Hayat ne garip ve ne kadar bomboş! Kısacık… Anlık!

Dün varsın, bugün yok… Sonrası bir namazlık saltanat ve son vedayla uğurlanma!

Bu yüzden hiç kimseyi kırıp, incitmemek gerek.

Geçtiğimiz günlerde elim bir trafik kazası sonucu,  alt komşumu, kız kardeşini ve oğlunu, trafik terörüne kurban verdik! Bilanço çok ağırdı, kelimelerse kifayetsiz.

Çok değil, bir gün önce benim binadan taşınacağımı duyan komşum, bana gelerek, üzüntüsünü ifade etmişti, boynuma sarılıp, ‘’sen gidersen, ben sensiz ne yapacağım’’ diyerek ağlamıştı!

Senden ağrımadım, incinmedim, 18 yıl birlikte iyi kötü günlerimiz geçti, hakkını helal et dedi.

Helal olsun, sende helal et dedim, ‘’helal olsun’’ dedi.

Meğer o bana ettiği son vedaymış ta ben bilememişim.

Ben yine dönüp, dolaşıp onları ziyaret edebilirdim, o beni bırakıp, dönülmez yolculuğa gitti öylece…

Haberlere düştü ölüm haberleri, acı haber tez duyulmuştu, üst komşum beni aradı, oda şoktaydı!

Selda nasıl öğrenebiliriz, gerçekten onlar mı dedi!

Haberi yapan siteyi aradım, sordum. Evet, gerçekten onlardı, hayatını kaybedenler.

Oğlu anasına, anası oğluna çok düşkünlerdi, ölüme de birlikte gittiler.

Günlerce gözyaşlarımız sel oldu. Oğlu daha hayatının baharında 24 yaşında bir üniversite öğrencisiydi, bu yıl son senesiydi, bir sürü hayalleri vardı! Öylece yarım bıraktı ve dönüşü olmayan bir yolculuğa çıktı annesi ile birlikte…

Son yolculuğuna uğurlamak için mezarlığa gittiğim de, onlarda bir namazlık son saltanatları için musalla da öylece sessiz sedasız yatıyorlardı!

Dünyadan elini eteğini çekmişlerdi! Bir daha dönüşü olmayan bir yolculuğa çıkmışlardı…

Komşumun anne, babası, eşi perme perişandı!

Teselli edecek söz bile bulamadan, annesinin önünde diz çöktüm, elini tuttum, ne diyeceğimi bilemedim. Öylece ağlamaktan kan çanağı olmuş ve kapanmaya iğne ucu kalmış, gözlerinin içine bakarken, benimde gözyaşlarım dinmiyordu! İçim acıyordu.

Ne acıydı, bir anne, babanın iki evladını, bir torununu aynı kazaya kurban vermesi! Ama metanetlilerdi… Allah sabırlarını vermişti. Gözyaşları içlerine akıyordu.

Bu acının tarifi yoktu. Ateş düştüğü yeri kavurmuştu!

O kazadan sonra günlerce kendime gelemedim, Allah ailesine ve sevenlerine sabırlar versin. Komşum, kardeşi ve oğluna da rahmeti ve merhameti ile muamele buyursun.

Güle güle komşum, nur içinde yat, mekânlarınız cennet olsun.

Günün Sözü: Ölüm güzel şey, budur perde ardından haber, hiç güzel olmasaydı, ölür müydü? Peygamber.