağız’ palavraları sıkarak, ne Osmanlı Ocakları ile ne Milli Beka Hareketi, Menzil gibi gibi yapılarla, vatandaşın, esnafın, işsizin, emeklinin, memurun, işçinin içine düşürüldüğü acınası tabloyu unutturamazsınız.
Görmüyor musunuz, garip ülkem kıtlık sürecine gidiyor, hemi de koşar adım.
Görmüyor musunuz, mazlum milletim açlıkla sınanıyor, hemi de her saat, her dakika, her gün.
Görmüyor musunuz, ekmeği 3 lira ucuza alabilmek için emeklisi, işsizi, ev hanımı eksi 10 derecede kuyruklarda bekliyor her sabah.
Görmüyor musunuz, dükkanlar, işletmeler, fabrikalar kapanmamak için cepten yemeye devam ediyor.
Görmüyor musunuz, pırıl pırıl okumuş gençlerimiz vize kuyruklarında geçiriyor zamanlarını, Almana, İngiliz’e garsonluk yapabilmek için.
Görmüyor musunuz, düne kadar milletin ‘Hocam’ dediği doktorlar, kara cahiller tarafından sopayla, siz tarafınızdan da geçim derdi ile terbiye edilmeye çalışıyor.
Bu yolun sonu iflastır, kıtlıktır, Brezilya gibi, Arjantin gibi olmaktır diyeceğim ama, Arjantini, Brezilyayı bile geride bıraktık, bir tek siz farkında değilsiniz bu karanlık tablonun..
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//kitlik-donemi/796/ Tue, 20 Jan 2026 11:09:00 +0300 CHP'DEKİ KAVGA. İzliyorsunuz değil mi, CHP Kayseri Teşkilatlarında yaşananları.
Avşarlar ile Aleviler demek haksızlık olur belki.
Sarızlılar Kavgası daha akılcı.
Partililer klavye kuşanmış, kendi mevzilerinden hedef gözetmeksizin birbirine ateş ediyor.
Bu siyasal harekete gönül vermiş emek vermiş, oy vermiş insanlar ise, ne yapacaklarını bilemez halde, “Bu böyle olmaz, bu böyle gitmez” diyerek yaşananları çaresizlik içinde izliyor.
Dedi ki, Demiş ki meselesine girmeyeceğim.
Ama bu günlerin yaşanacağı 8 yıl önceden, 5 yıl önceden, 3 yıl önceden 2 yıl önceden belliydi.
2025 yılında bir grup CHP’li bir araya gelerek, kronik hale gelen bu kutuplaşmanın nasıl önleneceğine kafa yordular, o dönemin taraflarını davet ettiler ve anlattılar bu gidişin gidiş olmadığını.
Yetmedi, içinde eski milletvekili, il başkanları ve adı parti ile özdeşleşmiş isimlerin bulunduğu bir heyet, İl Başkanlığını ve Melikgazi Teşkilatını ziyaret ettiler.
Bu çekişmeli ortama bulaşmak istemeyenlerin köşelerine çekilmesi ile boşalan meydanda kendilerine yer bulan bazı kerameti kendinden menkuller, kendilerini ve adamlarını yerleştirdiler partinin kadrolarına.
Onların tek korkusu, partide sağduyunun sağlanması durumunda koltuklarından olmaktı.
Bu sıkıntılı sürecin çözümü için çaba gösteren insanları ekranlarda küçümsediler, “Sen Televizyonunu satmaya bak, bırak bu işleri” diye aşağılamaya kalkıştılar.
Çözümün birlik ve beraberlik olduğunu dillendirenleri aşağıladılar.
O dönemde çeşitli sohbetlerde, bazı isimlerin parti il yönetimini bile sıkıntıya sokacak davranışları ve parti ile uzaktan yakından ilgisi olmayan bazı isimlerin yönetim kademelerinde yer almasının yönetenleri de sıkıntıya sokacağına dikkat çekip uyarmış, çeşitli yazılar yazmıştım.
Ama dedim ya, onlar için bulunmaz bir fırsattı, ilk kez adam sanıldılar, adam sayıldılar, yönetici pozisyonlarında görev aldılar.
Kurultay mı var, anahtar liste çıkardılar, birlik ve beraberlik umurlarında bile olmadı.
CHP Kurultaya mı çağrılacak, tüm Türkiye kenetlenmiş kurultay çağrısına imza atıyor, bu arkadaşlar bunu bile yapmadılar.
Ama o da ne, son il kongresi listesinde yine aynı isimler çıkarıldı il delegelerinin karşısına.
Özellikle, son il kongresinde oylama başlamadan ve listeler belli olduktan sonra, “Kongre Ümit Özer ve arkadaşlarına hayırlı olsun. Bu listeyle Feyzullah Keskin seçim filan kazanamaz” diye yaptığım sosyal medya paylaşımı orada duruyor.
Siz de diyeceksiniz ki, Ümit Özer’in listesindekiler çok mu partiliydi?
