Eskiden istediğimiz gibi geçmeyen eski yılı uğurlarken ve yenisini karşılarken umut dolu olurduk. Beklentilerimizin, işlerimizin, hayallerimizin hiç değilse bir bölümünün gerçekleşmesi için. Şimdilerde ise, bırakın beklentileri dile getirmek, her alanda ama her alanda tükenmişliğin, yozlaşmanın, karamsarlığın zirvesinde yeni bir yıla giriyoruz. Ne yıldı ama diye başlayan yazılar, temenniler bile yok. Zira herkes biliyor, hepimiz biliyoruz ki, yenisi eskisini aratacak. Yılın ilk pazartesi sabahında ekonomide bizi bekleyen kötü sürprizlerin kabusunu yaşıyoruz iki haftadır. Dedim ya, herkes biliyor, hepimiz biliyoruz, yenisinin eskisini aratacağını. Ne yaptığını kendisi bile bilmeyen bir yönetim anlayışı, her şeyi ama her şeyi yüzüne gözüne bulaştırmaya devam ediyor. Sağlıkta, eğitimde, ekonomik uygulamalarda, medya sektöründe, demokratik standartlarda, kurucu değerlere gösterilmesi gereken saygı ve özende, sosyal hayatta, istihdamda, üretimde ülkeyi nereye götürdüklerinin farkında olmayan bir yönetim anlayışı. Daha önceki gün öğretmen atamaları için yapılan yazılı sınav sonrası en yüksek puanı alan gencecik insanların ‘Mülakat’ adı altında sergilenen tiyatroda nasıl yerle bir edilip beklentilerinin boşa çıktığının isyanlarına tanık olduk hep birlikte. Daha 3 gün önce, “Eylem yapması muhtemel, terör örgütleri ile iltisaklı insanların” İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nde işe alındığına dair iddiaları dinledik en yetkili birinci ve ikinci ağızdan.. Neymiş efendim, bu kişilerin yakınları örgüt üyeliğinden yargılanıyor veya hapis yatıyormuş. Sormazlar mı be mübarek, bir türlü vazgeçemediğiniz “Şaban Dişli’nin kardeşi, Tarım Bakanının ağabeyi” hangi saçlardan cezaevinde diye. Bunların bazıları da Fetö ile iltisaklı imiş. Yahu sormazlar mı, kabinede Fetullah Gülen ile fotoğrafı olmayan neredeyse yok, partinizde Fetullah Gülen için gözyaşı dökmeyeler yönetici bile yapılmıyor diye.. Bir kamuoyu araştırma şirketinin, en başarılı belediye başkanlarını seçtiği anket sonuçları yayınlanıyor. 5 tanesinin 4’ü Millet İttifakına mensup. Biri AKP’li. Kayseri’nin esamisi bile okunmuyor. Ama, yerel medyamızın bu sabahki manşetlerinin tamamı aynı. “Büyükkılıç’ın büyük başarısı” diye başlıyor. Neymiş efendim, Sayın Büyükkılıç 20 aydır hiç kredi kullanmamış. Bütçe gerçekleşme oranı yüzde 98 imiş. Biri de çıkıp sormuyor ki, “Yahu başkan, Sayın Cumhurbaşkanı çıkıp Türk Lirasına dönülmesi için gece gündüz çağrı yapıyor, siz tamamı yerli üretim Tramvay araçları için tamamı yerli şirket ile sözleşme imzalıyorsunuz, kağıttaki rakamlar avro üzerinden. Bunda bir çelişki yok mu?” diye. Yani olması gerekenin ‘Başarı” ambalajına sarıp sarmalandığı bir garip medya yapılanması.. Doların 18 liraya çıkarılıp bir gecede 10 liraya düşürüldüğü sahte başarı hikayeleri. Bu arada, 3 gündür her sabah dolar, sahipsiz, garip ve mazlum Türk Liramız karşısında her gün bir lira daha değer kazanıyor. Dün 12’lerdeydi, bu sabah13 liranın üzerinde başladık güne. Dedim ya sevgili dostlar, neresinden tutsanız elinizde kalan, yetersizler korosunun her gün algı oluşturarak ülke yönettiğini sandıkları, işsizi geleceksiz, işçisi, memuru karamsar, konuşmanın ve düşünmenin suç sayıldığı, ama Cumhuriyete, Atatürk İlke ve Devrimlerine küfür edenin taltif edildiği bir garip süreçte yeni bir yıla giriyoruz. Kısacası, yeniden bozulup dizilmeye ihtiyacımızın olduğunu bildiğimiz bir süreç. Zira bu sağlıksız yapının böyle gitmeyeceğini artık herkes idrak ediyor. Liyakatin ortadan kalktığı bir süreçte, sen-ben-bizim oğlan ile devletin yönetilemeyeceğini hepimizin gördüğü bir dönem yaşıyoruz ama dillendirmekten çekiniyor, korkuyoruz. Millet olarak , ‘Şemsiye ile dürtülen güvercin’, ‘Köşeye sıkıştırılmış kedi sendromu’ yaşıyoruz yani. Kurtulmak için, bizi köşeye sıkıştıranın yüzünü tırnaklamamak için kendimizi zor tutuyoruz.