Ukrayna güçlerinin Rusya'nın Kursk bölgesine saldırı başlatmasının üzerinden bir hafta geçti. 

Bu, 1941'de Almanya'nın Barbarossa Harekâtından bu yana Rus topraklarının bir bölümünün yabancı bir güç tarafından ilk kez işgal edilmesi anlamına geliyor. 

Bölgenin vali vekili Aleksey Smirnov, Rusya lideri Vladimir Putin'e durum hakkında bilgi verdi. Toplamda 28 yerleşim birimi, 12 km derinliğinde ve 40 km genişliğinde, yani 480 km²'lik bir operasyon bölgesinde Ukrayna'nın kontrolü altında. 

Kiev ise, 1.000 km²'nin kontrol altına alındığını iddia ediyor. 

Nasıl oldu?

Kasım 2023'te karşı saldırısının sona ermesinden bu yana savunmada olan Ukrayna, nasıl oldu da saldırıya geçmeyi başardı? Her şeyden önce, düşman sistemindeki zayıf bir nokta olan sınırı vurdu. 

Savaş Araştırmaları Enstitüsü (ISW), Belarus'tan Harkov’a kadar iki savaşan tarafın yaklaşık 500 km'lik ortak sınırı paylaştığını ve Moskova'nın 2022 sonbaharından bu yana burayı "alanda hareketsiz bir bölge" olarak gördüğünü belirtiyor. 

Ukrayna ile hareket eden birkaç Rus gönüllü grubu bu tür bir eylemi daha önce gerçekleştirmiş olsa da, Kiev hiçbir zaman resmî olarak Rusya'ya asker göndermedi.

Bu yüzden Ukraynalı muharip tugayların karşısında, eski deniz albayı Michel Goya'nın deyimiyle, "muharip birlikler olmayan ve esasen askerlerden oluşan" sınır muhafız birlikleri vardı. 

Rus yetkililer, yakın bir harekâtın işaretlerine rağmen, Ukrayna'nın Sumi kasabası çevresindeki bölgeden bir saldırı geleceğine inanmak istemedi. Saldırının arifesinde, 6 Ağustos'ta, tüm Rus keşif uçakları metodik olarak engellendi ya da düşürüldü. 

Saldırıya katılan birliklerin sayısı birkaç bini bulmakta olup, aralarında savaşta pişmiş bir birlik olan 82’nci hava saldırısı askerleri gibi çeşitli tugaylardan gelen askerler de bulunuyor. Sınır karakolları FPV insansız hava araçları tarafından vurulurken, bazıları da yaklaşık 40 Rus askerinin teslim olmasını filme aldı.

Uluslararası risk danışmanı Stéphane Audrand, "Bir yarma başarılı olup düşmanın gerisine ulaştığında, genellikle bir sersemletme etkisi olur ve savaşmaya alışık olmayan askerler hızla teslim olmayı seçer” diyor.

Ardından ilk gedikler açıldı. Ukrayna'nın ilerleyişini gösteren ve videoların doğrulanmasıyla oluşturulan haritalar, birliklerin yollarda keşif yaptıklarını gösteriyor. Bazı Rus asker grupları ağır teçhizat kullanılarak kuşatılıyor.

Diğer saldırılardan farklı olarak bu saldırıda Amerikan Stryker ve Alman Marder gibi Batı menşeli tanklar ve zırhlı personel taşıyıcılar kullanıldı. 

Kiev'in müttefikleri bu teçhizatın Rus topraklarında kullanıldığını görmek istemezken, Moskova yeni bir kırmızı çizgiyi aşmış oldu. 

Nükleer silah

Buna karşılık, Rus taktik nükleer silahlarının kullanılması pek olası görünmüyor. Bu kadar az sayıda Ukraynalı asker üzerinde bu silahları kullanmak taktiksel bir çıkar sağlamayacağı gibi büyük bir stratejik riske de yol açacaktır: uluslararası kınama ve Rus halkının, hükümetin kendi ülkesini nükleer silahla hedef aldığını görerek şok olması.

