Bugun...

Ahmet Zorlu

ALT ÜST ETMEK..

Tarih: 19-10-2021 11:20:00 Güncelleme: 19-10-2021 11:20:00

Anayasanın temel kuralları aynı.

Ama, Devletin alt üst edildiği, altının üstünden daha sıkıntılı olduğunu gösterdi bize bu iktidar.

Türkiye Cumhuriyeti, lime lime edildi, farkında mısınız?

Hükümetten başlayalım.

Eskiden, yani gençlerin hatırlamadığı dönemlerde meclise gönderdiklerimizin içinden seçilen Bakanlar Kurulu ve Başbakan kurardı hükümeti.

Şimdi Başbakanı yok ettik, bakanları ise holding patronlarının arasından seçiyoruz.

Yine eskiden her bakanın bir Müsteşarı, ikide Müsteşar Yardımcısı olurdu.

Müsteşar ve Yardımcıları, Devlet Memuru olduklarından Bakanın hata yapmasının bir nevi önüne geçerlerdi.

O makamları da yok ettik, bakandan daha keskin siyasetçilerin görevlendirildiği Bakan Yardımcısı Makamları oluşturduk.

Ülkenin geleceğine yön veren Devlet Planlama Teşkilatı gibi yapıları ortadan kaldırdık, yerlerine uyduruk makamlar koyduk ama görevlerini yapmıyorlar.

Örnek mi?

Ekonomik ve Sosyal Konsey, kendi yasasına göre 3 ayda bir toplanıp görev alanına giren konuları değerlendirip rapor haline getirmek zorundadır.

Duydunuz mu hiç toplandığını.

Daha da ilginci, bu konseyi toplantıya çağırmakla yükümlü makam Başbakanlık.

Başbakan kalmadı ki, konsey toplansın.

Türkiye Cumhuriyeti’nin güvencesi Türk Silahlı Kuvvetleri mesela.

Eskiden kapısından siyasetin giremediği yapı.

Sorarım size, bu günkü tabloda Deniz, Hava, Kara Kuvvetleri kime bağlı?

Genelkurmay Başkanı’nın görev ve yetkileri nerede başlayıp nerede bitiyor?

Hulusi Akar Türk Silahlı Kuvvetleri’nde hala komutan mı, yoksa atanmış bir bürokrat mı? Neden her taşın altından o çıkıyor?

Ülkeyi ekonomik olarak ayakta tutan kurumlar vardı. Büyük bölümünü sattılar, elde kalanları ise “Varlık Fonu” çatısı altında toplayıp, hepsinin zarar hanelerine bol sıfırlı rakamlar koymaya başladılar. Sayıştay artık bu kurumlara gidip “Niye zarar ettiniz” diye bile soramıyor.

Yani eskiden çalışma hayatımızda beden gücü ile çalışanlar işçi, bürokrat ve beyin gücü ile çalışanlar da memur olarak sınıflandırılırdı.

Şimdi inanın ben sayamaz hale geldim. Düz memur, sözleşmeli memur, düz işçi, mevsimlik işçi, taşeron işçisi, kamu yararına çalışan işçi. Say sayabildiğin kadar.

Sendikacılığın bile asaleti kalmadı.

Sarısı var, kırmızısı var, grisi var.

Sağlık bir başka garabet.

Şehir Hastaneleri.

Birinci basamak Sağlık kuruluşları, ikinci basamak sağlık kuruluşları, aile hekimlikleri. Oysa eskiden giderdin sağlık ocağına, doktor rahatsızlığına göre ilacını verir, kapsamlı tetkik gerekiyorsa seni hastaneye sevk ederdi.

Hele eğitim, hele eğitim.

İlkokullar, özel ilkokullar, özel liseler, Sübyan Okulları, Medreseler, Ana Okulları, kreşlerde bile Milli bir Eğitim yerine Hurafelerin cirit attığı bir curcuna.

Düz lise, Anadolu Lisesi, İmam-Hatip Lisesi, Anadolu İmam-hatip Lisesi.

En sonuncusunun Kayseri’de temeli atıldı adı, İmam-Hatip Fen Lisesi.

Gerçekten bu okul tamamlanırsa müfredatını merak ediyorum, zira Fen Liselerinde öğretilen bilim, İmam-Hatip Liselerinde ‘Ateist Eğitim’ olarak nitelendiriliyor. İkisi aynı potaya nasıl sığdırılacak.

Üniversitelerimizin başında, Cehlin Ferasetine dayalı bir eğitim sistemi ve eğitim kadroları.

Rektörün hanımı Dekan, damadı Özel Kalem Müdürü, bacanağı Satınalma Sorumlusu, Baldızı meslek yüksek okulu müdürü.

Demografik yapımızla bile oynadı bu iktidar.

Eskiden ya köylüydün, ya da kentli.

Önce köy okullarını ve sağlık ocaklarını açılmamacasına kapattılar.

Sonra köyleri mahalle yaparak çarpıklığı mezralara kadar yaydılar.

Resmi kurumlar, yerine iktidarın kurumlarını ön plana çıkardılar.

Mesela eğitiminizi tamamladınız, iş arıyorsunuz. Türedi kurumlardan Tügva’nın çatısını oluşturduğu Vakıflardan birinin ‘Kariyer Listesi’ne! giremedi iseniz, ya da kuvvetli bir yerden ‘Hamili Kart’ınız yoksa, yeni mesleğiniz atık toplayıcılığı, hayırlı olsun.

Belediyelerde yaşanan ise bir başka garabet.

İktidar Partisi Belediyeleri yıllardır ‘Personel alımı’ yapmıyor. Partilinin çocuğu, torunu, yeğeni cümbür cemaat belediyelerdeler.

Artık maaşla yetinmedikleri için kendilerine ballı villa arsaları dağıtılmaya başlandı.

İstanbul-Ankara gibi Belediyelerde muhalefet bloku seçimleri kazanınca, kent halkını cezalandırırcasına uygulamalarla bu başkanları çalıştırmamak üzerine kurulu bir siyaset çizgisi izleniyor.

Mehmet Özhaseki’nin Türkiye’ye Armağanı! Aşevlerinin CHP’li belediyelerce çalıştırılmasına bile izin verilmedi.

Ama tüm engellemelere rağmen, bu belediyeler harikalar yaratıyor.

Kısacası, sık sık ‘Yeni Türkiye’ diyorlar ya.

Beni sarmadı bu ‘Yeni Türkiye’leri.

Peki ya sizi?