Aslında bu hayatta güçlü görünmek, her yiğidin harcı değildir. 

İnsanlar seni dimdik ayakta gördüğünde, sanki senin hayatında her şeyin yolunda olduğunu sanırlar. 

Senin her şeye rağmen yüzünde ki o sıcacık gülümsemene, yürüyüşündeki, o kendinden emin dik duruşuna, sesindeki dinginliğine ve sakinliğe aldanırlar! 

Oysa kimse bilmez senin içindeki kopan fırtınaları! 
Kimse görmez geceleri sessizce akan gözyaşlarını, sabahları kendini toparlamak için verdiğin mücadeleyi! Kan kusup, kızılcık şerbeti içtim tavırlarını! 

Herkes senin ayakta durduğunu bilir, ama nasıl o halde durduğunu, sadece sen bilirsin.
Sarsıla sarsıla yürüdüğün yolları, yıkılmamak için tuttuğun nefesi, kendini kaç kere, kırıp kırıp yeniden topladığını…

Kimi zaman dua ederek, kimi zaman susarak, kimi zaman da, kimseye belli etmeden, içinden çığlık atarak, durdun yıllarca dimdik.

Kırıldın ama asla dağılmadın.

Yalnız kaldın ama asla pes etmedin.

Aslında sen güçlü olmayı seçmedin…

Sen buna mecbur kaldın. Mecbur bırakıldın! 

Ayakta kalmaktan başkada şansın yoktu çünkü! 

Seni koruyan kollayan, dayıların, ağ babaların yoktu! 

Bir başına verdiğin mücadeleydi seni güçlü ve onurlu kılan! 

Ve bunu da kimse anlamadı.
Seni kimse anlamadı! 

Kendi söylemek istediğini, sanki bir başkası söylüyor gibi kinini kusmaya çalışanlara karşı da, gülüşünle en güzel cevabı, yine sen verdin aslında! 

İşte bu yüzden senin o duruşunun ardında 
bir ömürlük verilmiş bir savaş, onurlu bir duruş, kahreden bir gülüş var.

Toparlan sen bu başına gelenler değilsin! 
Sen başına gelenlerden sonra olmayı seçtiğin kişisin. 

Bak sana bir sır vereyim mi? Mağdurlarla ağlayıp, cellatlarıyla iş tutanlar bitmeden, mazlumların kurtuluşa ermesi zordur, sen her şeye rağmen, seni yaradana inan, güven ve dik durup dikleşmeden, yolunda yürü! 

Şunu unutma dostum sen bu hayatta sadece yürüyorsun… 

Ama senin her adımın kazanılmış bir zaferdir aslında... Saygıyla! 

Günün Sözü;

Hiç bir amcaya, dayıya, beye sırtımı hiç bir şekilde dayamadım!

Onurumla, dik duruşumla, kimseye boyun eğmeden yaşadım.

Kimsenin torpili ile bir yerlere de gelmedim, bilakis önüme çok taşlar kondu!
Ben o taşların hepsini temizleyerek yoluma devam ettim! 

Beni yargılayacak, sorgulayacak insanın benden çok üstün olması lazım!