Rusya, misilleme olarak Ukrayna topraklarını hedef alabilir mi? Şimdilik Rus stratejik füze güçlerinin anormal bir faaliyet gösterdiğine ilişkin bir işaret yok. 

Rus ordusunun iki güçlü noktası olan topçu ve hava kuvvetlerine gelince, Ukrayna'nın üstün olduğu bir operasyonda daha az etkili görünüyor. 

Öte yandan, Rus takviye konvoylarının Ukrayna füzeleri tarafından vurulduğu, yakın düzende ilerledikleri ve gazetecilerin onları görüntülemekten çekinmedikleri için daha da dikkat çekici hale geldikleri birkaç video, Rus askeri blog yazarları arasında öfke ve şaşkınlığa neden oldu.

"ISW analizlerine göre, bir haftanın ardından Ukrayna kuvvetleri, en büyüğü beş bin nüfuslu Suca kasabası olmak üzere birçok bölgeyi ele geçirdi ve çeşitli yönlerde ilerlemeye devam ediyor. 

Ancak Stéphane Audrand'a göre, "taarruz doruk noktasına ulaşıyor ve Rus mevzileri sağlamlaşmaya başlıyor". Michel Goya ise, "Ruslar ellerindeki her şeyi gönderiyor" diye ekliyor. 

Savaşın başlangıcından bu yana defalarca imha edilip yeniden kurulan 810’uncu deniz piyade tugayı ya da Belarus'ta bulunan bir Wagner saldırı taburu gibi. Ancak bu takviyeler Donbass'ta ilerlemeye devam eden Rus cephesinin kapasitesini azaltmıyor. 

Michel Goya, "Önemli bir iletişim merkezi olan Pokrovsk'a sadece 16 km uzaktalar" diyor. 

Bu periferik operasyon ana cephedeki baskıyı yavaşlatmamış olsa da Rus yetkilileri zor durumda bıraktı. Yaklaşık 121 bin kişi, çoğu zaman kendi imkanlarıyla bölgeden tahliye edildi. 

Eski Sovyet toplumları uzmanı Paris Nanterre Üniversitesinde öğretim görevlisi ve araştırmacı Anna Colin Lebedev, söz konusu bölgede halkın oldukça pasif olduğunu ve yetkililerden gelecek kararları beklediğini belirterek, "Ruslar kendilerini propagandaya kaptırmıyor. Ukrayna saldırısı, olası bir hoşnutsuzluk hareketi karşısında Vladimir Putin üzerinde baskı yaratabilir mi? İfade özgürlüğünün neredeyse hiç olmadığı bir ortamda bunu söylemek zor” diyor.

Moraller yükseldi

Ukrayna tarafında ise taarruz, çatışmanın aylardır tıkanmış olduğu imajını tersine çevirdi ve moralleri yükseltti. 

Stéphane Audrand operasyonun üç olası sonucu olduğunu düşünüyor: "Depoları, komuta merkezlerini ve altyapıyı imha ederek geri çekilmek, eldeki topraklardan en iyi şekilde faydalanarak burayı elde tutmak ve Ruslara burayı yeniden ele geçirmenin bedelini ödetmek ya da yedek birliklerle yeniden başlamak. Ukrayna, bölgedeki mühendislerin varlığıyla kazanımlarını korumak istiyor gibi görünüyor. 

Saldırıyı hızlandırmak daha fazla kaynak göndermek ve birlikleri korumak için topçuları daha yakına getirmek anlamına gelecektir. Rusya'nın nasıl bir tepki vereceği henüz belli değil: Kursk bölgesinin bir kısmından vazgeçmek anlamına gelse bile Donbas'a girmeye devam etmek ya da topraklarını hızla ve her ne pahasına olursa olsun kurtarmak. 

Zayıfın güçlüye karşı savaşında, Ukrayna gelecek aylarda Rusya'ya karşı yeni saldırılar başlatabilir!