Bugun...

Ahmet Zorlu

AÇLIK NEDİR?

Tarih: 04-04-2022 18:36:00 Güncelleme: 04-04-2022 18:36:00

Ekonomide yanlış rotadan gidiyorsunuz dedik, dinlemediniz.

Eğitimde bilim yerine dinsel dogmalarla gençleri uyutuyorsunuz dedik, aldırmadınız.

Dış İlişkilerimizde Atatürk’ün çizdiği yoldan saptınız dedik, alaya aldınız.

Sağlıkta denenmiş ve vazgeçilmiş yollara saptınız, bunun sonu yok dedik, sağlığımızı ticarete malzeme, hastayı müşteri yaptınız.

Gıda konusunda izlediğiniz yöntem ülkeyi kıtlığa götürür dedik, “Paramız var ki alıyoruz” diyerek bizi dışa bağımlı hale getirdiniz, şimdi ayçiçeği yağı için gemi yolu gözler hale geldik.

Diğerlerini es geçelim, ama Türkiye açlık ve kıtlık çizgisinde.

Türk Tarımı bitme noktasında, Türk Milleti’ni ekmeğe muhtaç etmek üzeresiniz, ben uyarayım.

Alın size Devletin Toprak Mahsülleri Ofisi verilerinden bir-iki örnek;

2006-2020 yıllarını kapsayan faaliyet raporlarındaki verilere göre TMO, 2006 yılında tarımsal ürün alımlarının yüzde 99.9'unu yurtiçindeki çiftçiden yapıyordu. Ancak 2020 yılına gelindiğinde durum tersine döndü, TMO'nun çiftçiden aldığı ürün oranı yüzde 19'a düştü. Buna karşılık 2006'da yüzde 0.1 olan ithal tarımsal ürün alımı 2020'de yüzde 81'e fırladı. TMO, 2005 yılında çiftçiden 4.3 milyon ton, 2006 yılında da 1.2 milyon buğday aldı. 2020'de çiftçiden aldığı buğday 384 bin tona kadar düştü. Buna karşılık TMO'nun 2020'de ithal ettiği buğday miktarı iç alımın yaklaşık 10 katına ulaşarak 3.7 milyon tona çıktı. Bu seyir arpa dahil bir çok üründe de yaşandı.

2019 yılında 1.4 milyon ton buğday ithal eden TMO, 2020'de 1.2 milyon ton buğday ithal edileceği öngörüsünde bulundu. Ancak, 2020 buğday ithalatı 3 katı da aşarak 3.7 milyon tona ulaştı.

Yani soframıza koyduğumuz ekmeğin hammaddesi buğdayın tamamını dışarıdan alır hale geldik getirildik.

Bunun sonu açlıktır, kıtlıktır.

Şimdi bakıyorum AKP’li belediyeler, Millet İttifakı belediyelerinden geri kalmamak adına iktidarın Türk Tarımına verdiği hasarı, çiftçiye bir avuç tohum dağıtarak kapatmaya çalışıyor.

Keşke mesele o kadar basit olsa.

Siz tarımı bitirmeden önce, tarım ve hayvancılık yapacak köylüyü bitirdiniz.

Büyük şehirlerdeki 16 bin köyün tüzel kişiliği, tek bir cümleyle yok edildi...

Türkiye’de ne kadar “köylü” varsa, yasa gereği bir kalemde mahalleli oldular, yani “kentli” yapıldı.

Fakat yaşadıkları yer hala kendi köyleri, geçinme kaynakları hala tarımsal üretim ve tarlalarıydı... 2012’de halkın yüzde 77.3’ü il ve ilçe merkezlerinde oturuyordu. Yasa ile 14 ilin de büyük şehir belediyesi statüsüne geçmesi ile toplam 30 ilde, belde ve köylerin ilçe belediyelerine mahalle olarak katılmasıyla kentli oranı yüzde 91.3’e yükseliverdi aniden. Memlekette artık hiç köylü kalmadı.

Büyük şehir Yasası’nın getirdiği olumsuzlukları da sıralayalım:

-Köylerin, meraların, sulak alanların ve tarlaların iskâna açılması mümkün hale getirildi.