İçlerinde, genç yaştan itibaren bu siyasal harekette yer bulan kardeşlerimi tehzih ederek söylüyorum, sağlıklı bir il yönetiminde CHP’nin önünden geçemeyecek bazı insanlar yer buldu bu listede de.
Daha doğrusu, MHP’den istifa ederek Kayseri Şeker Fabrikası Yönetimine talip olan Ömer Demir’in seçim ekibi CHP İl Yönetiminde yer buldu ve partiyi yönetiyor şimdi.
Zira, listeyi hazırlayan isim zaten MHP’nin uzun yıllar en etkilisi ismiydi.
Sayın Feyzullah Keskin’in İl Başkanlığı sürecinde Melikgazi İlçe Yönetimi kendisini tanımadı, il başkanı olarak Ümit Özer’i önceledi, ziyaretlere onu götürdü, partinin çalışmalarında hep Ümit Özer vardı.
Şimdi ise tablo yön değiştirdi, yer değiştirdi.
Talas, Kocasinan başta olmak üzere, son yerel seçimde belediye başkanlığını kazanan 4 ilçenin belediye başkan ve ilçe yönetimlerinin il ile ilişkileri sıfırın altında.
Zira Melikgazi Kongresi sonrası göreve gelen ilçe ekibinin iki hedefi vardı, birincisi Ümit Özer’i İl Başkanı yapmak, ikincisi Sayın Çetin Arık’ı önce parti meclisine sokmak, ardından yeniden birinci sıradan milletvekili seçilmesini sağlamak.
Sayın Özer İl Başkanlığı koltuğuna oturdu, Sayın Arık Parti Meclisi’ne giremedi ama yapılacak ön seçimde milletvekilliği adaylığı çantada keklik.
Gelinen noktada, il yönetimi ayrı telden, bazı ilçe yönetenleri ayrı telden, CHP İlçe Belediye Başkanları ayrı telden, Belediye meclislerinde yer bulan meclis üyeleri ayrı telden çalıyorlar.
MHP ve AKP’li siyasiler ise yaşananlara kıs kıs gülerek izliyorlar sergilenen komediyi.
Beyler, efendiler, ağalar bu böyle gitmez, gitmeyeceği daha bir yılını doldurmadan yaşananlarla ortaya çıktı.
10 Yıldır tekrarladığımı tekrarlıyor ve diyorum ki;
Partinin Melikgazi Teşkilatı başta olmak üzere, bir çok ilçe teşkilatında CHP’ye oy vermeyen, ama delege seçimlerinde CHP'li gibi oy kullanan üyeler var, hem de küçümsenmeyecek bir oranda.
Yani üye yapılanması sakat bir siyasal örgütten sağlıklı bir yönetim çıkmaz.
Genel Merkezin, kronikleşen bu sorunu çözmesinin yolu, il ve ilçe yönetimlerini feshedecek, atanacak il başkanına yeniden yapılanma konusunda yetki verecek ve üye yapılanmasından itibaren parti teşkilatları yeniden oluşturulacak.
Bu yapılmadığı takdirde, CHP İl Binasına daha çok çelenk konulur, adı CHP ile özdeşleşmiş daha çok insan, disipline sevk edilir, partiden uzaklaştırılır.
Zira CHP Kayseri Örgütlerinin büyük bölümü, CHP’lilerin söz sahibi olmadığı yapılar haline geldi.
Gelelim, partiden ihraçlar için Gürsel Tekin’e ait olduğu iddia edilen Feyk Hesaptan yapılan bir paylaşım ve ardından Barış Yarkadaş isimli satılmışın yaptığı paylaşıma.
Onlara niye kızıyorsunuz, haftada bir gece yerel bir kanalda yapılan programları izlemiyor musunuz?
Beyler, ağalar, efendiler.
Türkiye felakete gidiyor.
Emeklisi aç, öğrencisi aç, işsizi aç.
CHP’nin Lider Kadrosu adeta uyumadan, neredeyse 24 saat kurulan kumpaslarla uğraşıyor, haftada iki miting düzenliyor, mecliste sabahlıyorlar.
Ama Kayseri Teşkilatları, birbirine kurşun sıkmaktan, birbirini taşlamaktan toplumsal meselelere bakacak zaman bulamıyor.
Ve son sözüm;
Kayseri Milletvekili Sayın Aşkın Genç, bu tartışmalı süreçte bile milletin vekili olduğunu kanıtladı, taraf olmadı, tartışmalardan uzak durdu.
Yani CHP’nin halka dönük aydınlık yüzü oldu.
Umarım ve dilerim, CHP Kayseri İl ve İlçe Teşkilatları yeniden yapılandırılır ve Kayseri CHP Yapılanması da birbirine kurşun sıkmaktan vazgeçip Türkiye Gerçeklerine odaklanmış bir yapıya kavuşturulur.
]]> https://mavimedyahaber.com/yazarlar//chp-deki-kavga/795/ Mon, 19 Jan 2026 14:14:00 +0300