Bir yılı daha geride bırakıyoruz. Sanki yeni bir yılın gelişini kutlamak değil de, cenaze törenine katılacak gibi bir ruh hali içindeyiz. Zira biliyoruz, 2020’yi 2021’in arattığı gibi, 2022 de, 2021’i aratacak. Çöp kadar umut kırıntısı yok yüreklerimizde. Umutsuzluk ve karamsarlık aşamalarını geçtik, endişeliyiz geleceğimiz için, çocuklarımız için. Bize ölümü gösterip hastalığa razı etmeye çalışan bir yönetim anlayışı var tepemizde. Ekonomimizin durumunu, ekonomist olmayan bir bakandan öğreniyoruz ve o da “Gözlerimin içine bakın, ekonomi gözlerdeki ışıltıdır” diyerek adeta bizimle alay ediyor. Tamam senin gözlerin ışıl ışıl. Sermayeni güvence altına aldın. On binlerce küçük birikim sahibini, bir gecede fakirleştirerek yanımıza yolladın. Ama bilmediğin bir şey var, bu ülkede yaşayanların yüzde 90’ının gözlerinin feri kalmadı, bırak ışıltıyı. Evini, arabasını satıp, kefen parasını yastık altından çıkarıp dövize yatıranların tamamı kendini kumar masasından kalkmış gibi hissederken, dolar ‘Nerede kalmıştık’ diyerek başını yeniden kaldırdı ve bir iki hafta önceki seviyesine yeniden geldi bu sabah. Yani yarattığınız yalancı baharın ömrü 8 gün sürdü. İki gün önce yazdım, yeniden hatırlatayım. Bırakın toplumun ekseriyetini, sizin zengin ettikleriniz bile artık size güvenmiyor. Semirttikleriniz bile, bu ülkeden çaldıklarını yurtdışına kaçırıyor, kaçıramayanlar ise dövizde, altında tutuyor. O nedenle diyorum ki, Cumhuriyetin 99. yılına girerken, devraldığınız güzel ülkemi, devraldığınız günkü haliyle de olsa bu millete geri verin. Siz devraldığınızda bu ülke insanının hiçbir şeyi yoktuysa da umudu vardı, umudu. Hayalleri vardı, kendi geleceği ve çocukları için, hayalleri. Daha dün gencecik insanların, öğretmen olma hayali ile girdikleri KPSS’de 99 puan almalarına rağmen, yandaşınıza yer açmak için ‘Mülakat’ ucubesinde nasıl harcandıklarının isyanları ile doluydu, sosyal medya sayfaları. Diyeceğim, size teslim ettiğimiz hiçbir değerimiz teslim ettiğimiz gibi değil artık. Köylerimizi boşalttınız, okulları kapattınız, öğretmenin aydınlığını yok ettiniz. Yerinde yönetim dediniz, beldeleri mahalle yapıp merkeze bağladınız. Köylerimizi mahalle yaptınız, bizimle aynı tarifeden su parası topluyorsunuz. Zirai Donatım Kurumlarını kapatıp, gübre fabrikalarını sattınız, çiftçinin en önemli girdisinin fiyatı yüzde 800 arttı. Çiftçiyi ekim yapamaz hale getirdiniz, Sudan’da, Nijer’de arazi kiralayıp tarım yapmaya kalkıştınız. Bu Mazlum Milleti, kurban kesemeyecek hale getirdiniz, hayvancılık politikalarınızla. Yani artık bayramdan bayrama da et yiyemeyecek bu garip millet. Bırakın yurttaşın kitap alıp okumasını, kıçını silecek tuvalet kağıdını alamaz hale getirdiniz. Yanınızda, yörenizde ne kadar ‘Yetersiz’ var ise, altlarına koltuk, hizmetlerine makam tahsis ettiniz. Olması gerekeni yapmaya kalkışan yöneticileri, ‘Laf dinlemiyor’ diyerek görevden aldınız. Hastanelerde, temizlik elemanı olarak çalışanlar ile doktorların maaşını eşitlediniz, “Hakkınız ödenmez” diyerek. Doktorlara zam yaptığınızı söylediniz, sonra da bu zammı geri çektiniz. Kurduğunuz Üniversitelerin başına atadığınız rektörler, hanımını dekan, bacanağını daire başkanı, yeğenini idari işler müdürü, tüm çevresini de akademik kadroya dahil etti, sesiz kaldınız. Çocuklarınıza askerlik yaptırmamak için çürüğe çıkardınız, sonra da çakma üniversitelerden aldıkları diplomalarla tepemize diktiniz, ‘olur’ dedik. Yeğenlerinizi bal-kaymak görevlere getirdiniz, haydi dedik. Baldız ve Bacanaklara makam tahsis ettiniz, ‘Acaba’ dedik. Sonra da bunlara ballı villa arsaları, yönetim kurulu üyelikleri dağıttınız, buna bile sessiz kaldık. Ama artık yeter. Kabul edin, yapamıyorsunuz. Kabul edin, ülkeyi bilinmeze sürüklüyorsunuz. ‘Aldığınız gibi geri verin güzel ülkemi’ diyeceğim ama; Aldığınız noktanın fersah fersah gerisindeyiz. O nedenle; “Daha fazla, yüzünüze gözünüze bulaştırmadan sandığı koyun önümüze.”