-Orman köylerinin kentsel ranta açılması kolaylaştı. Yabancılara toprak satışının önü açıldı.

-Köylerde, tarım / köylü işletmeleri dahil her türlü esnaf işletmeleri ruhsat almak zorunda bırakıldı.

-Köylerde emlak vergisi, Belediye vergileri, harç ve katılım payları toplanmaya başlandı.

-Belediye hizmetlerine ulaşmak zorlaştı, ulaşılmaz hale geldi.

-Yasa ile köylü kendi yaşam alanı üzerindeki tüm yönetim haklarını kaybetti.

-Köy alanlarının rantı belediyelere aktarıldı...

-Köylüler ücretsiz eriştiği altyapı hizmetleri için Büyükşehir Belediye Yasasıyla hizmet bedelleri ödemek zorunda bırakıldı.

-Yasa ile küçük ve orta ölçekli işletmelere sahip köylüler, daha da yoksullaştı, üretim dışına itildi.

Zeytinlikler yağmalandı, sahiller köylünün elinden alındı, ormanlar yakıldı, yerine tatil köyleri inşa edildi.

Ayrıca, Büyükşehir sınırları dışında kalan illerin köylerinde de okullar kapatıldı.

Ahır yapacaksa bile köylü, İl Özel İdaresine harç ödeyerek, proje yaptırma zorunluluğu getirildi.

Her Vilayette birkaç tane bulunan Devlet Üretme Çiftlikleri yandaşa peşkeş çekildi.

Köylü çocukların Devlet Güvencesinde eğitim aldıkları Yatılı Bölge Okulları ve Ortaöğretim yurtları kapatıldı, zeki köylü çocuklar Tarikatların açtıkları sözde yurtlara muhtaç hale geldi. Karaman’da yaşananlar, bu kirli yuvalarda çocuklarımıza yaşatılanların küçük bir örneği.

Yani bu iktidar tarımdan önce, tarımın gücünü, köylüyü yok etti.

Şimdi iktidar yandaşı, yanaşması kim varsa onlara krediyle büyük çiftlikler kurdurmaya çalışıyor.

Onlar da, aldıkları bu kredileri başka alanlarda kullanıyor, Anadolu’da onbinlerce ahır boş, milyonlarca hektar arazı ekilemez durumda.

Bu mazlum milletten yükselen ‘Açız’ feryadına ise iktidar beslemeleri, pişkince “Kuru ekmek bulabiliyorsunuz ya” diyor, diyebiliyor.

İktidar edenleri uyarıyorum.

Eğer bu aymazlıkta ısrar ederseniz, bu mazlum millet önümüzdeki kış mevsiminde ekmeği 10 liradan bile alamaz hale gelecek.

Güzel ülkem bir bahar sezonuna hazırlanıyor.

Ayakta kalan köylünün toprağa atacağı her bitki tohumu, ayak seslerini işitmeye başladığımız kıtlığa engel olacak, ülkeye nefes aldıracaktır.

Bahar gübresinden başlamak üzere, tohumdan, fidana, yemden ilaca köylünün yanıbaşında olmadığınız sürece bedelini çok ağır şekilde ödeyeceksiniz, ödeyeceğiz.

Zira açlık ve yoksulluk, insanların temel haklarını elinden alan bir şiddet biçimidir.

Ve yoksulluğa neden olan, sorumlu olduğu halde gerekli önlemi almayan her kimse yoksullaştırdığı kitlelerin gözünde zalimdir.

Size göre açlık ekmek bulamamak olabilir.

Ancaaaak;

Açlık sırf ekmek değildir.

Tatil yapmamak açlıktır.

Gezememek açlıktır.

Yurt dışına çıkmamak açlıktır.

Ev alamamak açlıktır.

Çocuğunun beslenme çantasına bir portakal koyamamak açlıktır.

Minibüs parası olmadığı için 8 kilometre mesafedeki işyerine yürüyerek gidip gelmek açlıktır.

Pazara-Markete gidip gıda ürünlerini sadece seyredip alamamak açlıktır.